Του Θανάση Νικολαΐδη

ΜΙΑ?πανοραμική θέα της Ελλάδας. Είναι «κατόρθωμα» δεκαετιών ημετέρων δυνάμεων, πριν (επι)πέσουν οι ξένοι, Ευρωπαίοι με το αζημίωτο και (λαθρο)μετανάστες με τον?πολιτισμό τους. Στήσαμε την Ελλάδα, με συστηματική «δουλειά» και επίμονα.

Με θρίαμβο της μαγκιάς και τη δημοκρατία κομπολόι ατομικής χρήσης.

ΠΑΙΔΕΙΑ; Δωρεάν με το δαπανηρό φροντιστήριο πρωταρχική?ανάγκη, το σχολείο πάρεργο και τα βιβλία στην πυρά «καθεκάστη» λήξη της σχολικής χρονιάς. Κι αν βρεις μαθητή/μαθήτρια να γνωρίζει τι γιορτάζουμε στις εθνικές επετείους, θα? ναι ο/η αριστούχος της τάξης. Τους άλλους θα τους βρεις στο μέτωπο των καταλήψεων ή στις καφετέριες, στις συναυλίες?κλασικής μουσικής.

ΕΣΥ; Στα τελευταία του, αφού το τραβολόγησαν μέσα κι απ? έξω. Με το φακελάκι νεροπίστολο φανερό και τα (κρυμμένα) κανόνια μπουκωμένα με μίζες και προμήθειες. Πριν τ? ανάψουν με φιτίλι «ημέτεροι» και πάει το βλήμα μακριά στα?ξένα.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ; Καταργείς τις 5 ορχήστρες της ΕΡΤ-καλά είναι και τα σκυλάδικα. Εκεί θα? φτιάξεις και θα φτιαχτείς. Το κοινωνικό προφίλ σου στο «πρώτο τραπέζι πίστα» και τη μουσική σου μόρφωση. Στους ήχους της πενιάς και μακριά από κλασικές καλλιτεχνικές αναζητήσεις. Καλά πάμε, λοιπόν, από «τέχνη» και?αντιστεκόμαστε.

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ; Η λακκούβα επιμένει και σκοτώνει. Φτάνει που ο πολιτικάντης κι η παράταξη «πήραν τις εκλογές». Κι τι που στον ΟΣΕ Θεσσαλονίκης «δούλευαν» 4-5 χιλιάδες γραφιάδες και κάποιοι τον κατάκλεβαν με τέχνη; Στρέψε αλλού την κεφαλή και ταξίδευε?αργά και σταθερά μ? εκείνα τα ίδια τραίνα που σε κουβάλαγαν (δωρεάν) για την ψήφο, καθώς και «μ? αεροπλάνα και βαπόρια». Κι εδώ?ορθοτομούσα και οργανωμένη η Ελλάδα.

ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ; Το παραδάκι μας έλειψε, το φακελάκι λιγόστεψε, η νοοτροπία παραμένει. Και θα ξανάρθει το «γρηγορόσημο» στην καθημερινότητα του έλληνα που ξεσπαθώνει για τις?νόμιμα παράνομες βίλες, μέχρι που κι ο ίδιος να χτίσει τη δικιά του. Κι εδώ μια προσωρινή πρακτική υστέρηση, αλλά με την «ιδεολογία» παραμένουσα και αναμένουσα την ευκαιρία να μας (ξανα)καθυποτάξει).

ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ; Γερό όπλο στα χέρια του «συστήματος» που αμύνεται. Καλά πάμε (και τίποτα δεν έγινε), στήθηκε για να αρμέγεις και να σε αρμέγουν κι αν φέρουν το?πτώμα της μπροστά σου, θα ρίξεις κλάμα, μιας και τη συνήθισες.

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ; Στρατιές καθημένων σε ευάερα γραφεία, με αντανακλαστικά νεκρά για τον πολίτη και το μυαλό περί την?κομπινούλα. (Και μην αρχίσετε το αυτονόητο «δεν είναι όλοι», γιατί θα? πρεπε ΚΑΝΕΝΑΣ να μην είναι).

ΓΙΑΤΙ γράφτηκαν τα παραπάνω-επιτομή της ελληνικής πραγματικότητας; Γιατί δεν?αντέχουμε:

ΚΚΕ: Γκρεμίζουν την Ελλάδα.

ΣΥΡΙΖΑ: Δεν θα τους αφήσουμε να καταστρέψουν ό,τι φτιάξαμε.