Ευτυχώς αυτή τη φορά δεν είχαμε θύματα, όπως συνέβη περίπου δυο μήνες πριν στο αεροδρόμιο ‘Ελευθέριος Βενιζέλος’, όπου μια γυναίκα ΑμεΑ έχασε τη ζωή της κατά την αποβίβασή της από το αεροσκάφος, αφού έπεσε από μεγάλο ύψος, επειδή το ανυψωτικό μηχάνημα εξυπηρέτησης δεν
προσαρμόστηκε σωστά.
Και στις δύο περιπτώσεις, οι ανακοινώσεις της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) κάνουν λόγο για διερεύνηση του συμβάντος, «σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές και τους εμπλεκόμενους φορείς του αεροδρομίου».
Τι δεν λέει όμως η ΥΠΑ;
Ότι στους «εμπλεκόμενους φορείς του αεροδρομίου» δεν υπάρχει καμία κρατική αεροπορική Αρχή.
Με την κατάργηση των τοπικών Αεροπορικών Αρχών εδώ και πάνω από 5 χρόνια, καταργήθηκε και ο κρατικός έλεγχος.
Αποτέλεσμα, έχουν αυξηθεί τα φαινόμενα απαξίωσης των θεμάτων ασφαλείας στα αεροδρόμια, τα ανεξέλεγκτα συμβάντα, τα άγνωστα συμβάντα, και οι κανονισμοί παραβιάζονται, με αποτέλεσμα άνθρωποι να τραυματίζονται ή να χάνουν τη ζωή τους.
Ακόμα και για τα ατυχήματα, η διερεύνηση πραγματοποιείται από τον ιδιώτη που διαχειρίζεται το αεροδρόμιο, ο οποίος όμως θα μπορούσε να είναι υπεύθυνος για το ατύχημα.
Πληροφορηθήκαμε ότι στην περίπτωση του δυστυχήματος στο ‘Ελευθέριος Βενιζέλος’, το Υπουργείο Υποδομών & Μεταφορών επικοινώνησε με τον ιδιώτη, ο οποίος διαβεβαίωσε ότι το συμβάν διερευνάται, ενώ διαβεβαίωσε παράλληλα ότι τηρήθηκαν όλα τα μέτρα ασφαλείας – οπότε όλα καλά.
Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποτελεί (και) στις αερομεταφορές τη ‘χαρά’ του ιδιώτη.
Στα διάσπαρτα ανά την Ελλάδα αεροδρόμια δεν υφίσταται καμία αρμόδια κρατική υπηρεσία για την προστασία των αναπήρων και των δικαιωμάτων των επιβατών, για την εφαρμογή των κανονισμών ασφαλείας, για τη διενέργεια προανακριτικών πράξεων σε περίπτωση συμβάντος ή ατυχήματος.
Κανένας έλεγχος, σωρεία αεροπορικών συμβάντων και η κρατική Αρχή πάντα απούσα.
Κι όλα αυτά σήμερα, που πολλά και κομβικά αεροδρόμια έχουν ιδιωτικοποιηθεί, ενώ επίκειται ιδιωτικοποίηση και των τελευταίων 22 αεροδρομίων που είναι ακόμα υπό τον έλεγχο της ΥΠΑ.
