Το Σάββατο, 9 Φεβ 2013, στις 10.00, στην αίθουσα C, στο Συνεδριακό Κέντρο Ν. ΓΕΡΜΑΝΟΣ (περίπτερο 8) στην Zootechnia όσοι ενδιαφέρονται για το Δίκοκκο σιτάρι (Triticum Dicoccum) θα συναντηθούν για να ανταλλάξουν εμπειρίες.
Ο κ. Δαμιανός Παχόπουλος, καλλιεργητής από το χωριό Κούκος Πιερίας, και μέλος του Ινστιτούτου Γαστρονομίας Πιερίας, καλλιέργησε δίκοκκο σιτάρι και θα μας πει τις εμπειρίες του. Καλούνται και όσοι άλλοι καλλιεργητές έχουν εμπειρίες να γνωριστούν και να δημιουργήσουν ένα δίκτυο ανταλλαγής πληροφοριών, αφού δεν μπορούν να βρουν αλλού εύκολα προσβάσιμες πληροφορίες.
Μάλιστα ο κ. Δ. Παχόπουλος μοιράζεται ότι πληροφορίες βρίσκει δημιουργώντας ένα Blog, το http://dicoccum-dikoko.blogspot.gr, όπου αναγράφεται ότι το Δίκοκκο Σιτάρι (Triticum dicoccum) είναι ένα από τα αρχαιότερα δημητριακά που είναι γνωστά στον άνθρωπο. Αναφέρεται και ως Ζειά, Βρίζα, Όλυρα, Emmer (Γερμανία), Farro (Ιταλία) και ορισμένες φορές συγχέεται με το Ασπροσίτι (γερμαν. Dinkel). Κάποιοι το μπερδεύουν και με το καλαμπόκι, επειδή Zea mais είναι η επιστημονική ονομασία του αραβοσίτου.
Στο φιλόξενο αγρόκτημα Koukos Inn, ο κ. Δ. Παχόπουλος με την γυναίκα του (τηλ.: 2351083200, κιν 6947185166, e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.) έχουν και άλλες καλλιέργειες και προσφέρθηκα να γίνει η επόμενη συνάντηση εκεί, ανάμεσα στο ήδη φυτρωμένο δίκοκκο σιτάρι και τις άλλες καλλιέργειες στις 9 Μαρτίου 2013, για όσους θα ήθελαν να συνδυάσουν τις συζητήσεις με εκδρομή, ενώ προετοιμάζεται δραστηριότητα για τον αλωνισμό τον Ιουν 2013, όπως και το 2012, με την συμμετοχή των ενδιαφερομένων.
Φαίνεται ότι η παρουσίαση πετυχημένων πρακτικών είναι η μόνη σοβαρή και αξιόπιστη διαδικασία διάχυσης πληροφοριών, μπροστά στην πλήρη ανυπαρξία υποστήριξης από κάποιες υπηρεσίες ή το δημόσιο.
Καθ? όλη την διάρκεια της Zootechnia (7-10 Φεβ 2013) η Πανελλήνια Ένωση Νέων Αγροτών σε συνδιοργάνωση με το Εθνικό Αγροτικό Δίκτυο και την υποστήριξη της HELEXPO και του ΑΓΡΟΡΑΜΑ φιλοξενεί «50 Νέους Αγρότες που μοιράζονται τις Πετυχημένες Πρακτικές τους» με όποιον θέλει να γνωρίσει την πραγματική αγροτική ζωή και δράση.
Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382
Το Δίκοκκο Σιτάρι (Triticum dicoccum) είναι ένα από τα αρχαιότερα δημητριακά που είναι γνωστά στον άνθρωπο. Αναφέρεται και ως Ζειά, Βρίζα, Όλυρα, Emmer (Γερμανία), Farro (Ιταλία) και ορισμένες φορές συγχέεται με το Ασπροσίτι (γερμαν. Dinkel). Κάποιοι το μπερδεύουν και με το καλαμπόκι, επειδή Zea mais είναι η επιστημονική ονομασία του αραβοσίτου.
Το έτος 1928 απαγορεύτηκε σταδιακά και μέχρι το 1932 καταργήθηκε τελείως η καλλιέργειά του στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει περιζήτητη λόγω των πολύτιμων χαρακτηριστικών:
- Τα προϊόντα από Δίκοκκο Σιτάρι περιέχουν 40% περισσότερο μαγνήσιο και τα ζυμαρικά του είναι πολύ πιο ελαφριά από τα κοινά ζυμαρικά.
- Το μαγνήσιο επιπλέον ενεργοποιεί τις ενζυματικές διαδικασίες του μεταβολισμού.
- Περιέχει υψηλά ποσοστά του αμινοξέος Λυσίνη που καθιστά τα ζυμαρικά που παράγονται από αυτό ιδιαίτερα εύπεπτα.
- Η Λυσίνη, ακόμα, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και είναι το βασικό στοιχείο στη βιοχημική λειτουργία του εγκεφάλου.
- Το αλεύρι από Δίκοκκο Σιτάρι δεν φράσσει τις αρτηρίες, όπως το αλεύρι από το απλό μονόκκοκο σιτάρι που τρώμε (μαλακό ή σκληρό), το οποίο περιέχει γλουτένη.
- Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, φυτικές ίνες και μέταλλα.
Το ψωμί των αρχαίων Ελλήνων από δίκοκκο σιτάρι.
Το Δίκοκκο Σιτάρι ήταν δημητριακό των αρχαίων Ελλήνων και το ονόμαζαν Ζεία.
Σύμφωνα με ευρήματα σε ανασκαφές στη Μικρά Ασία ανακαλύφθηκαν σπόροι Δίκοκκου Σιταριού από το 12.000 π.Χ. και το χρησιμοποιούσαν για την παρασκευή του ψωμιού μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 20.
Στην αρχαιότητα δεν έτρωγαν ψωμί από απλό σιτάρι (μονόκοκκο). Το μονόκοκκο σιτάρι το είχαν ως τροφή των ζώων και το ονόμαζαν πυρρό.
Οι αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν ψωμί από Δίκοκκο Σιτάρι, θεωρώντας πολύ σημαντική και θρεπτική την αξία του. Σχετικές αναφορές έχουμε από τον Όμηρο στην Ιλιάδα αλλά και από διάφορους κλασικούς.
Το Δίκοκκο Σιτάρι περιέχει το αμινοξύ Λυσίνη (Lycin), ένα βασικό δομικό συστατικό όλων των πρωτεϊνών, που ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, βοηθάει στην πέψη, την ευκολότερη πρόσληψη του ασβεστίου και του μαγνησίου.
Ο Μέγας Αλέξανδρος έτρεφε τη στρατιά του μόνο με Δίκοκκο Σιτάρι.
Οι Ιταλοί το ονομάζουν Farro και οι Γερμανοί Emmer.
Ο επίσημος παγκόσμιος όρος για το Δίκοκκο Σιτάρι είναι Triticum Dicoccum
Ονοματολογία Δίκοκκου Σιταριού.
Βοτανολογία Γερμανικά Ιταλικά Άλλη ονομασία
Triticum Monococcum Eincorn Farro Piccolo Farro Monococcum
Triticum Dicoccum Emmer Farro Medio Farro Dicoccum
