Πόση ανευθυνότητα μπορεί ακόμα να αντέξει αυτή η ταλαίπωρη χώρα; Θα περίμενε κανείς ότι μετά τις εκλογές θα υποχωρούσε, έστω και για λίγο ο λαϊκισμός και το ψηφοθηρικό χάιδεμα αυτιών.

΄Οτι θα συνειδητοποιούσαν όλοι, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, την τραγική κατάσταση που βρισκόμαστε και θα έκανε ο καθένας από την πλευρά του ό,τι μπορούσε, μήπως και βρεθεί κάποια άκρη στο δύσκολο παζλ της επιβίωσης.
Κι όμως παρακολουθούμε, με κάποιες εξαιρέσεις το ίδιο έργο, λες και δεν άλλαξε τίποτε. Ο μεν κ. Τσίπρας στο γνωστό - και επωφελή βέβαια για το κόμμα του - ρόλο του γενικού εισαγγελέα που καταγγέλλει τους πάντες και τα πάντα, αρνούμενος να συναντήσει καν την τρόικα, γιατί αυτός βλέπει μόνο ηγέτες και όχι υπαλλήλους... Για να μη μιλήσουμε για τον ανεκδιήγητο κ. Καμμένο ή το ΚΚΕ που συνεχίζει να επενδύει σε ανένδοτους απεργιακούς αγώνες τύπου Χαλυβουργίας...

Από την άλλη μεριά, οι κυβερνητικοί εταίροι επιδίδονται σε ασκήσεις επικίνδυνων ισορροπιών, προσπαθώντας να ικανοποιήσουν τις προεκλογικές υποσχέσεις με την οδυνηρή πραγματικότητα. Προφανώς ούτε εύκολο, ούτε ευχάριστο είναι να ασχολείσαι κυρίως με περικοπές δαπανών ή αναζήτηση εσόδων από ξεζουμισμένους ήδη πολίτες. Ηξεραν όμως οι υπουργοί όταν ανέλαβαν, ότι έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή που μοίραζαν λεφτά ή διόριζαν τους πελάτες - ψηφοφόρους τους. Δεν μπορούν λοιπόν ούτε να σφυρίζουν κλέφτικα, ούτε να σηκώνουν ψηλά τα χέρια, υποστηρίζοντας ότι έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια για περικοπές δαπανών ή για μειώσεις του μισθολογικού κόστους. Όσο αυτονόητο είναι πως οι οριζόντιες περικοπές είναι και άδικες και αναποτελεσματικές, άλλο τόσο αυτονόητο είναι ότι από την ώρα που το κράτος σε λίγο δεν θα μπορεί να πληρώνει, κάτι πρέπει να κάνουν...

Δεν μπορεί για παράδειγμα ο κ. Ρουπακιώτης ή ο κ. Παναγιωτόπουλος να δηλώνουν προκαταβολικά ότι δικαστικοί και στρατιωτικοί δεν αντέχουν να υποστούν άλλες μειώσεις. Αν δεν θέλουν γενικές περικοπές από κάπου πρέπει να βρεθούν τα χρήματα... Δική τους υποχρέωση, όπως και των άλλων υπουργών είναι να δουν πού υπάρχουν περιττές δαπάνες για να τις κόψουν, πού υπάρχουν υπηρεσίες που δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης και να τις καταργήσουν... Ανώδυνες λύσεις δυστυχώς δεν υπάρχουν. Υποχρέωση τους είναι να βρουν τις λιγότερο επώδυνες και να αφήσουν στην άκρη τις εύκολες υποσχέσεις.

Καλώς η κακώς, από τη συνέπεια και την αποτελεσματικότητα αυτής της κυβέρνησης, θα κριθεί το μέλλον της χώρας. Όσοι δεν το καταλαβαίνουν ή δεν το αντέχουν ας πάνε μια ώρα γρηγορότερα στα σπίτια τους. Άλλα περιθώρια για προσωπικά παιγνιδάκια, για καθυστερήσεις, για λαϊκισμούς χωρίς αντίκρισμα, δεν υπάρχουν.

Σήφης Πολυμίλης