Διαβάσαμε σε blog την ανακοίνωση της τοπικής  ΔΑΚΕ Δασκάλων με αφορμή τις εκλογές αντιπροσώπων για την Ομοσπονδία τους όπου για όλα φταίει η Τρόικα λες και δεν έχουμε κυβέρνηση στην πατρίδα μας,  εκτός αν  παραδέχονται ότι η κυβέρνηση  δεν μπορεί να κυβερνήσει.

      Ξεχνά η ΔΑΚΕ ότι κλείνει ένα χρόνο η τρικομματική κυβέρνηση της Ν.Δ. με τα δεκανίκια ΠΑΣΟΚ και  της ΔΗΜΑΡ,  ξεχνά ότι η ίδια η ΔΑΚΕ πρόσκειται στο κόμμα της Ν.Δ., αποκρύπτει το γεγονός ότι  ο  Σαμαράς και η κυβέρνηση του  όχι μόνο θα πανηγυρίσουν αν πάει καλά η ΔΑΚΕ στις εκλογές ( όπως έκαναν με τη νίκη της ΟΝΕΔ)  αλλά και θα εντείνουν  τα μέτρα κατά των δασκάλων , των καθηγητών και της δημόσιας εκπαίδευσης (βλ. σημερινή ανακοίνωση της  ΟΛΜΕ) αφού θα δουν ότι παρόλα τα μέτρα οι δάσκαλοι εμπιστεύονται την συνδικαλιστική τους παράταξη  και κατ επέκταση τη Ν.Δ.

      Από την άλλη οι διοικήσεις των συνδικαλιστικών οργάνων με πλειοψηφίες των παρατάξεων που πρόσκεινται στα κόμματα της συγκυβέρνησης υπονομεύουν κάθε αγωνιστική κινητοποίηση αλλά είναι και αναξιόπιστα στα μέλη τους, σε όλους αυτούς που παλεύουν για την ανατροπή των νόμων του μνημονίου.

     Ψαρεύει σε θολά νερά λοιπόν η ΔΑΚΕ και κάθε παράταξη της συγκυβέρνησης, όταν από τη μια αναγνωρίζει τα προβλήματα του χώρου αποκρύπτει όμως τους  υπεύθυνους, που είναι το κόμματους. Γιατί τα πράγματα είναι απλά.

       Δεν μπορεί σήμερα να είσαι κατά των μέτρων του μνημονίου,  κατά των μέτρων της συγκυβέρνησης σε βάρος της  Παιδείας και των δασκάλων, υπακούοντας ή όχι στην Τρόικα, και από την άλλη να υποστηρίζεις τα δεκανίκια τους στον συνδικαλισμό υπονομεύοντας κάθε δυνατότητα αγωνιστικής προοπτικής και δίνοντας το σήμα στην τρικομματική  κυβέρνηση ότι όλα έχουν καλώς.

     Πέρασαν τρία χρόνια από το μνημόνιο και η εικόνα των συνεπειών του μνημονίου  πλέον είναι καθαρή. Δικαιολογίες άγνοιας, ελπίδας, τελευταίας ευκαιρίας είναι δικαιολογίες υποταγής στο μνημόνιο, δικαιολογίες προσωπικής σωτηρίας όταν τα πάντα γύρω γκρεμίζονται.

       Όχι λοιπόν ψάρεμα στα θολά νερά από τους δασκάλους των παιδιών μας, όχι υποταγή, όχι προσωπικές διέξοδοι, όχι επιχειρήματα στην κυβέρνηση και την Τρόικα.

Είναι καιρός η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού να εκφραστεί και στα συνδικάτα, για να μπορέσουν να μπουν επικεφαλής στον αγώνα για δημόσια παιδεία με τους εκπαιδευτικούς λειτουργούς,  και όχι επαίτες ή καθυβριζόμενους -  απειλούμενους δημόσιους υπαλλήλους,  για την ανατροπή του μνημονίου και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Σήμερα είναι στο χέρι των δασκάλων μας.

Αντώνης Δ. Μάντζιος, γονέας, οικονομολόγος.