Είναι γνωστό ότι το ΔΝΤ στο πέρασμά του αφήνει κατεστραμμένες οικονομίες, διαλυμένες κοινωνίες και κατακερματισμένες (συνήθως και αναξιόπιστες) πολιτικές δυνάμεις. Μέχρις, από τις στάχτες, να ανασυνταχθεί το «νέο».
Προφανώς και η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.
Το κόμμα που έφερε το μνημόνιο και το ΔΝΤ, και μόλις πριν τρία χρόνια είχε κερδίσει θριαμβευτικά τις εκλογές, σήμερα βρίσκεται στα πρόθυρα του αφανισμού καταγράφοντας μονοψήφια ποσοστά!
Ο Καρατζαφέρης, που κάποτε φιλοδόξησε να αποτελέσει το «εγγυητή» συστήματος και το Συγκρότημα του Φαλήρου τον αβάνταρε προκλητικά, σήμερα είναι εκτός Βουλής και το κόμμα του μόλις που καταγράφεται στις μετρήσεις.
Δυο πρώην πρωθυπουργοί, πέρασαν στη λήθη.
Η οικονομία μας σε διάρκεια έχει πλέον ξεπεράσει ακόμα και τη μεγάλη κρίση του 1929, η ανεργία είναι στο 25%, για το 2013 προβλέπεται ύφεση της τάξεως του 4.5%, το χρέος μας αναμένεται να ξεπεράσει το 180% του ΑΕΠ, εργασιακά δικαιώματα δεκαετιών καταργούνται εν ριπή οφθαλμού, ενώ η φτώχεια καλπάζει!
Και όλα αυτά, ενώ ακολουθούμε ένα πρόγραμμα ?.σωτηρίας! Δηλαδή, αν ακολουθούσαμε ένα πρόγραμμα?καταστροφής, τι ..χειρότερο θα μας είχε συμβεί;
Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, έδειξαν ότι η Κυβέρνηση ακροβατεί, ενώ το κενό χάσκει επικίνδυνα χωρίς δίχτυ προστασίας.
Ο Βενιζέλος δίνει έναν αγώνα προσωπικής επιβίωσης και είναι αμφίβολο, αν θα τα καταφέρει.
Ο Κουβέλης, έχει να εμφανιστεί δημοσίως δυο μέρες και απουσίασε από μια κρίσιμη ψηφοφορία επειδή ?φοβήθηκε να πάρει θέση.
Στο ΣΥΡΙΖΑ ο Λαφαζάνης δηλώνει ότι δεν είναι?έτοιμοι να κυβερνήσουν! Προφανώς για αυτό κάνουν μεταγραφές από το ΠΑΣΟΚ, για να τους διδάξουν την ?.τέχνη.
Μέσα σ? αυτόν τον ορυμαγδό, η μόνη σταθερή δύναμη είναι η ΝΔ και ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.
Προς μεγάλη έκπληξη όλων η Κοινοβουλευτική Ομάδα στάθηκε όρθια. Δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά.
Όμως, τι θα γίνει στην επόμενη ψηφοφορία;
Πόσο ακόμα οι βουλευτές μπορούν να αντέξουν την κοινωνική κατακραυγή, τις πιέσεις των συντεχνιών, τους εκβιασμούς της εγχώριας διαπλοκής, αλλά και τις πιέσεις των δανειστών για νέα μέτρα;
Όχι για πολύ, είναι αλήθεια!
Για αυτό και τις τελευταίες ώρες άρχισαν να διακινούνται ύποπτα σενάρια για πρωτοβουλίες βουλευτών από το χώρο της ΝΔ και της ευρύτερης κεντροδεξιάς για τη σύσταση νέου πόλου!
Το κακό είναι ότι τις σχετικές πρωτοβουλίες φέρονται να αναλαμβάνουν πρόσωπα κινούμενα είτε από προσωπικές πικρίες, είτε από προσωπικά και κομματικά αδιέξοδα, άρα το εύρος της κίνησής τους είναι περιορισμένο.
Μπορεί, όμως, να αποδειχθεί αρκετό για να προκαλέσει την πτώση της κυβέρνησης, που θα οδηγούσε και στην κατάρρευση της χώρας.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι το γνωστό «λόμπι της δραχμής», ποτέ δεν έχει ησυχάσει. Και δεν αναφέρομαι στα κόμματα. Εκεί ακόμα και ο Αλέξης έκανε ή προσπαθεί να κάνει ?στροφή.
Αναφέρομαι στην εγχώρια ελίτ που έβγαλε τα λεφτά της έξω και πιέζει για επιστροφή στη δραχμή για να έρθει να αγοράσει φιλέτα, αντί ?φακής.
Στους γνωστούς και μη εξαιρετέους κερδοσκόπους, που έχουν επενδύσει στην διάλυση του ευρώ, προσδοκώντας να αποκομίσουν ασύλληπτα κέρδη.
Τέλος, σε όλους εκείνους, που ορέγονται το ορυκτό πλούτο της χώρας και θέλουν να τον λεηλατήσουν όταν η χώρα οδηγηθεί σε πλήρη κατάρρευση.
Μέσα σ? αυτό το γενικό κλίμα κατάπτωσης, που οξύνθηκε τις τελευταίες ημέρες, ο Πρωθυπουργός πρέπει να εξηγήσει στο λαό, με τη φωνής της ειλικρίνειας και τη δύναμη της αλήθειας, ποιες είναι οι εναλλακτικές που έχουμε μπροστά μας.
Ο απλός κόσμος εδώ και τρία χρόνια υποβάλλεται, σχεδόν αδιαμαρτύρητα, σε αιματηρές θυσίες.
Τα έχει δώσει όλα!
Για τον στρατηγικό στόχο της παραμονής μας στη ζώνη του ευρώ.
Ποιος μπορεί να τον κοιτάξει στα μάτια και να του πει πως όλα έγιναν για «ένα πουκάμισο αδειανό?» Ό,τι όλα πήγαν στον βρόντο;
Να σταματήσουν, λοιπόν, οι ανέξοδες ρητορείες και να καθίσει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.
Ο κόσμος να μάθει την αλήθεια. Και αν πρέπει να υποβληθεί σε νέες θυσίες πρέπει να ξέρει, αν αξίζει τον κόπο να το κάνει.
Και οι Βουλευτές, να αρθούν στο ύψος που απαιτούν οι περιστάσεις?.
Οι περιστάσεις είναι κρίσιμες και απαιτούν υπεύθυνες συμπεριφορές?.
Γιατί διαφορετικά, ας αναλάβει ο καθένας να εξηγήσει στις γενιές που έρχονται, τις σημερινές του αποφάσεις.
Παραμύθια τέλος, για όλους.
Τέτοιες ώρες βγαίνουν μπροστά οι ηγέτες?.
