Να πήραν γεύση από Ελλάδα της αρπαχτής και να μας ξανάρθουν μόνο για διακοπές, το καλοκαίρι;

ΚΙ ύστερα έπεσε η κάμερα στο Κοινοβούλιό μας. Πανοραμικά και σε στιγμές συνεδρίασης και? ακεφιάς. Δεν είχαν ψυχή για τσιρίδες και χειρονομίες οι εθνοπατέρες μας. Εκλογές έρχονται, είναι προσεκτικοί και δεν «εκτίθενται». Όμως, άλλο θέλουμε να...
 πούμε και να καταγγείλουμε. Την παθητική τους στάση απέναντι σε μιαν Ελλάδα που στενάζει. Την αδιαφορία τους να σιάξουν το προφίλ της, για να? ναι «ελκυστική». Με τομές μέχρι το κόκαλο-όχι με μακιγιάζ μιας χρήσης.

Θα έπρεπε η βάση να πιέζει αφόρητα την κορυφή. Και είναι βάση ο βουλευτής που κοιμάται μακαρίως και μόνο ο εφιάλτης για τα ψηφαλάκια του τον ξυπνάει. Να μη σηκώνεται όρθιος για χειροκρότημα, αλλά για αξιώσεις και απαιτήσεις. Για τους κανόνες που δεν υπάρχουν, χρόνια τώρα, στην Ελλάδα της ρεμούλας. Να παίρνουν παραμάζωμα τους υπουργούς που σοφίζονται και δρομολογούν νομοσχέδια κι εμείς να βλέπουμε τριακόσιες χατζάρες να σκίζουν τον αγέρα απειλώντας. Ποιον; Το τέρας της γραφειοκρατίας! Αυτό που έστησαν μεθοδικά εκβιαστές κάθε βαθμίδας, για να τους «προσκυνάει» το θύμα, μέχρι να ενδώσει και να ρίξει το λαδάκι του στη φαρδιά τους τσέπη.

ΜΑΣ χρωστάνε αγώνα που δεν δίνουν και έγνοιες που δεν έχουν. Περιμένουμε προτάσεις από ιδέες που γεννιούνται σε μυαλά ανθρώπων που αγαπούν την Ελλάδα κι αυτοί (κι αυτές) αγωνιούν για κόμματα και αρχηγούς. Για το «κόστος» μη κάνουν, ατομικά, τη γκάφα, για το κόμμα μην έρθει δεύτερο, για τη? ρεντιγκότα που είναι ασιδέρωτη για την ορκωμοσία.

ΑΠΟΡΟΥΜΕ για τους? αισιόδοξους επενδυτές μας (κι αν τα πλοκάμια της γραφειοκρατίας λιγοστέψουν, τους περιμένουν απεργίες). Αγριεύουμε για την αφασία των κοινοβουλευτικών μας. Ντρεπόμαστε για την Ελλάδα και την κατάντια της. Την καρύδωσαν βρώμικα, αόρατα(;) χέρια και το «τέρας» (με κέρατα και? τερατάκια του) δείχνει τα δόντια και διώχνει ανυποψίαστους επενδυτές. Με τους πολιτικούς μας μακαρίως κοιμωμένους, είτε δραστηρίως ψηφοθηρούντες.

Του Θανάση Νικολαΐδη