Οι άνθρωποι οι οποίοι μπόρεσαν να διαφύγουν έκαναν αυτό που έκαναν όλους τους αιώνες πριν,κατέφυγαν στα βουνά του Σιγκάλ. Εκεί καρτερούσαν εβδομάδες ολόκληρες,χωρίς νερό και φαγητό,χωρίς προστασία από τις καιρικές συνθήκες.Χιλιάδες Γιεζίντι -παιδιά,άρρωστοι,υπερήλικες- βρήκαν εκεί πάνω στα βουνά το θάνατο.
Πολλοί που δεν κατάφεραν να γλυτώσουν πέσανε στα χέρια των δολοφόνων του ισλαμικού στρατού.7000 γυναίκες οδηγήθηκαν σε αναγκαστικό γάμο με τους δημίους τους,όπου ακόμα και μια 7χρονη για αυτούς θεωρείται σαν ολοκληρωμένη γυναίκα.Τα βασανιστήρια τα οποία υπέστησαν αυτές οι γυναίκες και τα παιδιά δεν τα χωράει ο ανθρώπινος νους. Έτσι πολλές γυναίκες κατέφυγαν σε μαζική αυτοχειρία ,για να γλυτώσουν από τον ισλαμικό στρατό,που τους θεωρούσε άπιστους γιατί δεν ήταν μουσουλμάνοι και 'όσοι δεν δέχονται να αλλαξοπιστήσουν βρίσκουν τραγικό θάνατο απο τον ισλαμικό στρατό.
H γενοκτονία αυτή ενός ειρηνικού λαού όπως οι Γιεζίντι δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητη από την διεθνή κοινότητα
και οι πρόσφυγες πρέπει τα τύχουν της συμπαράστασης όλης της πολιτισμένης Ευρώπης,η οποία πρέπει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στους ανθρώπους αυτούς.
Το απόσπασμα της επιτροπής έρευνας του ΟΗΕ είναι χαρακτηριστικό...
« οι τρομοκράτες σήμερα ακόμα κρατούν στα χέρια τους 3 χιλιάδες 200 γυναίκες και μικρά κορίτσια των Γεζίντι και εκτός αυτού προσπαθούν να αφανίσουν αναγκάζοντας τους άνδρες να επιλέξουν ανάμεσα στην μεταστροφή τους στο Ισλάμ και στον θάνατο, βιάζοντας ακόμη και κοριτσάκια εννέα ετών, πουλώντας γυναίκες σε σκλαβοπάζαρα και στρατολογώντας αγόρια στον πόλεμο. Πέρασαν δύο χρόνια από τις επιχειρήσεις των τρομοκρατών της Νταες στην Σιντζαρ αλλά μέχρι σήμερα δεν έγινε η παραμικρή προσπάθεια για την απελευθέρωση των ανθρώπων αυτών και δεν διοργανώθηκε καμία επιχείρηση διάσωσης. Καλούμε την παγκόσμια κοινότητα να αναλάβει τις ευθύνες της».
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Κεντρικό Συμβούλιο των Γιεζίντι στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
