Του Άκη Δημητριάδη 

Σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου υπάρχουν δρόμοι για τα οχήματα, ποδηλατόδρομοι για τους ποδηλάτες και πεζόδρομοι για τους πεζούς.

Εμείς εδώ στην Ελλάδα, και πιο συγκεκριμένα στην Κατερίνη, δεν έχουμε ούτε ποδηλατόδρομους ούτε πεζόδρομους σωστούς. Για ποδηλατόδρομους, άσ’ το, μη το συζητάς, είναι κάτι εξωγήϊνο, εξωπραγματικό όνειρο θερινής νυκτός. 

Από πεζόδρομους, πώς πάμε; Οι περισσότεροι πεζόδρομοι είναι στενοί, γεμάτοι διάφορα εμπόδια (στύλοι της ΔΕΗ, κάδοι απορριμμάτων, παρκαρισμένα οχήματα παντός τύπου, παρκαρισμένα αδέσποτα σκυλιά κ.ά.). Κι όποιος πεζός δεν προσέξει, μπορεί να πατήσει πάνω σε «νάρκες» από περιττώματα σκύλων. 
Έχουμε και τον «πεζόδρομο» της οδού Μεγάλου Αλεξάνδρου, τον κεντρικότερο, μεγαλύτερο και πιο ιστορικό δρόμος της πόλης. Δεν είναι τυχαίο που πήρε το όνομα του μεγάλου Έλληνα στρατηλάτη. Σ’ αυτόν γίνονταν κάποτε οι παρελάσεις. Εντούτοις, από τότε που έγινε πεζόδρομος, η διάβασή του αποτελεί ένα πολύ δύσκολο και επικίνδυνο εγχείρημα. 

Είναι, άραγε πεζόδρομος; Σε οποιαδήποτε άλλη πόλη της Ευρώπης στους πεζόδρομους απαγορεύεται αυστηρά η διέλευση τροχοφόρων όλες τις ώρες του 24ωρου. Οι παραβάτες ποδηλάτες και οδηγοί άλλων οχημάτων συλλαμβάνονται, οδηγούνται στο αυτόφωρο και τους επιβάλλονται αυστηρές ποινές. 
Επίσης απαγορεύεται η είσοδος φορτηγών σε πεζόδρομο για να παραδώσουν στα μαγαζιά εμπορεύματα. Αυτό γίνεται μόνο από γειτονικούς προς τον πεζόδρομο παραδρόμους και μόνο σε μη εργάσιμες ώρες. 
Εδώ σε μας μέρα μεσημέρι τα τροχοφόρα ανενόχλητα του καλού καιρού αλωνίζουν πεζόδρομο και Πλατεία Ελευθερίας. Κι εμείς οι πεζοί, με την ψυχή στο στόμα, κάνουμε σλάλομ με την αγωνία μη πέσει πάνω μας κανένα τροχοφόρο. 

Κινδυνεύει η ζωή και η σωματική μας ακεραιότητα. Κινδυνεύουν τα μικρά παιδιά μας, τα εγγόνια μας, οι μανάδες με τα μωρά στα καροτσάκια και οι ηλικιωμένοι, από τα διάφορα οχήματα (φορτηγά, ημιφορτηγά, μηχανάκια, ποδήλατα), τα οποία κυκλοφορούν προκλητικά και παράνομα μέρα – νύχτα, όλες τις ώρες του εικοσιτετράωρου, πρωί-μεσημέρι-απόγευμα-βράδυ. 

Αυτός δεν είναι πεζόδρομος. Είναι αγανάκτηση, αγωνία και εφιάλτης. 
Είναι και παράνομο πάρκινγκ. 

Καθημερινά πάνω από 15-20 μηχανάκια και μοτοσικλέτες μικρού και μεγάλου κυβισμού είναι παρκαρισμένα του καλού καιρού στην αρχή του πεζόδρομου, στην κεντρική μας πλατεία, την Πλατεία Ελευθερίας, και εμποδίζουν τους πεζούς

Παρακαλώ να μου απαντήσει κάποιος αρμόδιος, ποιος θα βάλει μια τάξη;

Ποιος είναι αρμόδιος να ελέγξει αυτούς που απειλούν τη σωματική μας ακεραιότητα; 

Ρώτησα την τροχαία, και μου είπε ότι στην Πλατεία Ελευθερίας και στον πεζόδρομο δεν έχει αρμοδιότητα να επέμβει και να ελέγχει τα παράνομα τροχοφόρα:Αυτό είναι αρμοδιότητα της Δημοτικής Αστυνομίας. 

Τα παράπονα στο Δήμαρχο… 

Αγαπητέ μου κύριε Δήμαρχε, 

Νομίζω ότι ξέρετε πολύ καλά τι γίνεται στον «πεζόδρομο» – δε μπορεί, τόσα χρόνια να μη περάσατε καμιά φορά από εκεί, από το κεντρικότερο σημείο της πόλης. 

Ωραία είναι τα παρτέρια και τα νερά, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί επιτρέπετε σ’ αυτές τις μηχανές να κυκλοφορούν και να παρκάρουν στην πλατεία και σ’ ολόκληρο τον πεζόδρομο; 

Σας προτείνω να κάνετε μια βόλτα. Ας πούμε, κατά τις 11-12 η ώρα το μεσημέρι, που έχει και την περισσότερη κίνηση, ξεκινώντας από τα παρκαρισμένα μηχανάκια της πλατείας Ελευθερίας μέχρι το σιντριβάνι. 

Χτύπα ξύλο, πες ότι σπάζει ο διάολος το ποδάρι του και γίνεται ένα ατύχημα. 

Κάποιος ποδηλάτης ή ένα άλλο όχημα δεν προλαβαίνει να φρενάρει και πέφτει πάνω σε ένα καροτσάκι με μωρό. 

Από ποιον θα ζητήσουμε ευθύνες; 

Έχει ο δήμος κάποιον πραγματογνώμονα, όπως έχει λ.χ. το ανακριτικό της τροχαίας, ή κάποιον ιατροδικαστή, για να κάνει αυτοψία και να καταγράψει τις υλικές και σωματικές βλάβες; 

Στο κάτω-κάτω, τι χρωστάμε; Για ποιο λόγο να μας κοψοχολιάζουν αυτά τα τροχοφόρα; 

Στη βόρεια είσοδο της πόλης μας από τον αυτοκινητόδρομο μια μεγάλη πινακίδα γράφει ότι έχετε αδελφοποιήσει την πόλη μας με 2 πόλεις της Ευρώπης. Έχετε πάει σ’ αυτές τις πόλεις να δείτε πώς είναι οι πεζόδρομοι; 

Ειλικρινά, σας αρέσει αυτή η κατάσταση στον «πεζόδρομό» μας;