Μετά από δυό?ισι χρόνια καθυστερήσεων, ά?υνας, ακινησίας, παρακολουθού?ε αυτές τις ?έρες άλλη ?ια παράσταση του ελληνικού θεάτρου σκιών: η υπερήφανη πολιτική τάξη υπερασπίζεται τα δίκια των εργαζο?ένων απέναντι

στους ανάλγητους εκβιαστές ξένους. Για την αξιοπρέπεια και την εθνική υπερηφάνεια. Όπως κάθε φορά, το επικοινωνιακό σόου ?ε τους πολιτικούς αρχηγούς που διαπραγ?ατεύονται ?σκληρά πάντα? και αγωνίζονται για να ?ην κοπούν ο 13ος, 14ος και ο κατώτατος ?ισθός, έχει ελάχιστη σχέση ?ε την πραγ?ατικότητα, είναι οι τελευταίες αξιοθρήνητες προσπάθειες να παραστήσουν τους «φίλους του λαού», τους ικανούς διαπραγ?ατευτές, αυτούς που αντιστέκονται. Για να το εξαργυρώσουν στις προσεχείς εκλογές.

Στην πραγ?ατικότητα, το τι περιλα?βάνουν οι διαπραγ?ατεύσεις, πού βρίσκονται τα επί?αχα ση?εία, πού πιέζει η Τρόικα, το ?αθαίνου?ε από τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί. Η Ελλάδα θα πάρει ένα τεράστιο δάνειο πολλών δισεκατο??υρίων, θα κερδίσει ακό?α πολλά δισεκατο??ύρια από τη διαγραφή των χρεών και από τη ?είωση των τόκων. Μόνο που αυτά τα λεφτά δεν θα δοθούν πια στην αφερέγγυα πολιτική τάξη αλλά σε έναν ειδικό λογαριασ?ό από τον οποίο θα πληρώνονται απευθείας οι δανειστές. Με λίγα λόγια, αυτά είναι τα τελευταία λεφτά που παίρνου?ε, το χρέος θα το αναλάβουν αυτοί, ε?είς τώρα ας αναλάβου?ε τα έξοδά ?ας. Και όλοι οι τσά?πα ?άγκες που ?έχρι τώρα κατηγορούσαν την Τρόικα, κήρυτταν ανένδοτοι κατά των ?νη?ονίων, πάντα ?ε τα δανεικά λεφτά, ας βρουν τον τρόπο να ζουν όπως θέλουν, όπως πριν, χωρίς ?έτρα, χωρίς περικοπές δαπανών, χωρίς να θιγεί κανένας. Αλλά χωρίς δανεικά. Σ? αυτό το απλό ερώτη?α δεν απαντάει κανένα κό??α.

Κάποτε και ο σουρεαλισ?ός τελειώνει. ?υό?ισι χρόνια έχου?ε αντιστρέψει την πραγ?ατικότητα. ?εν προκαλεί την ύφεση το Μνη?όνιο, η ύφεση έφερε το Μνη?όνιο. ?εν ?ας παίρνει λεφτά η Τρόικα. Ε?είς χρειαζό?αστε λεφτά, δανεικά λεφτά για να ζήσου?ε όπως θέλου?ε. ?εν ?ας παίρνει λεφτά η Ευρωπαϊκή Ένωση, το κράτος ?άς παίρνει. Το Μνη?όνιο άρχισε να εφαρ?όζεται το β΄ εξά?ηνο του 2010. Ύφεση ό?ως είχα?ε και το 2008 και το 2009. Λέ?ε τώρα ότι σ? ένα ?ήνα πρέπει να εξοφλήσου?ε 14,5 δις ευρώ τα οποία δεν έχου?ε. Ξεχνά?ε ό?ως να πού?ε ότι αυτά ακριβώς τα ο?όλογα που λήγουν τον Μάρτιο, ?αζί ?ε άλλα δυο φορές τόσα, τα είχα?ε δανειστεί το σωτήριο έτος 2009. Τότε που ?ε 36 δις έλλει??α, η χώρα εξόκειλε στα βράχια. Λένε τώρα οι φίλοι του λαού, οι αντίθετοι στις δυσάρεστες περικοπές, ότι πρέπει «να πέσουν λεφτά στην αγορά». Πέσανε πολλά λεφτά, 36 δις το 2009, άλλα 24 το 2008, πόσα περισσότερα λεφτά να πέσουν; Έγιναν ελλεί??ατα και χρέη. Οι ίδιοι που λένε «να πέσουν λεφτά στην αγορά», οι ίδιοι που έλεγαν γιατί δεν δανειστήκα?ε κι άλλα το 2010 πριν πά?ε στο Μνη?όνιο, τώρα λένε «να ?ην πληρώσου?ε τους τοκογλύφους». Και οι ίδιοι ακριβώς που λένε για διαγραφές του «επαχθούς χρέους», να ?ην πληρώσου?ε τους τοκογλύφους, λένε την ίδια στιγ?ή «σώστε τα τα?εία» που έχουν επενδύσει σε ο?όλογα του ελληνικού ?η?οσίου. Α, τα τα?εία των ασφαλισ?ένων δεν είναι τοκογλύφοι; Μήπως τοκογλύφοι είναι ?όνο οι ξένοι, οι Ολλανδοί συνταξιούχοι, οι Σουηδοί σιδηροδρο?ικοί;

Αυτά τα χρόνια ο δη?όσιος διάλογος ξεπέρασε κάθε όριο γελοιότητας, αγρα??ατοσύνης και λαϊκισ?ού. Το σύστη?α εξουσίας, πολιτικό, οικονο?ικό, ?ιντιακό, προσπάθησε ?ε κάθε τρόπο να διαστρέψει την πραγ?ατικότητα για να διατηρήσει ζωντανή την ίδια πραγ?ατικότητα που οδήγησε στη χρεοκοπία. Το οικονο?ικό ?ας ?οντέλο χρεοκόπησε. Αυτό πρέπει ν? αλλάξει. Το πολιτικό σύστη?α συ?πολιτευό?ενο και αντιπολιτευό?ενο προσπαθεί να το διατηρήσει. Από τη ?εξιά ?έχρι την Αριστερά, το ?όνι?ο ?οτίβο είναι «δώστε κι άλλα λεφτά για να ?είνου?ε όπως εί?αστε». ?ανεικά ζητάνε συνέχεια και δίνουν ηρωικούς αγώνες για τους όρους των δανείων. Τα δανεικά τελείωσαν ό?ως.

Όσα συ?βαίνουν, ?ειώσεις ?ισθών, οριζόντιες περικοπές, ανεργία, είναι το τί?η?α των λαθών και της απραξίας. Αφού χρεοκοπήσα?ε, η ύφεση ήταν βέβαιη. Η διάρκεια της ύφεσης ό?ως όχι. Τώρα θα είχα?ε ξεπεράσει ήδη το πρόβλη?α και θα άρχιζε η ανάκα?ψη. ?υό?ισι χρόνια ό?ως δεν κάνα?ε τίποτα γι? αυτό. Κα?ία αλλαγή, κα?ία διαρθρωτική ?εταρρύθ?ιση. Προτι?ήσα?ε να αρνηθού?ε την πραγ?ατικότητα. Θα φτωχύνου?ε, έγραφα τότε. Και πρέπει να δουλέψου?ε, να δουλέψου?ε περισσότερο, να δουλέψου?ε πιο σωστά, για να αναπληρώσου?ε ?ε νέα έσοδα, τα χα?ένα έσοδα από τα δανεικά. Αντί γι? αυτό προτι?ήσα?ε να κλαί?ε γιατί ?ας στερούν τα δανεικά. ?υό?ισι χρόνια δεν υπήρξε κανένα σχέδιο, κα?ία εθνική συνεννόηση, κα?ία κοινωνική συναίνεση στο πώς θα αλλάξου?ε το παιχνίδι, πώς θα γίνου?ε πιο παραγωγικοί. Εντάξει, πες ότι όσα ζητάει η Τρόικα δεν ?ας αρέσουν. Ποιο πολιτικό κό??α είπε συγκεκρι?ένα από πού θα κοπούν τα ελλεί??ατα; Πώς θα δη?ιουργηθεί νέο χρή?α; Γιατί δεν ?ειώσα?ε ε?είς τις δαπάνες ?ε άλλο τρόπο; Όλοι απέκρουαν τις προτάσεις της Τρόικας και ζητούσαν τα λεφτά της.

?εν ?ας ζητάει η Τρόικα ?ειώσεις ?ισθών και περικοπές των συντάξεων. Λένε ψέ?ατα όσοι τα λένε αυτά. Ε?είς δεν έχου?ε να τα πληρώσου?ε. Τα δικά ?ας ασφαλιστικά τα?εία είναι άδεια, το δικό ?ας κράτος δεν έχει να πληρώσει ?ισθούς και συντάξεις, οι δικές ?ας επιχειρήσεις χρεοκοπούν.

Πληρώνου?ε την καθυστέρηση, την αδιάλλακτη στάση του συστή?ατος εξουσίας, την άρνηση κάθε προνο?ιούχας ο?άδας να χάσει το παρα?ικρό. ?εν κάνα?ε τίποτα όλο αυτό το διάστη?α και οι υπεύθυνοι γι? αυτό, τώρα, υποκριτικά, κλαίνε για το 13ο ?ισθό. Οδήγησαν τη χώρα στην πιο βαθιά ύφεση και τώρα δήθεν δίνουν ?άχες για τα δώρα Χριστουγέννων. Αστεία πράγ?ατα για όσους ζουν σ? αυτή τη χώρα. Αν δεν κάνου?ε τίποτα, όσο βαθαίνει η ύφεση, όχι ο 13ος και ο 14ος ?ισθός, ούτε οι υπόλοιποι δεν θα υπάρχουν. Εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις και καταστή?ατα κλείνουν, οι άνεργοι έφτασαν το 1 εκατο??ύριο, η ανασφάλιστη εργασία γίνεται κανόνας. Οι αυξήσεις, τα δώρα, τα επιδό?ατα, οι συντάξεις, παρόλη τη διαδεδο?ένη φιλολογία στη χώρα του λαϊκισ?ού, δεν ορίζονται ?ε διατάγ?ατα. ?εν ?ειώνει τους ?ισθούς η Τρόικα. Η οικονο?ία που καταρρέει τους ?ειώνει. Στην Ιρλανδία ο κατώτατος είναι 1.462 ευρώ. ?εν είχε πρόβλη?α εκεί η Τρόικα. Εδώ έχει.

Τα πολιτικά κό??ατα δίνουν άλλη ?ια ψεύτικη ?άχη εντυπώσεων, παριστάνουν τους διαπραγ?ατευτές, τους φίλους του λαού, για να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους για την αποτυχία. Με ψεύτικα διλή??ατα, κατασκευασ?ένες ?άχες εναντίον των «ξένων», προσπαθούν να κρύψουν τις πραγ?ατικές επιλογές, να διατηρήσουν τις θέσεις τους. Έστω κι αν έτσι διακινδυνεύουν το αδιανόητο, την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Πολύ δύσκολα θα συνεχίσουν έτσι.

Η κατάρρευση του ?έχρι τώρα πολιτικού σκηνικού θα επιταχυνθεί.