25η Μαρτίου! Ημέρα γιορτής και μνήμης. Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και ο ξεσηκωμός του γένους. Η διπλή γιορτή που κάνει τη μέρα ξεχωριστή για ένα λαό που κράτησε αλώβητη την πίστη, τη γλώσσα και την ιστορία του στα 400 χρόνια της σκληρής Τουρκικής σκλαβιάς. 

Η 25η Μαρτίου αποτελεί κορυφαίο ιστορικό ορόσημο, αφού θεμελιώθηκε ο νέος ελληνισμός ύστερα από μακροχρόνιους αγώνες και  αιματηρές θυσίες. 

Ύμνος στην ανθρώπινη δύναμη και στους αθάνατους προγόνους μας και ελευθερωτές της πατρίδας μας,  η 25η  Μαρτίου 1821, τους οποίους τιμούμε με τον πρέποντα σεβασμό που με δύναμη ψυχής, αυτοθυσία, αυταπάρνηση, πίστη σε αξίες και ιδανικά, πολέμησαν για το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας.

Αφιερωμένο στην Ελληνική Επανάσταση είναι το 16ο τεύχος του ηλεκτρονικού περιοδικού της Βουλής που αναρτήθηκε σήμερα στον Ιστότοπο του Κοινοβουλίου. Παρουσιάζεται επίσης η ιστορική ταπισερί με θέμα τη «Σχολή των Αθηνών», που κοσμεί το Περιστύλιο της Βουλής με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την εθνική παλιγγενεσία. 

Η διπλή γιορτή της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, είναι ημέρα κατάνυξης και απόδοσης τιμής σε όλες και όλους όσοι θυσιάστηκαν στο όνομα της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας διαχρονικά.

Αποτίουμε φόρο τιμής σε όσους πολέμησαν και θυσιάστηκαν, ορθώνοντας το ανάστημά τους απέναντι στο ναζισμό, λέγοντας το ηρωικό «ΟΧΙ».

«Το “Μεγάλο μας Τσίρκο” ζωντάνεψε την Ιστορία στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Κατερίνης»

Συμπατριώτες,
Τούτη την ώρα που συντάσσω αυτό το μήνυμα νιώθω πως ό,τι και να γράψω για την αυριανή επέτειο είναι φτωχό και λίγο. Νιώθω πως μέσα σε ελάχιστες γραμμές είναι αδύνατο να εκφράσω το δέος, την περηφάνεια και το σεβασμό μου για τους επώνυμους και ανώνυμους αγωνιστές του ΄21. Νιώθω πως τα μεγέθη αυτών των ηρώων δεν περιγράφονται, δεν τα καλύπτει κανένας έπαινος, δεν τα αποδίδει ολοκληρωμένα καμιά αναφορά, όσο προσεκτικά συνταγμένη κι αν είναι.

 Η γνωστή πανδημία σαφώς επηρεάζει και τις εορταστικές εκδηλώσεις στην εκπαιδευτική κοινότητα, πέρα των άλλων προβλημάτων που ενέσκηψαν.

Η εμβληματική φράση «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι Αληθές» είναι ένας στοχασμός του Διονυσίου Σολωμού, που δεν καταγράφεται όμως από τον ίδιο αλλά αναφέρεται από τον Ιάκωβο Πολυλά στα προλεγόμενά του στην έκδοση των Ποιημάτων του Σολωμού.