Θυμάστε την παλιά ταινία «Ελευθερώστε τον Γουίλι» ;
Ε, τώρα πρέπει να σκηνοθετηθεί νέα , θρίλερ αυτή τη φορά, «Ελευθερώστε την ελληνική οικονομία»- όσο είναι καιρός.
Γιατί εάν καθυστερήσει και άλλο μπορεί να έχει την τύχη της φάλαινας στην ταινίας του Χόλυγουντ η οποία, σύμφωνα με τους επιστήμονες του Ινστιτούτου Φυσικών Πόρων της Γροιλανδίας, δεν μπόρεσε να απεξαρτηθεί από τη φροντίδα των ανθρώπων και ποτέ δεν κατάφερε πραγματικά να επανενταχθεί στην κοινωνία των άγριων φαλαινών, με αποτέλεσμα να υποκύψει γρήγορα στο μοιραίο .
Κάπως έτσι είναι και η ελληνική οικονομία. Έμαθε να ζει από το κράτος , να χειραγωγείται από το πολιτικό σύστημα , να συμβιώνει με τη διαφθορά και τη γραφειοκρατία και να ακουμπά πάντα στο μεγάλο ευρύτερο δημόσιο τομέα ? να έχει, δηλαδή, στοιχεία οικονομίας σοβιετικού τύπου. Γι αυτό και η απεξάρτηση είναι δύσκολη , γι αυτό εδώ και δυο χρόνια ακούμε για την ανάγκη μεταρρυθμίσεων, και μεταρρυθμίσεις δεν βλέπουμε , ακούμε για την ανάγκη πάταξης της φοροδιαφυγής και ειδικευμένοι στο ?άθλημα επιχειρηματίες κάνουν επισκέψεις σε αστυνομικά τμήματα και αφήνονται ελεύθεροι , διαβάζουμε ανακοινώσεις για αποκρατικοποιήσεις και για ανάπτυξη και έχουμε ?μείνει άναυδοι από την αναποτελεσματικότητα της προηγούμενης αλλά και της τωρινής κυβέρνησης. Η μόνη επιτυχία των οποίων είναι η ανεξέλεγκτη επιβολή φόρων και η δραματική μείωση των εισοδημάτων, κυρίως μισθοσυντήρητων και συνταξιούχων.
Και ενώ ? ξύνουμε τη λάσπη στον πάτο του βαρελιού ακόμα κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, γιατί ξέρουμε πια ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας και ένα μεγαλύτερο τμήμα του πολιτικού προσωπικού της χώρας δεν θέλει μεταρρυθμίσεις , όπως δεν τις ήθελε και παλαιοτέρα. Το είπε ο πρόεδρος της Τράπεζας Ελλάδος ο κ Προβόπουλος , ότι η κρίση, που έφερε πείνα δυστυχία και μιζέρια, και κουρέλιασε την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν οι κυβερνήσεις Καραμανλή και Παπανδρέου «άκουγαν» τα μηνύματα των καιρών και προχωρούσαν στις αλλαγές που έχει ανάγκη όλη η δομή του κράτους , η οικονομική μας στρατηγική και η ίδια η κοινωνία.
Το έχουν διαπιστώσει και οι δανειστές μας :
«Οι Έλληνες έχουν κάνει πολλά. Αν δεν σημειώνεται πρόοδος οφείλεται σε εσωτερικούς πολιτικούς λόγους», συμπέρανε ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων της ΕΕ Όλι Ρεν , εννοώντας ότι δεν προχωρούν οι διαρθρωτικές αλλαγές λογω πολιτικών δισταγμών . Ψηφίζονται στη Βουλή αλλά μένουν τα χαρτιά . Η εκτελεστική εξουσία και η διοικητική μηχανή του κράτους ή δεν θέλουν ή δεν μπορούν να τις εφαρμόσουν .
Τι έχουμε καταφέρει όμως δυο χρόνια σ? αυτό τον τομέα ;
- Έχει αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της παραοικονομίας , του μαύρου χρήματος και της φοροδιαφυγής; Σε ποιο βαθμό;
- Έχει μειωθεί ο δημόσιος τομέας , έχει εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση, η οποία αντί να υπηρετεί τον πολίτη υπηρετεί ακόμα μόνο το πολιτικό σύστημα για να τη διατηρήσει ?ανέπαφη ;
- Αποδίδεται πιο γρήγορα η δικαιοσύνη από ό,τι πριν από δυο χρόνια ή είμαστε ακόμα στο επίπεδο απονομής δικαιοσύνης που βρίσκονται οι υποσαχάριες χώρες , όπως μας κατέταξε ευρωπαϊκή έρευνα ;
- Έχουν ανοίξει αυτά τα περίφημα κλειστά επαγγέλματα; Κανείς δεν εξηγεί γιατί χρειάζονται προστασία από την Πολιτεία οι φαρμακοποιοί , οι ταξιτζήδες , οι δικηγόροι ,οι φορτηγατζήδες οι πολιτικοί μηχανικοί και δεν χρειάζεται ο επαγγελματίας με το εστιατόριο, το καφέ , ο καταστηματάρχης , ο ηλεκτρολόγος ο μπογιατζής και χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι ;
- Έχει υπάρξει καμία αποκρατικοποίηση , έχει απελευθερωθεί η οικονομία από τη γραφειοκρατία , τη διαφθορά, τον κρατισμό;
- Έγινε καμία μεταρρύθμιση στο ίδιο το πολιτικό σύστημα; Άλλαξε, μήπως, ο εκλογικός νόμος; Καταργήθηκε η μεγάλη ντροπή του πολιτικού κόσμου ο «Νόμος Περί Ευθύνης Υπουργών»; Πήγε κανείς φυλακή; Βρήκαν «πατέρα» τα σκάνδαλα ;
Οι ερωτήσεις, φυσικά, είναι ρητορικές και εμπεριέχουν την απάντηση. Το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν προχωράμε; Δεν θέλουμε τις μεταρρυθμίσεις η δεν επιδεχόμαστε μεταρρυθμίσεων;
Από την άλλη όλοι πια, ακόμα και οι τροϊκανοί εκτιμούν πως δε μπορούν να πληρώνουν άλλο οι ίδιοι και οι ίδιοι , δεν μπορεί να επιβάλλονται συνεχώς και νέοι φόροι. Αλλά δε μπορούμε να μείνουμε και στο μεταίχμιο. Ό,τι δεν έγινε σε αλλαγές για να εκσυγχρονιστεί αυτό το κράτος , να γίνει πιο λειτουργικό , για να μειωθεί το κόστος του και να ξεφύγουμε από τη σοβιετικού τύπου οικονομία, ας γίνει τώρα και γρήγορα . Ας απελευθερωθεί η οικονομία , γιατί όσο την κρατούν δέσμια ενός παλαιού τύπου και κακώς εννοούμενου πολιτικού πατερναλισμού για εκλογικούς λόγους , δεν θα υπάρξει ανάπτυξη και θα πληρώνουν πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι .Και ενδεχομένως να υποκύψει και στο μοιραίο , σαν τον «Γουίλι» που δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί.