υποστηρίζοντας ότι χώρα βρίσκεται καθ' οδόν για μια τέταρτη «οικονομική μετάγγιση» το 2018.
Όπως σημειώνει, δε, στο τέλος του 2019 η Ελλάδα θα κατέχει ένα ιδιότυπο ρεκόρ καθώς θα γίνει η χώρα που έχει περάσει τα περισσότερα χρόνια της στην Ευρωζώνη στη «μονάδα εντατικής θεραπείας».
Αναφερόμενος στο μέχρι στιγμής αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων, ο Μπάρμπερ υποστηρίζει ότι τελικά ο «ασθενής» Ελλάδα θα πάρει το φάρμακο που θα προκύψει από τον συμβιβασμό.
Επισημαίνει ακόμα ότι η συζήτηση για το «ακραίο χειρουργείο» του Grexit επανέρχεται σαν μια σοβαρή προοπτική που δεν είναι και τόσο εκτός πραγματικότητας.
Το θεμελιώδες ερώτημα που προκύπτει είναι αν οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης, το ΔΝΤ, οι πολιτικοί αρχηγοί της Ελλάδας και οι πολίτες της πιστεύουν ότι επτά χρόνια μίας ακριβής θεραπείας έχουν φέρει μία θεραπεία λίγο πιο κοντά.
Το ερώτημα αυτό σύμφωνα με τον αρθρογράφο έχει τρία σκέλη τα οποία είναι τα εξής:
- Το πρώτο αφορά την ικανότητα της χώρας να ξεπληρώσει τα χρέη της με τον συντάκτη των FT να εστιάζει στη διαφωνία ανάμεσα στους ευρωπαίους και το ΔΝΤ.
- Το δεύτερο αφορά τα πλεονάσματα με τους Ευρωπαίους να υποστηρίζουν ότι τα πρόσφατα πρωτογενή πλεονάσματα δείχνουν ότι τα δημοσιονομικά πηγαίνουν καλύτερα ενώ το ΔΝΤ είναι πιο απαισιόδοξο έχοντας στο νου του την ιστορική τάση των ελληνικών κομμάτων να εγκαταλείπουν την δημοσιονομική πειθαρχία υπέρ του πελατειακού συστήματος και ισχυρών οικονομικών ομάδων.
- Το τρίτο και πιο σημαντικό έχει να κάνει, σύμφωνα με τον Μπάρμπερ, αν τα προγράμματα διάσωσης βοήθησαν στον εκσυγχρονισμό του ελληνικού κράτους.
Ο συντάκτης των FT καταλήγει ότι η παραλυσία της Ελλάδας θα συνεχιστεί όσο δεν υπάρχει μια αποφασιστική ώθηση είτε προς την αποφασιστική μείωση του χρέους είτε προς την έξοδο από την ευρωζώνη δημιουργώντας αρκετό χώρο στην Ελλάδα να κάνει το ελάχιστο δυνατό στο επίπεδο των μεταρρυθμίσεων προκειμένου να συνεχίσει η ροή της οικονομικής βοήθειας.
