Η Πιερία λοιπόν.  Με πάνω από εκατό χιλιόμετρα ακτών, χωρίς όμως ένα επιβατικό ? εμπορικό λιμάνι.  Με πολλές εκατοντάδες χιλιάδες καλλιεργήσιμης γης, χωρίς όμως σοβαρό εκτεταμένο αρδευτικό.   Με περίπου εξήντα οικισμούς χωρίς σωστή ύδρευση και χωρίς αποχέτευση.   Με πλούσιες αρχαιότητες

 από την προϊστορία ως το Βυζάντιο, χωρίς όμως δίκτυο επισκεψιμότητας και χωρίς μουσείο στο Βόρεια τμήμα της.  Με παγκόσμιας αξίας φυσικά μνημεία (Όλυμπος, υγροβιότοπος κ.λπ.)  χωρίς ουσιαστικά προστασία, προβολή και αξιοποίηση.  Με παράκτια αλιεία στο έλεος των μηχανότρατων.  Χωρίς σοβαρές οδικές υποδομές σύνδεσης Δυτικά και Νοτιοδυτικά.  Χωρίς εμπορευματικό κέντρο και βιοτεχνικές ζώνες στο κεντρικό και βόρειο τμήμα της. 

Χωρίς, χωρίς, χωρίς?. Με δύο λόγια  με χίλιες δύο δυνατότητες.  Όμως λείπουν οι αναγκαίες υποδομές για να εκτιναχθεί, να λάμψει και γι? αυτό το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι από τα τελευταία της χώρας.  Το φαινόμενο τούτο λέγεται έλλειμμα πολιτικού εφαρμόσιμου αναπτυξιακού σχεδίου.  Αυτό βεβαίως είναι ευθύνη και των τοπικών αρχών, ως προς την σύλληψη και την διεκδίκησή του, αλλά κυρίως της πολιτικής αρχής ως προς την θεσμοθέτηση, την εφαρμογή και την χρηματοδότηση.

Και με αυτά όμως τα ?χωρίς η Πιερία προχώρησε.  Έγινε σημαντικός τουριστικός προορισμός, παρουσιάζει ποσότητα αλλά και εφευρετικότητα στην αγροτική παραγωγή, είναι από τους πρώτους νομούς στις οδικές μεταφορές, εκατοντάδες επιχειρήσεις στη μεταποίηση παλεύουν, έχει αξιολογότατες επιδόσεις  στον πολιτισμό και τον αθλητισμό.  Χωρίς δηλαδή τις υποδομές αυτές οι κάτοικοί της παλεύουν, ιδρώνουν και καταφέρνουν να προκόψουν.

Σ? αυτήν λοιπόν την κατάσταση την δεκαετία του ογδόντα αν σκεφτόταν κάποιος το τι μπορεί να γίνει ώστε να χτυπηθεί καίρια αυτός ο νομός, θα τοποθετούσε διόδια στον δρόμο για Θεσσαλονίκη.  Ε λοιπόν το έκαναν οι σοφοί της ανάπτυξης!  Έκαναν διόδια στα Μάλγαρα! 

Πέρασαν τα χρόνια και οι (ίδιοι) πάνσοφοι ηγέτες μας, αποφάσισαν να τιμωρήσουν εκ νέου την Πιερία (για ποιο αμάρτημα άραγε;)  Και αφού σκέφτηκαν, σκέφτηκαν, σκέφτηκαν, βρήκαν την πιο βαριά τιμωρία:  Δεύτερο Διόδιο!!!! Στο Αιγίνιο.  Να απομονωθεί ο Νομός πλήρως.  Να ανακοπεί το τουριστικό και οικιστικό ρεύμα.  Να φύγουν οι επιχειρήσεις.   Να γίνει η Πιερία των ακτών, του Ολύμπου, των Ευρωπαϊκών μεταφορικών δικτύων, του αγροτικού, μεταποιητικού και πολιτιστικού πλούτου, απρόσιτη και αποκρουστική.

Σε λίγα χρόνια (ίσως πολύ σύντομα) οι σοφοί αυτοί θα ξαναμαζευτούν.  Θα ψάξουν την επόμενη τιμωρία.

Μήπως μαντεύουμε ποια θα είναι;

του Αντώνη Νταγλιούδη

03 ? 04 ? 2013