Η Κεντρική Μακεδονία - με τις 48 συνολικά έδρες και πάνω από 1,5 εκατ. εγγεγραμμένους ψηφοφόρους - αποτελεί από τα τέλη της δεκαετίας του '80 προνομιούχο εκλογικό χώρο για τη ΝΔ, με τα ποσοστά της να κυμαίνονται κατά κανόνα από 40% έως 50%.

Μόνον δύο φορές, τα τελευταία 38 χρόνια βρέθηκε κάτω από το συμβολικό όριο του 40%: το 1981 (38,8%) και κυρίως τον Οκτώβριο του 2009, όταν περιορίστηκε στο 37,6%, το χαμηλότερο ιστορικά ποσοστό της. Βέβαια, και σ' αυτήν την περίπτωση το ποσοστό της ΝΔ ήταν κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες ανώτερο από τον εθνικό μέσο όρο της. Εξάλλου, αν συνυπολογιστεί και η σχετικά ισχυρή παρουσία του ΛΑΟΣ (6,8% στις βουλευτικές και 6,6% στις περιφερειακές εκλογές) γίνεται φανερό ότι η Δεξιά, ως σύνολο, ακόμη και στις χειρότερες στιγμές της δεν παύει να διατηρεί δεσπόζουσα θέση στο πολιτικό σκηνικό της περιοχής.

Η υπεροχή αυτή της ΝΔ επιβεβαιώθηκε και τον Νοέμβριο του 2010 με την εκλογή του Παναγιώτη Ψωμιάδη ως περιφερειάρχη, ο οποίος μάλιστα στον β' γύρο απέσπασε την απόλυτη πλειοψηφία σε όλους τους νομούς της Κεντρικής Μακεδονίας (έστω και οριακά στον νομό Θεσσαλονίκης).

Από τις έξι (εκτός Θεσσαλονίκης) εκλογικές περιφέρειες της Κεντρικής Μακεδονίας, οι τρεις είναι τετραεδρικές (Ημαθία, Πέλλα, Πιερία), με την κατανομή των εδρών να είναι απολύτως απρόβλεπτη, αφού εξαρτάται αφενός από το κρίσιμο όριο του εκλογικού μέτρου (25%) και αφετέρου από τις στρεβλωτικές παρενέργειες του εκλογικού νόμου. Εξίσου απρόβλεπτη είναι και η τύχη της τρίτης έδρας στις δύο τριεδρικές περιφέρειες (Κιλκίς, Χαλκιδική), αν και στο Κιλκίς το ΚΚΕ φαίνεται να διαθέτει ισχυρές πιθανότητες να την αποσπάσει. Τέλος στην επταεδρική περιφέρεια των Σερρών, διαχρονικά προνομιούχο χώρο για τη ΝΔ, ο αριθμός των εδρών που τελικά θα αποσπάσει θα εξαρτηθεί όχι τόσο από το ποσοστό της όσο από τη δύναμη που θα εμφανίσουν (τοπικά) τα μικρότερα κόμματα.

Με ποσοστά διαχρονικά κατώτερα (έστω και ελαφρώς) από τον εθνικό μέσο όρο τους, εμφανίζονται στην Κεντρική Μακεδονία τόσο το ΚΚΕ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για την κρισιμότερη αλλαγή του εκλογικού χάρτη της Αριστεράς, σε σύγκριση με την προδικτατορική περίοδο, αλλά ακόμη και με τον Μεσοπόλεμο. Ετσι, τις τελευταίες δεκαετίες, μόνον στον νομό Θεσσαλονίκης τα δύο κόμματα της Αριστεράς διαθέτουν μια αξιόλογη παρουσία η οποία τους εξασφαλίζει σταθερά κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Στις επόμενες όμως εκλογές, με τη διαφαινόμενη (τουλάχιστον δημοσκοπικά) ανοδική πορεία τόσο του ΚΚΕ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πιθανόν να εκλεγούν βουλευτές της Αριστεράς και εκτός νομού Θεσσαλονίκης. Αυτό αφορά κατά πρώτο λόγο την τριεδρική περιφέρεια του Κιλκίς, όπου το ΚΚΕ δεν απέσπασε το 2009 την τρίτη έδρα για λιγότερο από 200 ψήφους. Αν τελικά πετύχει το στόχο του θα είναι η πρώτη φορά που θα εκλεγεί αριστερός βουλευτής στο Κιλκίς μετά το 1963. Εδρα διεκδικεί όμως επίσης το ΚΚΕ και στον νομό Σερρών, τη μόνη (εκτός Θεσσαλονίκης) εκλογική περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας όπου έστω και περιστασιακά εκλέχτηκε αριστερός βουλευτής μετά το 1974, τον Νοέμβριο του 1989 (από τον τότε ενιαίο ΣΥΝ) και το 1996 από το ΚΚΕ.

Στην εκλογή βουλευτών από τον χώρο της Αριστεράς στοχεύει επίσης η παρουσία της ΔΗΜΑΡ όχι μόνο στις δύο περιφέρειες της Θεσσαλονίκης αλλά και σε Πέλλα και Πιερία μετά την ένταξη στα ψηφοδέλτιά της των βουλευτών που αποχώρησαν από το ΠΑΣΟΚ.

ΤΑ ΝΕΑ