Άλυτο μυστήριο για δυνατούς λύτες εξακολουθεί να είναι για τους ειδικούς επιστήμονες  χασμουρητό. Από την κούνια  κιόλας τα μωρά χασμουριούνται  ενώ αυτή την ενστικτώδη διαδικασία ακολουθούν και όλα τα ζώα ακόμη και τα πουλιά και τα ερπετά.

Εξάλλου ο  Ιπποκράτης υποστήριξε τον 4ο αιώνα π.Χ. ότι το χασμουρητό είναι η απελευθέρωση «βλαβερού αέρα» και η αύξηση «ωφέλιμου αέρα» στον εγκέφαλο.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο μέσος άνθρωπος θα χασμουρηθεί περίπου 240.000 φορές στη ζωή του. 

Νέες θεωρίες εικάζουν  ότι το χασμουρητό βοηθά στην αύξηση του επιπέδου του οξυγόνου στο αίμα και στη μείωση του διοξειδίου του άνθρακα.

Στην πραγματικότητα όμως δεν υπάρχει καμία μελέτη που να δείχνει ότι τα επίπεδα οξυγόνου στον εγκέφαλο αλλάζουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, κατά το χασμουρητό.

Με άλλα λόγια, η παρατήρηση και το πείραμα έχουν οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η αύξηση των επιπέδων οξυγόνου στο αίμα, δεν γίνεται με το χασμουρητό, αλλά με τη γρήγορη αναπνοή.

Πάντως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το χασμουρητό εκδηλώνεται συχνότερα πριν ή μετά τον ύπνο και ότι και το αίσθημα υπνηλίας συνοδεύει αυξημένο χασμουρητό.

Ίσως λοιπόν, το χασμουρητό μας βοηθά να κρατιόμαστε ξύπνιοι, χωρίς όμως και πάλι να έχουμε αποδείξεις.

Μάλιστα, κάποιοι άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν το αντίθετο ?ότι το χασμουρητό μειώνει τη διέγερση και μας βοηθά να πάμε για ύπνο. Πάλι όμως χωρίς να έχει βρεθεί κάποια αιτιώδης συνάφεια ανάμεσά τους.

ποιος ο λόγος ύπαρξής του;

Στα παιδιά κάτω των πέντε ετών, το χασμουρητό δεν είναι μεταδοτικό, ενώ αντίθετα είναι στους ενήλικους ανθρώπους, στους χιμπατζήδες και στους σκύλους - ζώα με αυξημένες κοινωνικές δεξιότητες.

Προφανώς λοιπόν χρειάζεται εξέταση και κατανόηση της ψυχικής κατάστασης του ατόμου, για την εξαγωγή συμπερασμάτων για το χασμουρητό.

Και αυτό επιβεβαιώνεται και από τη μαγνητική τομογραφία σε ανθρώπους: το να βλέπεις άλλους να χασμουριούνται ενεργοποιεί περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη μίμηση, την ενσυναίσθηση και την κοινωνική συμπεριφορά.

Το σίγουρο είναι ότι το χασμουρητό είναι μια πολύπλοκη λειτουργία που εξυπηρετεί ένα σκοπό ο οποίος ακόμη δεν έχει διευκρινισθεί και οι θεωρίες για το ρόλο του είναι πολλές. 

Iatropedia.gr