Επικίνδυνες τοξικές βόμβες απειλούν τη χώρα,

με την κυβέρνηση να εξακολουθεί να σφυρίζει αδιάφορα. Αφήνουν στο απυρόβλητο τα κυκλώματα των διακινητών και περιορίζονται σε συλλήψεις ανθρώπων που χρησιμοποιούνται ως βιτρίνα. Είναι γνωστή η πρακτική των κυκλωμάτων,

όπως και η ευρεία χρήση καμουφλαρισμένων χώρων, που χρησιμοποιούνται για την ανεξέλεγκτη απόρριψη επικίνδυνων αποβλήτων. Αυτών που στη συνέχεια καταλήγουν σε ρέματα, ποτάμια και δάση, προκαλώντας ανεπανόρθωτη περιβαλλοντική ζημιά.

Αδυνατεί η κυβέρνηση να ελέγξει τα κυκλώματα, που κάνουν τζίρους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Το σοβαρότερο είναι ότι απουσιάζει παντελώς η σύνταξη ενός εφαρμόσιμου εθνικού σχεδίου, όπως οφείλει να διαθέτει η χώρα. Το ζήτημα δεν είναι ότι η Ελλάδα, άλλη μια φορά, απειλείται με βαριές ευρωπαϊκές καμπάνες για ολιγωρία, αλλά ότι η πολιτεία συνεχίζει να αδιαφορεί για το περιβάλλον που θα παραδώσει στην επόμενη γενιά.

Κλείνει τα μάτια στην τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή η κυβέρνηση. Οτι δεν μπορεί να δώσει λύσεις στην οικονομική κρίση και περιορίζεται στις πολιτικές που επιβάλλονται από τους δανειστές, το γνωρίζουμε. Οτι αδυνατεί να ελέγξει την ανεργία, επίσης. Αδιαφορεί, όμως, επιδεικτικά και για το περιβάλλον, παρ' ότι δεν τίθενται περιορισμοί ούτε από δανειστές ούτε από μνημόνια. Αποτελεί παράδειγμα ανεπάρκειας της παρούσας συγκυβέρνησης, όπως και των προηγούμενων, που είχαν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Το πρόβλημα είναι υπαρκτό εδώ και χρόνια, αποτελεί περιβαλλοντική βόμβα και όλοι κάνουν πως δεν βλέπουν.

Δεν γνωρίζουν ούτε την πραγματική έκταση του προβλήματος. Δεν διαθέτουν αξιόπιστες εκτιμήσεις για τον όγκο των επικίνδυνων αποβλήτων, που παράγονται στην ελληνική επικράτεια. Ο σχεδιασμός για τη διαχείρισή τους σταμάτησε κάπου στο 2007, όταν το υπουργείο Περιβάλλοντος υπολόγιζε τις παραγόμενες ποσότητες περί τους 333 χιλιάδες τόνους. Σήμερα θεωρείται ότι έχει κατά πολύ ξεπεραστεί, άγνωστο πόσο.

Ειδικά εν μέσω κρίσης, οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι παρατηρείται πρωτοφανής έξαρση της παράνομης αποθήκευσης και της ανεξέλεγκτης διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων. Σαν μανιτάρια φυτρώνουν νέοι χώροι, εκεί που βάζουν λουκέτο μέχρι πρότινος παραγωγικές μονάδες, και τα κυκλώματα κάνουν χρυσές δουλειές. Η απουσία ενός εθνικού σχεδίου υποθάλπει το μεγάλο έγκλημα.

Enet.gr