Από την επομένη κιόλας της συγκρότησης της κυβέρνησης Παπαδήμου άρχισε να διατυπώνεται η πρόβλεψη ότι δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα, επειδή είναι «τεχνητή» και «δοτή»,

 δηλαδή δεν έχει λαϊκή νομιμοποίηση.Πόσο έχει σχέση με την αλήθεια αυτός ο ισχυρισμός; Η απάντηση μπορεί να δοθεί εύκολα, αν κάνουμε συγκρίσεις με τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή προήλθε από μια μεγάλη εκλογική νίκη (2004). Είχε όλες τις προϋποθέσεις  να πετύχει. Το απελθόν, τότε, ΠΑΣΟΚ είχε κυβερνήσει σχεδόν τρεις συνεχείς τετραετίες (1993-1995 με Ανδρέα Παπανδρέου και 1996-2004 με Κώστα Σημίτη) και η κόπωση του εκλογικού σώματος ευνόησε τον νέο και άφθαρτο, τότε, αρχηγό της συντηρητικής παράταξης. Ο Καραμανλής τα είχε όλα με το μέρος του, αλλά στο τέλος έφυγε αποτυχημένος και σχεδόν σαν κυνηγημένος. Ο ίδιος το επέλεξε, βλέποντας ότι ερχόταν  η χρεοκοπία και δεν ήθελε να τη φορτωθεί. Και την άφησε στον διάδοχό του από το άλλο κόμμα.

Η εκλογική νίκη του, υπό τον Γιώργο Παπανδρέου ΠΑΣΟΚ (2009), ήταν συντριπτική. Για έναν και πλέον χρόνο μετά από αυτήν- και παρά τα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας και την κατάσταση χρεοκοπίας που ζούσε η  χώρα- δεν είχε αντίπαλο. Οσοι τολμούσαν να πούν ότι η κατάρρευσή της ήταν θέμα χρόνου, αν δεν μιλούσε εξαρχής της γλώσσα της αλήθειας και δεν  έπαιρνε αμέσως μέτρα έκτακτης ανάγκης (η αφεντιά μου ήταν ένας εξ αυτών αρθογραφώντας από τις στήλες της «Ελευθεροτυπίας) αντιμετωπίζονταν είτε ως γραφικοί είτε ως υπονομευτές. Ολοι γνωρίζουμε τη συνέχεια. Δεν επιχαίρουμε. Να λείπει τέτοια δικαίωση.

Και οι δύο αυτές κυβερνήσεις με μεγάλη λαϊκή νομιμοποίηση απέτυχαν.  Η έλλειψη λαϊκής νομιμοποίησης  είναι που θα φταίει για την αποτυχία, αν αυτή επέλθει ,  της κυβέρνησης Παπαδήμου;  Κατηγορηματικά όχι. Ας πάμε και λίγο παρακάτω. Το πολύ σε τρεις μήνες θα έχουμε εκλογές. Θα σχηματιστεί νέα κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή. Ποιος μπορεί βάσιμα να ισχυριστεί ότι αυτή η κυβέρνηση (ας πούμε με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά) δεν θα καταρρεύσει μέσα σε λίγους μήνες, αν πορευθεί  στο δρόμο των δυο προηγούμενων; Αν, δηλαδή, συνεχίσει να μη λέει ΟΛΗ την αλήθεια για την τραγική κατάσταση, στην οποία βρίσκεται η χώρα και συνεχίσει να καλλιεργεί αυταπάτες;

Εμείς, πάντως, δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις. Οι προεκλογικές  ανάγκες δεν επιτρέπουν να κυριαρχήσει η ειλικρίνεια. Γι? αυτό αποτολμούμε την πρόβλεψη ότι σε λίγους μήνες θα αναζητούμε τον ίδιο ή κάποιον άλλον Παπαδήμο, για να συμμαζέψει τα (και τότε) ασυμμάζευτα.

Δηλαδή, φαύλος κύκλος; Οι οιωνοί δεν επιτρέπουν αισιοδοξία. Μακάρι  να διαψευστούν. Μακάρι να διαψευστεί η εντύπωση που έχει αρχίσει να παγιώνεται, ότι και στις Δημοκρατίες υπάρχουν αδιέξοδα.