Ο θυμός, ένα από τα πιο κοινά αρνητικά συναισθήματα, μπορεί να έχει σημαντικές ψυχικές και σωματικές συνέπειες, αν διαρκεί πολύ. Η σύγχρονη ψυχολογία ωστόσο, τον θεωρεί μάλλον ως ένα φυσικό συναίσθημα, που ορισμένες φορές

μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο, γι? αυτό και ενθαρρύνει την εκδήλωσή του. Μάλιστα, μια προηγούμενη μελέτη έχει διαπιστώσει, ότι όσοι εκφράζουν συχνά το θυμό τους (πάντα σε λογικά πλαίσια) μπορούν να ζήσουν περισσότερο από όσους τον κρατούν μέσα τους.

Οι «εκλεκτοί» του θυμού

Οι νεότεροι, όσοι έχουν παιδιά και οι λιγότερο μορφωμένοι, είναι οι τρεις κατηγορίες ανθρώπων, που είναι πιθανότερο να εκδηλώσουν θυμό, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη αυτή έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου του Τορόντο υπό τον καθηγητή Σκοτ Σίμαν του τμήματος κοινωνιολογίας, δημοσιεύθηκε στο Live Science, και συμπεριλήφθηκε στο ?International Handbook of Anger? (Διεθνές Εγχειρίδιο του Θυμού).

Σύμφωνα με την έρευνα, οι νεότεροι άνθρωποι κάτω των 30 ετών νιώθουν πιο συχνά θυμό σε σχέση με τους μεγαλύτερους, κυρίως επειδή βιώνουν μεγαλύτερη πίεση χρόνου και περισσότερες οικονομικές δυσκολίες- ειδικά σε περιόδους οικονομικής κρίσης, όπως αυτή που ζούμε.

Ο θυμός τους, αρκετές φορές, ξεσπά βίαια και πέρα από λεκτικές και φραστικές επιθέσεις επιδίδονται και σε επικίνδυνες χειρονομίες ενώ δεν αποτελεί έκπληξη, πως ενίοτε βιαιοπραγούν.

Αλλά και για τους οικογενειάρχες, τα πράγματα δεν φαίνονται και πολύ αισιόδοξα σε θέματα διαχείρισης θυμού? Πέρα από τις πολλές χαρές της, μια οικογένεια με παιδιά (ειδικά όταν αυτά είναι άτακτα?) είναι ένα περιβάλλον, όπου συχνά γεννιούνται συναισθήματα θυμού και επιθετικές συμπεριφορές, κάτι που ισχύει περισσότερο για τις γυναίκες παρά για τους άνδρες.

Οι επιστήμονες απέδειξαν, πως ο θυμός, που μπορεί να γεννηθεί μέσα σε μία οικογένεια, ισοδυναμεί πολλές φορές και ενίοτε ξεπερνά-τον θυμό που αναπτύσσουν οι φανατισμένοι οπαδοί των ποδοσφαιρικών ομάδων?.

Η τελευταία κατηγορία- οι λιγότερο μορφωμένοι-είναι και αυτοί ιδιαίτερα «ευάλωτοι» στην επέλαση του θυμού. Έχει αποδειχθεί, πως οι άνθρωποι με υψηλό επίπεδο μόρφωσης, δεν θυμώνουν τόσο εύκολα όσο εκείνοι, που λόγω χαμηλής μόρφωσης, δεν μπορούν να ελέγξουν τον θυμό τους και πως αν τελικά θυμώσουν, μπορούν να μιλήσουν πιο ανοιχτά για την αιτία του θυμού τους από τους λιγότερο μορφωμένους.

Γενικότερα, έχει αποδειχθεί και από προηγούμενες έρευνες στο παρελθόν, πως όσο αυξάνεται το επίπεδο μόρφωσης ενός ανθρώπου, τόσο μεγαλύτερο αυτοέλεγχο αποκτά.

Τέλος, μια κατηγορία «εκλεκτών» του θυμού, η οποία προέκυψε λόγω των γενικότερων οικονομικών δυσκολιών και απασχόλησε τους επιστήμονες είναι και όσοι αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, οι οποίοι έχουν την τάση να ξεσπούν με το παραμικρό. Ένα εξίσου ενδιαφέρον πόρισμα, που προέκυψε από την εν λόγω έρευνα, είναι και το γεγονός, πως οι γυναίκες θυμώνουν με μεγαλύτερη ευκολία από τους άνδρες. Και το συμπέρασμα αυτό είναι γενικότερο και ισχύει για την πλειοψηφία των γυναικών, ανεξάρτητα με την οικονομική τους κατάσταση ή το μορφωτικό τους επίπεδο. Όπως αποδείχθηκε, όχι μόνο από την έρευνα αυτή αλλά και από παλιότερες μελέτες, ο θυμός είναι κατά κύριο λόγο, μια «γυναικεία» υπόθεση?