Πέρα από τον περαιτέρω καταποντισμό η αλλιώς την ανανέωση της χώρας, απαιτείται να αλλάξει το Σύνταγμα (όλοι κατανοούν πως θα γίνει μία επίσημη δολοφονία του παρόντος Συντάγματος) φυσικά για να καλυφθούν όλες οι μέχρι σήμερα διαπραχθείσες παρανομίες των κυβερνώντων, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ αλλά και για να μην υπάρξουν ποινικές συνέπειες σε όσους ενεπλάκησαν μέχρι σήμερα με οιοδήποτε τρόπο στην εκτελεστική εξουσία.
Η κυβέρνηση Σαμαρά έχει αναλάβει επίσης (πέρα από την παγιοποίηση της χώρας σε αποικία χρέους ,φυσικά το είχαν ξεκινήσει οι προηγούμενοι) το σοβαρότατο έργο μεταφοράς του εθνικού ορυκτού πλούτου σε ευρωπαϊκά χέρια (βλ. Γερμανία της Μέρκελ), ενώ θα πρέπει να καλύψει και τις γεωπολιτικές ανάγκες των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου
ΣΕ ΑΥΤΗ την περίπτωση -και μόνο σε αυτήν- ενδέχεται να υπάρξει αλλαγή του πολιτικού προσωπικού και όχι απαραίτητα με εκλογές, με κάποιον που θα μπορέσει να επωμιστεί μία άνευ προηγουμένου υποχώρηση στο σύνολο των εθνικών θεμάτων. Το εργο λοιπόν, δεν έχει τελειώσει, αφού έχει να βάλει πολλές ακόμη υπογραφές.
Υπάρχει πολύ "δουλειά" που δεν έχει γίνει και μέχρι να ολοκληρωθεί ένα σημαντικό τμήμα συγκεκριμένων υποχρεώσεων, η χώρα δεν πρόκειται να δει εκλογές.
Φυσικά, η συζήτηση για εκλογές είναι ελεύθερη για όλους μας, αφού έχουμε δημοκρατία ή ?τουλάχιστον- πρέπει να πεισθούμε πως υπάρχει ένα πολίτευμα που λειτουργεί με τους κανόνες της δημοκρατίας, δίνοντάς μας την αίσθηση της virtual democracy (εικονικής δημοκρατίας).
