Ακούγοντας όλες αυτές τις μέρες τα επιχειρήματα των υποψήφιων κυβερνητών της χώρας, αναρωτιέμαι αν με υπολογίζουν στα σχεδιά τους ή όχι. Κι αν με υπολογίζουν ως τι ακριβώς με έχουν υπολογίσει;

Είμαι 35 χρονών. Αν δεν δουλέψω εγώ, ο νέος της εποχής, πώς θα ξεπεραστεί η κρίση; Πώς θα κινηθεί η οικονομία, πώς θα υπάρξει ανάπτυξη; Αν δεν δουλέψω - δεν θα έχω λεφτά -Προοπτική. Αν δεν έχω λεφτά εγώ, θα υπάρξει επανεκκίνηση της οικονομίας;

Ναι, ο βιομήχανος και ο κάθε επιχειρηματίας να στηριχθεί και να του διευκολύνεται το έργο - να μπορεί να αναπτυχθεί - να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας αλλά για να δουλέψει και να αναπτυχτεί, πρέπει να έχω λεφτά κι εγώ. Να αγοράζω τα προϊόντα και τις υπηρεσίες του. Εκτός κι αν σκέφτονται να παράγουν εδώ, με χαμηλούς μισθούς και να τα πουλάνε στο εξωτερικό.

Ναι, να στηριχθούν οι τράπεζες αλλά για να δουλέψουν πρέπει να έχω λεφτά κι εγώ. Να αποπληρώσω τα δάνεια που τόσο εύκολα μου έδωσαν πριν κάποια χρόνια και να κάνω και καμιά κατάθεση - να πάρω νέο δάνειο για να δημιουργήσω κάτι. Ένα σπίτι, μια επιχείρηση, και να μπορώ να το αποπληρώσω με δίκαια και λογικά επιτόκια..

Ναι, να έχει έσοδα το κράτος από φόρους, να πατάξουμε την φοροδιαφυγή και να δουλέψει ο εισπρακτικός μηχανισμός-  αλλά να έχω λεφτά κι εγώ.
Αν εγώ δεν έχω λεφτά πως θα πληρώσω το φόρο μου; Αν δεν δουλέψω πως θα έχει λεφτά το ΙΚΑ; Αν δεν έχω λεφτά και δεν αγοράσω προϊόντα και υπηρεσίες, οι επιχειρήσεις τι ΦΠΑ θα αποδίδουν; 
Θα ήθελα να μπορώ να πληρώνω με χαρά τον φόρο μου που θα προκύπτει από ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα και τα λεφτά να ξέρω ότι ενισχύουν το κράτος και όχι τις τσέπες αρπαχτικών.

Το κράτος δεν είναι αφηρημένη έννοια - όταν λέω κράτος εννοώ τα λεφτά των φορολογουμένων να πηγαίνουν στην υγεία, στην παιδεία, στην πρόνοια, στην έρευνα/τεχνολογία, τον πολιτισμό. Να τα επενδύει το κράτος σε μια παραγωγική Ελλάδα. Ο Έλληνας είναι φιλότιμος. Θα δουλέψει αρκεί να του δώσεις όραμα - προοπτική.

Αν δεν έχω εγώ λεφτά, δεν θα κάνω οικογένεια, δεν θα ανέβει και δεν θα ανανεωθεί ο πληθυσμός των Ελλήνων της Ελλάδας. Δεν θα γεννηθεί άλλος ένας τουλάχιστον Έλληνας πολίτης, φορολογούμενος, ερευνητής, πολιτικός, εργάτης, καλλιτέχνης, γιατρός, δάσκαλος. Η χώρα μου συνεχώς θα γερνάει.

Η παραγωγική Ελλάδα πρέπει να χτιστεί απ την αρχή, δεν πρέπει να γίνουμε οι Έλληνες υπάλληλοι πολυεθνικών. Δεν είμαστε χώρα υπαλλήλων. Θέλουμε (οι νέοι και δημιουργικοί) μια Ελλάδα με άλλη νοοτροπία νέας γενιάς, της παραγωγής της καλλιέργειας, της κτηνοτροφίας, της ναυτιλίας, της ενέργειας, του πολιτισμού, του τουρισμού. Την Ελλάδα που ο Έλληνας θα αγαπήσει πάλι, θα δουλέψει με όρεξη, θα λέει το πρωί καλημέρα σε όλους και θα είναι υπερήφανος.

Δεν με νοιάζει αν θα είναι σε ευρώ ή δραχμή ή Geuro.
Δεν με νοιάζει αν θα κυβερνάει το Πασοκ, η ΝΔ, ή ο Σύριζα.
Ζητούνται ηγετικές προσωπικότητες με όραμα για την Ελλάδα και όχι για ίδιον όφελος. 

Απλά πράγματα για την μάχη του αυτονόητου.

του Σπύρου Στανίτσα