Οι γυναίκες σήμερα διεκδικούν τον καλύτερο σύντροφο. Ζητούν να ζήσουν την σεξουαλικότητά τους. Και καλά κάνουν!Οι εποχές άλλαξαν. Ο φεμινισμός είναι πράξη πλέον. Εδώ και χρόνια. Η γυναίκα από υποχείριο στα χέρια του άντρα
έγινε αυτεξούσια. Η εργασία, ο επαγγελματισμός, η κοινωνικότητα, οι πολλοί και διάφοροι ρόλοι που έχουν αναλάβει οι γυναίκες στην ζωή τους, αποτελούν θεμέλιους λίθους της κοινωνικής ζωής. Ξέρουν τι θέλουν, ξέρουν τι ζητάνε και παλεύουν να το αποκτήσουν. Αυτή η διαφορά είναι που έχει κάνει και τους άντρες να προσπαθούν να γίνουν καλύτεροι σύντροφοι, καλύτεροι σύζυγοι, καλύτεροι μπαμπάδες.
Κι όλα αυτά πηγάζουν σε μεγάλο βαθμό από την έκφραση της γυναικείας σεξουαλικότητας. Γιατί δεν πρέπει να παραλείπουμε το σημαντικό γεγονός ότι η έννοια της «σεξουαλικότητας» στην γυναίκα παίρνει πραγματικό νόημα. Δεν είναι μόνο σωματική ευχαρίστηση αλλά και ψυχική. Οι γυναίκες απολαμβάνουν ευκολότερα από τους άντρες. Νιώθουν και επεξεργάζονται καλύτερα την συντροφικότητα, το άγγιγμα, την οικειότητα. Έχουν την ανάγκη να ολοκληρωθούν ως γυναίκες και ως άνθρωποι και το διεκδικούν. Αντίθετα από τους άντρες οι οποίοι γίνονται πολύ ευκολότερα «υπήκοοι» των διαφόρων ταμπού, οι γυναίκες αφήνονται με μεγαλύτερη άνεση στις σχέσεις τους.
Θα περίμενε κανείς να διαβάσει ίσως περισσότερα πράγματα για την σωματική σεξουαλικότητα όμως όταν μιλάμε για σεξουαλικότητα, δεν θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας μόνο το σώμα αλλά γενικότερα τις πηγές ευχαρίστησης όπως το φαγητό, το πνευματικό μοίρασμα, η απόλαυση μιας παρέας, η ολοκλήρωση μέσα από το επάγγελμά μας κι ένα σωρό άλλες πηγές ευχαρίστησης οι οποίες συνθέτουν μερικά από τα σημαντικά κομμάτια του πολύπλοκου πάζλ της ζωής.
Το σεξ αυτό καθεαυτό γίνεται μεν με το σώμα αλλά αυτή είναι μόνο η κατάληξη. Υπάρχουν ένα σωρό πράγματα γύρω από την κατάληξη στο σωματικό σεξ τα οποία προηγούνται και ουσιαστικά προετοιμάζουν το περιβάλλον για σεξ. Δύο από αυτά είναι η αίσθηση της οικειότητας και της βασικής εμπιστοσύνης. Στην αμερικάνικη σειρά «sex and the city» αν θυμάστε, οι τέσσερις φίλες εξέφραζαν μεν την ανάγκη για σεξ αλλά ασχολούνταν πάρα πολύ με το ποιός ήταν ο σύντροφος με τον οποίον ήθελαν να ξαπλώσουν, τί σκεφτόταν εκείνος, τί ήθελε εκείνος αλλά και τί σκέφτονταν και τί ήθελαν αυτές από αυτόν, τι φαντασιώνονταν γι? αυτόν, τί ένιωθαν στην δεδομένη στιγμή, αν ένιωθαν κοντά, πόσο κοντά ένιωθαν κι ένα σωρό άλλα πράγματα στους ατελείωτους διαλόγους τους οποίους είχαν μεταξύ τους κατά την διάρκεια των γευμάτων τους. Έχει ειπωθεί μάλιστα, και το θεωρώ σωστό, ότι και οι τέσσερις αυτές γυναίκες μαζί ουσιαστικά παρουσίαζαν το εύρος των χαρακτηριστικών της έννοιας «γυναίκα».
Οι γυναίκες, αντίθετα από τους άντρες, έχουν λιγότερο απόλυτες απόψεις και εκφράζονται περισσότερο. Θα έλεγε κανείς ότι φοβούνται λιγότερο να ανοιχτούν. Αυτή η φυσική στάση απέναντι στη ζωή, δίνει μια αίσθηση ελευθερίας. Ποιός είναι για παράδειγμα αυτός που κρατάει ένα σπιτικό συναισθηματικά και πρακτικά ζωντανό; Ας το παραδεχτούμε ότι δεν είναι ο άντρας αλλά η γυναίκα. Καί τι κρύβεται πίσω από τους μεγάλους άντρες; Πάντοτε μια γυναίκα. Γιατί αυτή μπορεί και δίνει δύναμη, αυτή μπορεί και στηρίζει.
Οι λόγοι οι οποίοι δίνουν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά στην γυναίκα είναι διάφοροι. Ένας από αυτούς τους λόγους είναι ότι η γυναίκα αλλάζει αντικείμενο αγάπης στα παιδικά της χρόνια. Αφού δηλαδή έχει ταυτιστεί, έχει πάρει κι έχει δώσει αγάπη με την μητέρα της, κάποια στιγμή αναζητά τον πατέρα. Ενώ ο άντρας παραμένει προσκολλημένος στην μητέρα του και χρησιμοποιεί τον πατέρα για λόγους ταύτισης. Η γυναίκα μπορεί να ταυτίζεται σε κάποια σημεία με τον πατέρα της αλλά κυρίως τον επιθυμεί. Εδώ έχουμε δύο διαφορετικά πράγματα. Για τα αρσενικά είναι η ταύτιση και για τα θηλυκά η επιθυμία. Η μετάβαση της γυναίκας από το αντικείμενο «μητέρα» στο αντικείμενο «πατέρας» της δίνει την δυνατότητα να βιώσει με ευρύτερο τρόπο την σεξουαλικότητά της σε συναισθηματικό επίπεδο.
Η παραπάνω περιγραφή μπορεί να έχει πολλές παραλλαγές και αποκλίσεις και αναγκαστικά είναι αρκετά χονδροειδής διότι δεν είναι δυνατόν να επεκταθώ σε αυτό το άρθρο σε πολύπλοκες λεπτομέρειες που αφορούν τον τρόπο που μεγαλώνουν ψυχολογικά τα κορίτσια και τα αγόρια μέσα στην οικογένεια. Όμως σε γενικές γραμμές αντικατοπτρίζει μία πραγματική εικόνα η οποία διαμορφώνεται μέσα στις οικογένειες.
Κλείνοντας, θα ήθελα να προσθέσω γενικά για την σεξουαλικότητα με την πραγματική της έννοια (της ευχαρίστησης) ότι έχει γίνει αντικείμενο πολέμου από τον πολιτισμό. Διάφοροι περιορισμοί όπως κοινωνικές συμβάσεις, προκαταλήψεις και αναστολές μπλοκάρουν ψυχολογικά τους ανθρώπους στις πολιτισμένες κοινωνίες. Οι περισσότερες από τις ψυχικές διαταραχές συμπεριλαμβάνουν θέματα σεξουαλικότητας και σε πολλές περιπτώσεις βασίζονται σε αυτά.
Γράφει ο Μιχάλης Πατεράκης, Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής.
