Του Θανάση Νικολαΐδη   

ΔΕΝ εμίσησαν τη δόξα, δεν εμίσησαν το χρήμα. Είδαν τον «προηγούμενο» και γοητεύθηκαν, τον επώνυμο και τον ζήλεψαν. Άκουσαν για οικογενειοκρατία και, την δόξα των επιγόνων τους ζηλώσαντες,  άρχισαν να ονειρεύονται. Μέχρι που σφηνώθηκε η ιδέα στο κεφάλι τους. «Πάω για βουλευτής, ψηφίστε με!»

Κι άρχισε ο «αγώνας» της αφίσας και των φίλων, τα ψηφοδέλτια, οι σταυροί, οι πρόβες στον?καθρέφτη.

ΠΡΟΫΠΗΡΧΑΝ κόμμα και αρχηγός, τον σταύρωσαν οι πιστοί, το «σύστημα» τον απορρόφησε και άνοιξαν οι πόρτες. Είναι νομοθέτης μας, από ?δω και πέρα, το στόμα κλειστό και πειθαρχία στο κόμμα- «όποιος φύγει απ? το κοπάδι κλπ.».  Αγώνας «εντός» κι εκείνος «εκτός» για καταξίωση της βουλευτικής ιδιότητας. Κι ας μην άνοιξε το στόμα του, τέσσερα χρόνια, για μια φράση απ? το βήμα. Το σώμα για ν? ακούει και να ψηφίζει ό,τι ο διπλανός της ίδιας πτέρυγας, το πνεύμα έξω μη χαθεί οπαδός με την ψήφο του κι όλα κατ? ευχήν, με πάνω-πάνω την έγνοια της επανεκλογής, προς «το φυλάξαι τ? αγαθά».

ΥΣΤΕΡΑ γεννήθηκε στο μυαλό η ιδέα της υπουργοποίησης, σε άλλους η γλυκιά προσμονή της αναβάθμισης στο κόμμα και σε όλους ο πειρασμός των προνομίων. Κι άρχισαν τα τζακούζια και τα γυμναστήρια, οι διπλές, τριπλές και πολλαπλές συντάξεις, οι χωροφύλακες να τους φυλάνε και οι πιστοί να τους προσκυνάνε. Για έναν διορισμό με τη μεσολάβηση του βουλευτή, έργα θαυμαστά και?σταυροφόρα στο χωριό του υπουργού κι όλα με ανοχή και αλληλοκατανόηση, διακομματικά και χωρίς διχογνωμίες και καυγάδες.

ΚΙ ύστερα; Ήρθε η σειρά για βόλεμα «ημετέρων» σε πόστο δημόσιου «λειτουργού». Υπεράριθμα και?ράθυμα για τον «εργαζόμενο». Δεξαμενή, βλέπεις, απείρου χωρητικότητας το δημόσιο κι όποιος προλάβει. Και πρόλαβαν τα κόμματα μονιασμένα, διόρισαν με την ψυχή τους εμπλουτίζοντας τη βουλή με «εργαζομένους» και την ψυχή του πολίτη με αγανάκτηση.

ΤΡΩΓΟΝΤΑΣ ήρθε η όρεξη και η αναζήτηση (προνομίων και δικαιωμάτων) διευρύνθηκε. Ήρθε η ώρα της οπλοφορίας! Δεν διαμένει σε γειτονιά αλλοδαπών ο υπουργός για να κινδυνεύει από περαστικό μαχαιροβγάλτη και ναρκομανή-ξοπίσω του φύλακες και χωροφύλακες. Και, βέβαια, κανένας δεν τον κρατάει στο πόστο του με το στανιό. Πήρε την άδεια οπλοφορίας του, τον μιμήθηκαν βουλευτές, και τα πιστόλια γέμισαν τσέπες και κόρφους. Με πρώτους και καλύτερους τους νταήδες της ΧΑ.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΝΟΝΤΑΙ σαν?αντιστασιακοί σε νόμους που ψήφισαν οι ίδιοι. Εμείς τους αντιτείνουμε: Αν νιώθετε ανασφαλείς, πηγαίνετε στα σπίτια σας!