Η καλλιέργεια της τρούφας απευθύνεται σε ορεινές, ημιορεινές περιοχές και άγονα κτήματα. Αποτελεί μια αγροτική δραστηριότητα με λίγη χειρωνακτική εργασία και μεγάλες αποδόσεις.

Ιδανικά εδάφη είναι τα ελαφρά επικλινή και αμμοαργιλλώδη (άμμος+ιλύς>70%), τα οποία στραγγίζουν καλά. Τα διάφορα είδη τρούφας, έχουν διαφορετικές εδαφικές απαιτήσεις.

Δύο παράγοντες πρέπει να μελετώνται πριν αποφασιστεί η εγκατάσταση καλλιέργειας της τρούφας.

Η οικολογική ζώνη και οι εδαφολογικές συνθήκες του αγρού.

Η οικολογική ζώνη που χρειάζεται η καλλιέργεια της τρούφας, είναι η ζώνη της Χνοώδους και Πλατύφυλλης Δρυός.

Θεωρητικά, όπου υπάρχουν δρυοδάση, θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν μαύρες τρούφες.

Και περνάμε στις εδαφολογικές συνθήκες του αγρού. Αυτές τις ελέγχουμε κάνοντας εδαφολογική εξέταση.

Ιδανικά εδάφη είναι τα ελαφρά επικλινή και ελαφρά αμμοαργιλλώδη τα οποία στραγγίζουν καλά. Τα διάφορα είδη τρούφας έχουν και διαφορετικές εδαφικές απαιτήσεις. Έτσι, οι μαύρες τρούφες προτιμούν φτωχά, αλκαλικά, ασβεστολιθικά εδάφη με οξύτητα (pH) 7,4-8,4. Η οργανική ουσία να είναι λίγη έως μέτρια ενώ η παρουσία Ανθρακικού Ασβεστίου είναι απαραίτητη.

Για να κάνουμε την εδαφολογική εξέταση θα πρέπει να ανοίξουμε σε έναν αγρό 4 στρεμμάτων τέσσερις λάκκους, όπου θα πάρουμε 2 δείγματα από κάθε λάκκο.(το κάθε δείγμα να είναι περίπου ένα κιλό)

Το πρώτο δείγμα να λαμβάνεται από 5 έως 30 εκατοστά. Και το δεύτερο από 30 έως 50 εκατοστά. Θα πρέπει να τα αποστείλουμε χωριστά , για να αναλυθούν χωριστά.

Στην ανάλυση θα πρέπει να μετρηθεί:  Μηχανική σύσταση, ph , ηλεκτρική αγωγιμότητα, ολικό CaCO3, οργανική ουσία και τα στοιχεία Fe, Cu, Mn, Zn.
Η περιγραφή της φυσικής βλάστησης, το υψόμετρο όπου βρίσκεται ο αγρός και τα αποτελέσματα της εδαφολογικής ανάλυσης καθορίζουν το είδη των δένδρων και τα είδη της τρούφας που μπορεί να καλλιεργηθούν στο συγκεκριμένο αγρό.

Έπειτα μπορούμε να ξεκινήσουμε την καλλιέργειά μας, αρχίζοντας  με την προμήθεια δενδρυλλίων των οποίων το ριζικό σύστημα έχει μολυνθεί με το μυκήλιο μυκήτων του γένους Tuber.

Τα σημαντικότερα είδη μαύρης τρούφας που συνιστώνται για καλλιέργεια στη χώρα μας είναι:

Tuber Aestivum(μαύρη θερινή τρούφα), Tuber Uncinatum(μαύρη φθινοπωρινή τρούφα), T. Brumale(μαύρη χειμερινή τρούφα) και T. Melanosporum (μελανόσπορη τρούφα) τα οποία συμβιώνουν με δενδρώδη είδη όπως είναι η χνουδωτή δρυς (Quercus pubescens),  η ευθύφλοια δρυς (Q. cerris), η αριά (Q. ilex), η φουντουκιά (Corylusavellana), η φλαμουριά (Tilia sp.), ο γαύρος (Carpinus orientalis και C. betulus),  η οστρυά (Ostrya carpinifolia), η κουκουναριά (Pinuspinea), η Χαλέπιος (P. halepensis) και Τραχεία πεύκη (P. brutia).

Είναι δύσκολη η πρόβλεψη πότε ακριβώς θα αρχίσει η παραγωγή τρουφών καθόσον αυτή επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες και τις καλλιεργητικές φροντίδες που εφαρμόζονται. Οι δρύες π.χ. που είναι βραδυαυξή δένδρα αρχίζουν να παράγουν τρούφες μετά το 8ο έτος ενώ η φουντουκιά και η φλαμουριά που είναι πιο ταχιαυξή μετά το 5ο έτος.
Η απόδοση μιας σωστά εγκατεστημένης και καλλιεργημένης φυτείας μπορεί να είναι εντυπωσιακή.

                  Ελευθερία Τζιάτζιου

Σύμβουλος καλλιέργειας τρούφας-τρουφοκυνηγός