Σταματήστε να μου λέτε ψέματα, για «σωτήρια» μέτρα  αποφυγής της χρεωκοπίας. Μη μου χαϊδεύετε τ? αυτιά με «ρυθμίσεις» χρεών και νόμους για υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Δεν αντέχω τους δήθεν τσακωμούς των πολιτικών κομμάτων,

 και τις διαφορές που τελικά τους ενώνουν στα έδρανα της Βουλής. Η αλήθεια είναι εκεί έξω και τσάμπα το παίζουν το θεατράκι εκεί μέσα. Καλύτερα να έβγαιναν για καλοκαιρινές αρπαχτές σε θεατρικές πιάτσες, όπως τόσοι «καλοί» θίασοι κάνοντας το πραγματικό Θέατρο να κλαίει για την κατάντια του.

Τι μου δείχνετε τη Μέρκελ, τον Σόϊμπλε και όλους τους άλλους, να με βρίζουν ακατάπαυστα ως άχρηστο, τεμπέλη, βολεψάκια, φοροφυγά, λαμόγιο, εξωθώντας με να δέσω μια θηλιά γύρω από το λαιμό μου, όχι για χρέη όπως έκαναν πολλοί συμπολίτες μου και ξεμπέρδεψαν μια και καλή από τ? αναγκαία μέτρα διάσωσης για κατοπινή ανάπτυξη και ευημερία, αλλά για τη χαμένη μου αίγλη και αξιοπρέπεια.

Δεν μπορώ άλλη κακή τηλεόραση και (παρα)πληροφόρηση. Με εθίσατε στην κακομοιριά, στην μιζέρια και στην κακουγουστιά. Δεν βλέπω, λέτε, αρκετή γύρω μου; Δεν την ζω; Γιατί με χώνετε όλο και περισσότερο στον εφιαλτικό βούρκο της άγνοιας και της ανέχειας; Μια ανέχεια που μόνο εγώ τη ζω, κατά πως φαίνεται, μαζί με κάτι γέρους, μερικούς άνεργους, λίγους άστεγους και κάτι βαριά άρρωστους... λίγα πράγματα δηλαδή. Κατά τ? άλλα ευτυχία παντού, στη Μύκονο, στη Σκιάθο, σ' όλα τα παραθεριστικά κέντρα.

Φτάνει πια!

Δεν θέλω άλλο Μενεγάκη στην Ανδρο, και Πέγκυ Ζίνα στο Γαλαξίδι να μου επιδεικνύουν την ευδαιμονία τους, την οποία εγώ τους χάρισα ως αδαής και που εγώ εξακολουθώ να  συντηρώ ως αμετανόητος «πελάτης». Δεν με νοιάζει αν η Πάολα ήταν άλλη πριν τις πλαστικές και τώρα είναι αγνώριστη, ενώ εγώ είμαι αφόρητα ίδιος χρόνια τώρα. Δεν με αφορά πού έκαναν διακοπές ο ζω-σα-να-μη-συμβαίνει-τίποτα Καραμανλής κι ο έχω?ήσυχη-τη?συνείδησή?μου Παπανδρέου, τι έφαγαν μαζί με τα όνειρά μου και τι ήπιαν εκτός από το αίμα μου.

Τι με κόφτει αν η Μπάρμπα είναι ατάλαντη και όμως θα κάνει σήριαλ στην Τουρκία, αν η Μακρυπούλια, ανάμεσα στις άλλες καλλιτεχνικές της ασχολίες, μηνύει περιοδικά και δημοσιογράφους κι αν τελικά ο Φασουλής είναι «τζέντελμαν» και όχι «τρελή». Βαρέθηκα τους δεσμούς του Αρναούτογλου, τα γλέντια του Κανάκη και του Λάτσιου στη Χαλκιδική, τα σχέδια του Ρουβά για το χειμώνα και  τα παιδιά που του αραδιάζει συνεχώς η Ζυγούλη.

Ξέρω... τα παιδιά είναι ευτυχία! Οχι όμως η δική μου ευτυχία. Η δική μου χάθηκε λαθραία, χωρίς να το καταλάβω. Νόμιζα ότι ήταν εκεί, ακέραια, σταθερή, να μεγαλώνει συνεχώς. Όπως όλων αυτών που περιφέρονται ξεδιάντροπα με τα δεκανίκια της δικής μου ανοχής και συνενοχής.

Θέλω να μου πείτε ποιος έβαλε στόχο τη δική μου ευτυχία μόνο, ποιος μου την έκλεψε μαζί με τα κεκτημένα μου, ποιος μου την έκαψε μαζί με τα δάση, ποιος μου την κακοποίησε, ποιος μου την σκότωσε, ποιος μου την αφαίρεσε όπως τη ζωή τόσων ανθρώπων. Σωπαίνετε όμως και δεν μιλάτε, κρύβετε και κρύβεστε αδιακρίτως, τιμωρώντας με επάξια.

Σίγουρα  θα έκανα κάτι λάθος, δεν μπορεί, κάποια ύβρη θα διέπραξα εν αγνοία μου και καλούμαι τώρα να πληρώσω. Να ξεπληρώσω μάλλον. Το δέχομαι. Ετσι κι αλλιώς είναι το μόνο που μπορώ να (ξε)πληρώσω πλέον...μέχρι τελευταίας ρανίδος.

*Ο Αλέξανδρος Ντερπούλης είναι συγγραφέας-σεναριογράφος.