Νέος πόλεμος μεταξύ ΔΝΤ και Κομισιόν ξέσπασε με αφορμή την παραδοχή του λάθους για την Ελλάδα από πλευράς Ταμείου. Το ΔΝΤ ουσιαστικά έκανε αυτοκριτική αλλά το βάρος του εγκλήματος πέφτει από κοινού και στις ευρωπαϊκές χώρες. Ωστόσο, με ανακοίνωσή της η Κομισιόν πάει κόντρα στην εκτίμηση του Ταμείου και τονίζει ότι διαφωνεί θεμελιωδώς με το ΔΝΤ.

Όπως δήλωσε λακωνικά ο εκπρόσωπος της Επιτροπής Σάιμον Ο? Κόνορ, διαφωνεί η Κομισιόν και με την εκτίμηση ότι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, η οποία πραγματοποιήθηκε την άνοιξη του 2012, έπρεπε να είχε γίνει ήδη από το 2010 υπογραμμίζοντας ότι αν γινόταν κάτι τέτοιο θα κινδύνευε με αποσταθεροποίηση το σύνολο της Ευρωζώνης.

Ωστόσο, γεννώνται πολλά ερωτήματα σχετικά με όλα αυτά που το ΔΝΤ μας λέει. Για παράδειγμα, η κ. Λαγκάρντ ξανανοίγει θέματα που υποτίθεται ότι είχαν κλείσει. Για παράδειγμα, διά χειρός ΔΝΤ ήταν το θέμα που προκλήθηκε σχετικά με τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και το θέμα να είστε σίγουροι θα επανέλθει.

Με την έκθεση, επίσης, μας ασκείται πίεση να μπουν ιδιώτες στις εφορίες.

Ακόμη, μας λένε να ξεχάσουμε τη μείωση φόρων και παραπέμπουν στο μέλλον το θέμα του ΦΠΑ στην εστίαση. «κατά την άποψή μας, οι ελληνικές αρχές δεν θα πρέπει να εξετάσουν τη μείωση των φόρων, προτού να υπάρξουν ξεκάθαρες ενδείξεις πως οι μεταρρυθμίσεις έχουν αποτέλεσμα, αν και μπορεί κανείς πάντα να εξετάσει τα ήδη συμφωνηθέντα δημοσιονομικά μέτρα».

Ο κ. Τόμσεν ανέφερε ότι χρειάζονται ακόμη περαιτέρω διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για τόνωση της ανάπτυξης και δημιουργία θέσεων εργασίας. Τι σημαίνει αυτό; Πιθανόν νέα μέτρα. Και γενικά η έκθεση δεν είναι καθόλου καλή για την Ελλάδα.

Και ρωτάμε εμείς τώρα με το μυαλό μας βουτηγμένο στη συνωμοσία: Ποιος ελέγχει το ΔΝΤ; Μπορεί να έχει Γαλλίδα επικεφαλής αλλά το Ταμείο ελέγχεται αποκλειστικά από την Ουάσιγκτον.

Ο αμερικανικός παράγοντας, λοιπόν, μήπως μας στέλνει κάποιο μήνυμα; Για σκεφτείτε:  Σε εξέλιξη βρίσκεται ένα πολύ «χοντρό» γεωστρατηγικό παιχνίδι το οποίο συνδέεται αφενός με την αλλαγή του ενεργειακού χάρτη, την κυριαρχία της Ρωσίας στην περιοχή της Μεσογείου και παράλληλα, τη Συρία και το Ιράν για τις οποίες οι Αμερικανοί έχουν επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Και την ίδια στιγμή στην Τουρκία διεξάγεται ένας εσωτερικός πόλεμος Ισλαμιστών και Κεμαλικών ο οποίος προφανώς υποκινείται και υποδαυλίζεται από ξένους παράγοντες.

Όλα αυτά που ενδιαφέρουν τους Αμερικανούς και στη μέση η Ελλάδα η οποία έχει στο χέρι της το χαρτί της ενέργειας με τη ΔΕΠΑ αλλά και της σημαντικής θέσης που βρίσκεται.