Που θα πάνε τα 43,7 δις ευρώ που θα πάρουν και φυσικά θα τα πληρώσουμε που θα τα πληρώσουμε να μη ξέρουμε που θα πάνε;
Αν όλα πάνε καλά με τις διαπραγματεύσεις, η Ελλάδα μέχρι τις 15 Νοεμβρίου θα πάρει 31,5 δις ευρώ.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του πακέτου δανειοδότησης της χώρας, τα 24 δις ευρώ θα δοθούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και περίπου 7 δις ευρώ θα πάνε για την πληρωμή των οφειλών του κράτους σε διάφορους. Από τους προμηθευτές και φαρμακοβιομήχανους μέχρι τους κατασκευαστές, ακόμη και τον ΕΟΠΥΥ. Φυσικά αυτά τα χρήματα δεν αρκούν για να καλυφθούν τα χρέη καθώς όσο περνά ο χρόνος οι οφειλές του κράτους αυξάνονται. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο ο ΕΟΠΥΥ για να επιβιώσει χρειάζεται μέχρι το τέλος του χρόνου περί το 1 δις ευρώ, ή περίπου 450 εκατ. το μήνα.
Επομένως, από την περίφημη δόση των 31,5 δις ευρώ δε θα εμφανιστεί η περιβόητη ανάπτυξη, δε θα δημιουργηθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας, ούτε θα επανεκκινηθεί η οικονομία. Με τα χρήματα στις τράπεζες διασώζεται η οικονομία διότι αν το τραπεζικό σύστημα «σκάσει» τότε έχει τελειώσει και η οικονομία γενικότερα.
Επίσης, με τα 7 δις γίνεται ένα σημαντικό βήμα για την αναθέρμανση της αγοράς, διότι τα χρήματα αυτά στην αγορά πέφτουν δε θα φύγουν από την Ελλάδα. Θα πληρωθούν εργαζόμενοι, θα ανασάνουν εταιρείες οι οποίες με τη σειρά τους θα πληρώσουν ληξιπρόθεσμους φόρους κ.λπ.
Επίσης, με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, και με τον τραπεζικό χάρτη να έχει ήδη αλλάξει, εκτιμάται ότι μπορεί να ενισχυθεί η ρευστότητα μέσω των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Μια σειρά από προγράμματα και επενδυτικές πρωτοβουλίες βρίσκονται παγωμένες επί μήνες διότι οι τράπεζες δεν έχουν χρήμα για να τις στηρίξουν. Ομοίως σε εκκρεμότητα είναι και πολλά επιχειρηματικά ή στεγαστικά δάνεια και η ανακεφαλαιοποίηση μπορεί να δώσει ανάσες στην αγορά.
Ωστόσο, η περίφημη ανάπτυξη μπορεί να αχνοφανεί και με ένα άλλο γεγονός. Ό,τι μέχρι το τέλος του χρόνου η Ελλάδα έχει λαμβάνειν άλλα 12 δις ευρώ που έχουν παρακρατηθεί από προηγούμενες δόσεις, οπότε συνολικά τα χρήματα είναι 43,7 δις ευρώ.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα δανειοδότησης, η Ελλάδα έπρεπε να είχε πάρει τη δόση των 31,5 δισ. στο δεύτερο τρίμηνο του 2012, ενώ υπάρχουν και άλλες δύο δόσεις (των 5 και 7,2 δισεκατομμυρίων) που προβλέπονται για το τρίτο και το τέταρτο τρίμηνο του έτους. Συνολικά δηλαδή η ελληνική πλευρά επιδιώκει να λάβει 43,7 δισ. Τα πρόσθετα ποσά θα χρησιμοποιηθούν ώστε το Ελληνικό Δημόσιο να αποπληρώσει φέτος το σύνολο των οφειλών του προς τους προμηθευτές, ενώ συνολικά το πακέτο θα ενισχύσει τη ρευστότητα της οικονομίας
Επιπλέον ο πρωθυπουργός θα πιέσει προς πάσα κατεύθυνση έτσι ώστε να υλοποιηθεί άμεσα το σχέδιο που προβλέπει την αύξηση του κεφαλαίου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων κατά 10 δισ., που θα διατεθούν στη χώρα μας για την υλοποίηση έργων αλλά και την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Το ποσό αυτό αναλογεί στη χώρα μας από την ενίσχυση συνολικά της ΕΤΕπ με 180 δισ. ευρώ τα επόμενα τρία χρόνια όπως αποφασίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής.
Οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί κάνουν λόγο για ένα ποσό της τάξης των 5 δις που θα μπορέσει να «πέσει» στην αγορά πιο άμεσα, κι όχι μέσω των τραπεζών. Με αναπτυξιακά προγράμματα, έργα που σήμερα έχουν μείνει στη μέση κ.λπ. Φυσικά να μην περιμένει κανείς ότι αυτά τα λεφτά θα γίνουν επιδόματα, οι εποχές αυτές έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Πρέπει, όμως, να τονιστεί ότι πέραν των σκληρών και άδικων μέτρων που υποχρεώνονται να δεχθούν οι πολίτες, το ποσό των 43,5 δις ευρώ είναι τεράστιο, από τα μεγαλύτερα που έχουν δοθεί ποτέ σε χώρα. Το τόνισε ο πρωθυπουργός από τις Βρυξέλλες και κανείς δε μπορεί να το αμφισβητήσει. Είναι το οξυγόνο για να μείνει ζωντανή η Ελλάδα και να διεκδικήσει κάτι καλύτερο για το χρέος της που κακά τα ψέματα δεν είναι βιώσιμο.
Η ανάπτυξη που όλοι περιμένουμε δε μπορεί να έρθει μόνο με δανεικά λεφτά την ώρα που το χρέος είναι τεράστιο. Η ανάπτυξη έρχεται με επενδύσεις που θα κάνουν οι ξένοι, με νέες θέσεις εργασίας που θα μειώσει την ανεργία που είναι πάνω από 25%. Και για να γίνουν όλα αυτά, πέραν από την εκθεμελίωση των εργασιακών δικαιωμάτων που ζητούν άδικα οι ξένοι, πρέπει να υπάρξει ριζική αναδιάταξη του κρατικού μηχανισμού.
Στη νέα εποχή που έρχεται, το στοίχημα είναι ένα σύγχρονο κράτος που θα μπορεί να υποδεχθεί τις όποιες επενδύσεις και δε θα τις διώχνει.
