Δεν ξέρω πόσοι και ποιοι από τους πλούσιους αυτής της χώρας φοροδιαφεύγουν. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας να τους εντοπίσει και να λάβει τα ανάλογα μέτρα.

Εκείνο που ξέρω είναι ότι η φοροδιαφυγή στα χαμηλά και τα μεσαία στρώματα, είναι ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ. Έχει γίνει ένα με το πετσί μας και θέλει πολλά χρόνια και πολύ αγώνα για να ξεκολλήσει.

Έτυχε μέσα στο καλοκαίρι να χρειαστώ μερικούς μαστόρους για κάποιες εργασίες  στο σπίτι. Υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους, και διαφόρους μαραγκούς.
Το πρώτο που άκουγα κάθε φορά που ζήταγα απόδειξη, ήταν: »Ναι, αλλά δεν? έχω επάνω μου τα κατάλληλα μπλοκάκια?» και μετά: »Ναι, αλλά θα χρειαστεί να πληρώσετε παραπάνω..». »Ναι, έλεγα εγώ, αλλά αφού αυτή την τιμή συμφωνήσαμε, πώς μου ζητάτε τώρα παραπάνω;»  »Ε..ε..ε η τιμή αυτή, δεν συμπεριελάμβανε το Φ.Π.Α.!!!»

Δηλαδή, για να καταλάβω, οι κύριοι αυτοί, όταν πηγαίνουν να αγοράσουν ένα πουκάμισο που γράφει επάνω, π.χ. 20 ευρώ, μόλις πάνε στο ταμείο τους λένε ότι για να τους δώσουν απόδειξη θα πρέπει να δώσουν 25;
Αυτή η ευρέως διαδεδομένη νοοτροπία, ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝ, είναι τουλάχιστον ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΗ. Και από αυτόν που φοροδιαφεύγει, μη δίνοντας αποδείξεις, αλλά και από αυτόν που δέχεται να συμμετάσχει στη φοροδιαφυγή. Και δεν μπορώ να ακούω άλλο για »τους πλούσιους», και »να τα πάρουμε πρώτα από ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΟΥΝ».
Και μέχρι τότε ,δηλαδή  τι θα κάνουμε; Θα συνεχίσουμε να ληστεύουμε τη χώρα που πασχίζει να ανακάμψει, με τη δικαιολογία ότι δεν είμαστε πλούσιοι;
Τι λογική είναι αυτή;

Πότε, επιτέλους, θα αλλάξει αυτή η νοοτροπία και πότε  η συνωμοσία μεταξύ πληρώνοντoς και πληρωμένου ΕΝΑΝΤΙΟΝ του κράτους, θα πάρει
τέλος; Πότε θα πάψουμε να συνωμοτούμε εις βάρους της χώρας ΜΑΣ; Της πατρίδας ΜΑΣ; Πότε θα καταλάβουμε ότι η κρίση είναι κάτι που αφορά τη χωρά μας και όχι κάποια άλλη ? μακρινή χώρα; Και ότι έχουμε κι εμείς υποχρέωση να βοηθήσουμε στην ανάκαμψή της;

Κατά τα άλλα, είμαστε όλοι λαλίστατοι, ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ!

Παρεμπιπτόντως, μερικοί από αυτούς τους »φτωχούς» ελευθέρους επαγγελματίες, που δηλώνουν 10.000 ευρώ εισόδημα το χρόνο, βρεθήκαν με λογαριασμούς εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ στις τράπεζες?
Ας κοιτάξουμε, λοιπόν, και λίγο το δικό μας σπίτι, τη δικά μας καμπούρα, κι ας μην είμαστε τόσο έτοιμοι να εκστομίζουμε κατηγορίες κατά των άλλων, γιατί με αυτή τη νοοτροπία, ο πάτος του πηγαδιού μεγαλώνει καθημερινά ΚΑΙ από τις ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ »μικρές», »ανώδυνες» ατασθαλίες?..

Και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι μια μέρα θα κλείσει?

Ναταλία Τσαλίκη