Δικαίως έκραξαν ευρωπαϊκές εφημερίδες τον υπουργό ανάπτυξης, Κωστή Χατζηδάκη για την έμπνευση του να ξεκινήσει την «κούρσα» της ανάπτυξης στη χώρα με? υδροπλάνα και πίστα για Φόρμουλα 1 -

Είναι γεγονός ότι ο συγκεκριμένος υπουργός επιδεικνύει μία υπερπληθωρικότητα δημοσίων δεσμεύσεων, χωρίς το αντίστοιχο μετρήσιμο έργο. Ως αφετηρία των μεγάλων επενδυτικών σχεδίων που θα αναθερμάνουν, υποτίθεται, την οικονομία, εμφανίζει κάποιες ξαναζεσταμένες, όσο και αμφιλεγόμενες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, όπως το αγγλικό τουριστικό Συγκρότημα στις εκτάσεις της Μονής Τοπλού, τα υδροπλάνα των Καναδών που καθηλώνονται με τα 5 μποφώρ και εσχάτως την πίστα αγώνων στην Πάτρα.

Για αυτή την τελευταία μάλιστα, που αποτέλεσε και την αφορμή για το σχετικό «κράξιμο», δεσμεύεται το ελληνικό δημόσιο να βάλει από εθνικούς πόρους το 1/3 της επένδυσης(συνολικού ύψους 100 εκατομμυρίων), λές και έχει λεφτά για ξόδεμα σε έργα υποθετικής και μόνον απόδοσης. Γιατί η περίφημη πίστα, παρότι θεωρητικά θα πληρεί τις απαραίτητες διεθνείς προδιαγραφές, μένει να φανεί στο μέλλον αν θα μπορεί να φιλοξενεί επίσημους αγώνες Φόρμουλας ή ακόμη και αγωνιστικών μοτοσυκλετών.

Είναι γεγονός ότι τα πολλά λόγια του κ. Χατζηδάκη δεν έχουν πείσει ακόμη για την ικανότητα του να προσελκύσει σοβαρές επενδύσεις στη χώρα και να «ξεκολλήσει» την χρηματοδότηση στις ήδη υπάρχουσες, που αφορούν κυρίως έργα υποδομών.

Ασφαλώς και ο ρόλος του δεν είναι εύκολος, σε μια εποχή όπου η Ελλάδα μαστίζεται από την ύφεση και το ευρωπαϊκό της μέλλον, παρά τις αθρόες διαβεβαιώσεις, εμφανίζεται αβέβαιο. Αλλά είναι επίσης βέβαιο ότι οι επενδύσεις δεν εξασφαλίζονται με έναν ακόμη επενδυτικό νόμο από τους δεκάδες που έχουν  αλλάξει στη χώρα στην περίοδο της μεταπολίτευσης.

Η ιστορία του ?fast track? και του Οργανισμού ?Invest in Greece?, υπήρξε  από τις πολλές κραυγαλέες αποτυχίες της κυβέρνησης Παπανδρέου που εμφανίζοντας μηδενικό έργο , εξυπηρέτησε απλώς το βόλεμα ημετέρων με παχυλούς μισθούς σε χλιδάτα γραφεία.

Κατά την γνώμη μου η νέα ηγεσία του υπουργείου ανάπτυξης έπρεπε να είχε ξηλώσει αυτό εξάμβλωμα και στη θέση του να έχει συστήσει έναν μικρό, αλλά ευέλικτο φορέα που να στεγάζεται στο ίδιο το υπουργείο. Δυστυχώς ο κ. Χατζηδάκης επέλεξε την ενίσχυση του οργανισμού με μεταγραφές στελεχών από την αγορά, ενώ άφησε στη θέση του και τον προηγούμενο πρόεδρο, πρώην μεγαλοστέλεχος της Ζήμενς, που είχε δώσει την εντύπωση προ μηνών ότι πωλούνται(σ.σ. σε Τούρκους!) ελληνικά νησιά.

Οι επιλογές του κυρίου υπουργού, (όπως για παράδειγμα και η επιστράτευση ως?  καινοτομίας του «για ένα φεγγάρι» υφυπουργού και εκλεκτού  του Γιώργου Παπανδρεου, Παντελή Τζωρτζάκη) θα κριθούν ασφαλώς εκ του αποτελέσματος.  Πολύ σύντομα όμως. Γιατί αν τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης μέσω αναπτυξιακών δράσεων δεν φανούν στις αρχές της επόμενης χρονιάς, ο κ. Χατζηδάκης θα έχει αποτύχει. Και στην συνείδηση του κόσμου θα μείνουν μόνο οι μεγαλόστομες εξαγγελίες και οι παράξενες «συμπλεύσεις» με πρόσωπα της απολύτου εμπιστοσύνης των κκ. Παπανδρέου και Παπακωσταντίνου?

Γιώργος Χαρβαλιάς