«Αυτός που δε μπορεί να πει ψέματα δεν ξέρει ποια είναι η αλήθεια» Friedrich Nietzsche (Γερμανός φιλόσοφος).

Ο ΠΟΛΥΖΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ

Κάθε χρόνο την 1η Απριλίου αναβιώνει το έθιμο με τα αθώα ψέματα.

Πρόκειται για μία παιγνιώδη συνήθεια των ανθρώπων, με παγκόσμια διάσταση. Το έθιμο έλκει την καταγωγή του από τη Δύση και ρίζες του ανιχνεύονται στους αρχαίους Κέλτες, οι οποίοι συνήθισαν την Πρωταπριλιά που καλυτέρευε ο καιρός να βγαίνουν για ψάρεμα. Τις περισσότερες φορές γύριζαν με άδεια χέρια, αλλά οι ψεύτικες ιστορίες τους για μεγάλα ψάρια έδιναν κι έπαιρναν.

Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ!

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ Η' ΨΕΜΑ!!!

 Τον Μεσαίωνα, οι Γάλλοι γιόρταζαν την Πρωτοχρονιά την 1η Απριλίου, λόγω του Πάσχα. Το 1560 ή 1564 ο βασιλιάς Κάρολος Θ' μετέθεσε την αρχή του έτους από την 1η Απριλίου στην 1η Ιανουαρίου για να συμβαδίζει η χώρα του ημερολογιακά με τις άλλες χώρες. Η αλλαγή αυτή δημιούργησε προβλήματα στον λαό, καθώς ότι έχει σχέση με την οργάνωση του χρόνου δημιουργεί συναισθηματικές φορτίσεις και αντιδράσεις. Όσοι, λοιπόν, από τους υπηκόους του βασιλιά αποδέχτηκαν την ημερολογιακή αλλαγή πείραζαν εκείνους που συνέχιζαν να τηρούν την παλιά πρωτοχρονιά (1η Απριλίου), λέγοντάς τους περιπαικτικά ψέματα ή κάνοντάς τους ψεύτικα πρωτοχρονιάτικα δώρα.

Από τους Κέλτες και τους Γάλλους το έθιμο μεταλαμπαδεύτηκε σε όλο τον κόσμο, με προεξάρχουσες τις εφημερίδες στις αρχές του 20ου αιώνα και στη συνέχεια τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, που συχνά μεταδίδουν πολύ επιτυχημένες ειδήσεις - φάρσες.

Στον ελληνικό χώρο το έθιμο πρέπει να ήταν γνωστό από την εποχή των Σταυροφοριών. Η συνήθεια να λένε ψέματα δεν είναι άγνωστη στην Ελλάδα. Μάλιστα, αποτελεί, όπως υποστηρίζει ο λαογράφος Γεώργιος Μέγας, συνήθη μηχανισμό στην προσπάθεια εξασφάλισης της επιτυχίας μιας μαγικής ενέργειας ή ενός δύσκολου έργου, βάσει της αντίληψης ότι η ψευδολογία ξεγελά και εμποδίζει τις βλαπτικές δυνάμεις. Και το ψέμα της Πρωταπριλιάς είναι «ένα σκόπιμο ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την αγροτική παραγωγή», σύμφωνα με το λαογράφο Δημήτριο Λουκάτο.

Ψέματα που ακούμε συχνότερα

* Από έναν πολιτικό: «Όλοι είμαστε ίσοι απέναντι στον νόμο»: Μπορεί να αποτελεί συνταγματικό άρθρο, αλλά κακά τα ψέματα, δεν αντιμετωπίζονται όλοι ίσα από τον νόμο. Όσοι διαθέτουν χρήματα και εξουσία χαίρουν συνήθως καλύτερης αντιμετώπισης από όσους δεν έχουν από το σύστημα δικαιοσύνης. Ενώ αμέτρητοι άνθρωποι ακόμα και σήμερα υποφέρουν από ρατσιστική αντιμετώπιση ανάλογα με το φύλο, το χρώμα, την ηλικία τους κ.λ.π. Αντίστοιχα, εγκλήματα που διαπράττονται εναντίον συγκεκριμένων δημογραφικών ομάδων (π.χ. παιδιά) τιμωρούνται σκληρότερα από αυτά σε άλλες δημογραφικές ομάδες.

 * Από διαφημίσεις: «Εντελώς δωρεάν» ή «δώρο»: Τα περισσότερα από αυτά που υποτίθεται πως μας προσφέρονται εντελώς δωρεάν καταλήγουν τελικά να μας κοστίζουν περισσότερο από άλλα για τα οποία πληρώνουμε. Π.χ. Στα δύο γιαούρτια το ένα δώρο. Για να μην αναφέρω τις «εντελώς δωρεάν» θεραπείες που προσφέρονται από τα περισσότερα ινστιτούτα αδυνατίσματος-ομορφιάς, τις οποίες για να απολαύσουμε πρέπει πρώτα να υπογράψουμε και ένα πολύμηνο συμβόλαιο.