Ήλθε, είδε και απήλθε. Δε νομίζω ότι θα αλλάξει τίποτε περισσότερο τα επόμενα χρόνια. Όσο δεν εμφανίζονται οι πολυεθνικές εταιρίες στην περιοχή, δε θα υπάρξει ιδιαίτερη ένταση στα ελληνοτουρκικά. Θα πορευόμαστε κατά τον γνωστό τρόπο. 

Η εκλογή Μπάιντεν αναμφίβολα ανακάτεψε την τράπουλα στη διεθνή πολιτική σκακιέρα. Οι διάφοροι διεθνείς παίκτες παγκόσμιοι και περιφερειακοί αναζητούν το βηματισμό του νέου Προέδρου των ΗΠΑ προκειμένου να αναπροσαρμόσουν ή και να χαράξουν νέα στρατηγική. 

Με το που καλωσορίσαμε τον Σεπτέμβρη, στο άρθρο μου με τίτλο ‘‘Τι είδους γεωπολιτική διακύμανση συνιστούν τα πρόσφατα γεγονότα στο Αφγανιστάν’’  έγραφα κριτικά: ‘‘Ο διακηρυχθείς από τις ΗΠΑ ‘‘πόλεμος’’ της δυτικής δημοκρατίας κατά του δεσποτισμού και της πολιτειακής αυταρχικότητας είναι πια φανερό ότι εστιάζει στην αντιμετώπιση της Κίνας, στο πεδίο δηλαδή όπου πρόκειται να εκδηλωθεί ένας σκληρός ανταγωνισμός που θα γράψει την Παγκόσμια Ιστορία τουλάχιστον του πρώτου μισού αυτού του αιώνα’’.

Δεν έχουν περάσει παρά ελάχιστες μόνο μέρες από μια πολύ σημαντική σύσκεψη που είχαν η Καγκελάριος Merkel και ο Πρόεδρος Macron (https://www.thelocal.de/20210205/macron-and-merkel-in-talks-over-european-defence-and-us-relations), μια σύσκεψη που συνδέεται ίσως και υπαρκτικά με το ίδιο το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). 

Η πρώτη ημέρα του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας δεν έμοιαζε με συνέδριο μεγάλης λαϊκής παράταξης. Έμοιαζε περισσότερο με τελετή επιβεβαίωσης ενός ήδη κλειστού συστήματος εξουσίας. 

H ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έχει μονοπωλήσει το ενδιαφέρον της δημόσιας συζήτησης σε πολλές χώρες και μάλιστα φαίνεται ότι όσο κλιμακώνεται η ένταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων των Ρώσων, τόσο ‘‘παράγεται’’ και διαχέεται παντοιοτρόπως όλο και μεγαλύτερη ‘‘φιλολογία’’ επί του ζητήματος και στη δική μας χώρα.

Ας περιγράψουμε το πρώτο υποθετικό σενάριο σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία αποβάλλει σταδιακά, αλλά επίμονα και συστηματικά, τον κοσμικό της χαρακτήρα και όλα τα δυτικά, θεσμικά και πολιτιστικά, στοιχεία και γίνεται ένα ανοικτά ισλαμικό κράτος χωρίς καμία από τις ουσιαστικές εγγυήσεις της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Σύμφωνα με το σενάριο αυτό η Τουρκία επανεξετάζει τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ και έχει μειωμένο ενδιαφέρον για τη σχέση της με την ΕΕ. Ούτε λόγος βέβαια για προοπτική ένταξης στην ΕΕ.

Τα φίδια έζωσαν τον Ερντογάν στο άκουσμα ότι στην τριμερή Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ επιβεβαιώθηκε η βούληση των πλευρών για στήριξη του Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας-Μ.Ανατολής-Ευρώπης (India– Middle East– Europe Corridor–IMEC) (www.jpost.com 22/12/2025).

Αν η πολιτική ήταν μόνο υπόθεση επικοινωνίας, δημιουργίας δηλαδή εντυπώσεων και εικονικής πραγματικότητας, τότε η ιστορία δεν θα είχε εγγράψει με κεφαλαία γράμματα ούτε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ούτε τον Ανδρέα Παπανδρέου. Στην ιστορία θα είχαν μείνει επικοινωνιολόγοι, διαφημιστές και κάτι… μάγοι, από αυτούς που εξαφανίζουν ελέφαντες μπροστά στα μάτια των θεατών.

Η εισβολή της Τουρκίας στη Συρία συνιστά κατάφορη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Πρόκειται για μια επιθετική ενέργεια η οποία θέτει σε κίνδυνο τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια και έχει αιματοκυλήσει την περιοχή με θύματα εκατοντάδες αμάχους.