πλήγμα για τους Έλληνες εκκοκκιστές

Τα μηνύματα της αγοράς στο 73ο Διεθνές Συνέδριο Βάμβακος που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη

Εχθές, βράδυ της 6ης Νοεμβρίου, έκλεισε το 73ο Παγκόσμιο Συνέδριο για το Βαμβάκι, που διοργάνωσε η ICAC, συγκεντρώνοντας αυτή τη φορά στη Θεσσαλονίκη περί τους 400 και πλέον συνέδρους από όλο τον κόσμο. 

Σήμερα, τελευταία ημέρα της εξαήμερης συνάντησης, οι σύνεδροι θα έχουν ίσως την ευκαιρία να γνωρίσουν τη γη που παράγει αυτό το «λευκό χρυσό», αλλά σε μία δύσκολη συγκυρία για τον κλάδο, στην Ελλάδα και διεθνώς, αφού, όπως είπε χαρακτηριστικά βορειοελλαδίτης εκκοκκιστής, στη διάρκεια της φετινής χρονιάς συνέβησαν όλα τα κακά που θα μπορούσαν να συμβούν. 

Η κατρακύλα των τιμών στη παγκόσμια αγορά, θα έχει πολλές επιπτώσεις μια από τις οποίες θα είναι η εκδήλωση και νέων περιπτώσεων συγκέντρωσης στο κλάδος της εκκόκκισης, αφού και τα εκκοκκιστήρια αντιμετωπίζουν το καθολικό πρόβλημα της ελληνικής επιχείρησης, δηλαδή την έλλειψη ρευστότητας. 

Για την Ελλάδα, τον Έλληνα αγρότη, τον κλάδο εκκόκκισης αλλά και τους κλάδους κλωστοϋφαντουργίας και ένδυσης (παρά τα ειδικότερα προβλήματα που έχουν οι τελευταίοι δύο), το βαμβάκι αποτελεί μεγάλο πλουτοπαραγωγικό πόρο. Άλλωστε η Ελλάδα είναι στη δέκατη θέση των μεγαλύτερων παραγωγών παγκοσμίως, με παραγωγή που πλησιάζει τις 300.000 τόνους. Στην Ευρώπη είναι κυρίαρχος και έχει το 80% της παραγωγής, εξάγοντας το μεγαλύτερο μέρος του παραγόμενου προϊόντος. 

Φέτος, ο βροχερός καιρός δε βοήθησε, η παραγωγή σε πολλές περιοχές είναι όψιμη κι οι αποδόσεις, αναμένεται να είναι χαμηλότερες, κάτι που συνεπάγεται μικρότερες στρεμματικές αποδόσεις για τον παραγωγό. 

Αυτό είναι το ένα μέρος του προβλήματος. Το άλλο είναι οι διεθνείς τιμές που έχουν πέσει στα χαμηλά 5ετίας. Έτσι, εκεί που πέρυσι ήταν στα 85 σεντ/λίμπρα, φέτος είναι στα 64σεντ/ λίμπρα. Η μείωση αυτή που είναι της τάξης του 25%, έχει άμεση επίπτωση στην τιμή που παίρνει ο Έλληνας βαμβακοπαραγωγός, που αμείβεται γύρω στα 40-42 λεπτά το κιλό, όταν πέρυσι είχε φτάσει ακόμη και στα 55 λεπτά/κιλό. 

Χαμηλότερες τιμές λοιπόν από το βαμβάκι αλλά και χαμηλότερες τιμές από τον βαμβακόσπορο. 

Η πίεση που δέχονται παραγωγοί και εκκοκκιστές είναι μεγάλη, ενώ φέτος για πρώτη χρονιά υπάρχει για τους αγρότες και η τήρηση των λογιστικών βιβλίων κι’ έχουν να χειριστούν τον ΦΠΑ, είσπραξη και απόδοση.  

Πέραν αυτού, τα καλλιεργητικά κόστη για τον παραγωγό είναι αυξημένα (ενέργεια, καύσιμα, φυτοπροστατευτικά κλπ) και παρά την επιδότηση που υπάρχει από την ΕΕ (στα 97 ευρώ/στρέμα), υπάρχουν πολλά παράπονα και υπάρχει η πιθανότητα να ενταθεί για την επόμενη περίοδο, η τάση μείωσης των στρεμμάτων που οδηγούνται στη καλλιέργεια, μία τάση που παρά τις διακυμάνσεις, καταγράφεται την τελευταία οκταετία. 

Η μεγάλη μείωση στις διεθνείς τιμές, οφείλεται στην πολύ μεγάλη παραγωγή που είχαν ΗΠΑ και Ινδία, ενώ από την άλλη η πρώτη σε κατανάλωση βάμβακος χώρα, η Κίνα, έχει μειώσει δραστικά τις εισαγωγές της λόγω μεγάλων αποθεμάτων, με αποτέλεσμα όλοι οι παραγωγοί να «έχουν πέσει» στη δεύτερη σε κατανάλωση χώρα, στην Τουρκία, κινήσεις που κατέληξαν στη μεγάλη μείωση των διεθνών τιμών. 

Το φαινόμενο της μείωσης επιτάθηκε από την πολιτική που ακολούθησαν αρκετές παραγωγές χώρες, της Αφρικής αλλά και Δημοκρατίες της πρώην ΕΣΣΔ, όπου παρεμβαίνουν στην αγορά και στη διαμόρφωση των τιμών. 

Από την άλλη πλευρά, το βαμβάκι έχει και τον ανταγωνισμό από τις συνθετικές ίνες, αν και εκτιμάται ότι η μεγάλη μείωση των τιμών φέτος θα το ενισχύσει έναντι του ανταγωνισμού. 

Το βαμβάκι είναι μία από τις σημαντικότερες εκτατικές καλλιέργειες για τον Έλληνα αγρότη, ο οποίος θα προσπαθήσει να λύσει ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα, αυτό της βελτίωσης της κερδοφορίας σε μία εποχή που τα έξοδα αυξάνονται και οι ενισχύσεις παραμένουν στάσιμες. 

της Άννης Καρολίδου

voria.gr