Ανάλογη και η εικόνα στη Wall, με τα κέρδη του Dow να προσεγγίζουν τις 400 μονάδες και το 3.42%. Ακόμη και το πεθαμένο Χρηματιστήριο της Αθήνας αναστήθηκε ? έστω προσώρας ? με την κίνηση των κεντρικών τραπεζών και αντέδρασε θετικά καταγράφοντας άνοδο 3.13%.

Ωραία όλα αυτά, επειδή όμως δεν είναι η πρώτη φορά που στη διάρκεια της κρίσης της Ευρωζώνης εκδηλώνεται παρέμβαση των κεντρικών τραπεζών με σκοπό την ενίσχυση της ρευστότητας την οποία οι αγορές αρχικά καλωσορίζουν, αλλά την αρχική ευφορία διαδέχεται η κατήφεια όταν γίνεται αντιληπτό ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει στα ευρωπαϊκά αδιέξοδα, το κρίσιμο ερώτημα για μας σήμερα είναι: θα έχει διάρκεια η σημερινή ευφορία;
Και η απάντηση είναι: δεν γνωρίζουμε ακόμη.

Επικοινωνώντας την κίνησή τους στον κόσμο, οι κεντρικές τράπεζες δήλωσαν ότι στόχος της είναι να αντισταθμίσει τις πιέσεις ?στην παροχή πιστώσεων προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις και έτσι να τονώσει την οικονομική δραστηριότητα?.

? Αφετέρου οι κεντρικές τράπεζες αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν και δεν πρέπει να αγνοήσουν την πραγματική ή προεξοφλημένη ανάγκη για χαλάρωση των ισχυρών πιέσεων μέσα στο τραπεζικό σύστημα.
Αυτοί οι δύο λόγοι που εξηγούν την ανάληψη δράσης από την πλευρά των κεντρικών τραπεζών έγιναν ιδιαιτέρως πιεστικοί από την περασμένη εβδομάδα όπου είχαμε σωρευτικά την αντιστροφή της καμπύλης αποδόσεων των ιταλικών ομολόγων, τις πιέσεις στις αγορές κρατικών ομολόγων του πυρήνα της Ευρωζώνης, τους κλυδωνισμούς στις ευρωπαϊκές τράπεζες, την υποχώρηση της ρευστότητας στις αγορές και την ενίσχυση της διάθεσης αποφυγής ανάληψης ρίσκου από τους παράγοντες της αγοράς.

Το άμεσο αντίκτυπο της κίνησης των κεντρικών τραπεζών ήταν το ράλι που χαρήκαμε χτες στις μετοχές. Το μεσοπρόθεσμο αντίκτυπο που θα μετρήσει περισσότερο θα εξαρτηθεί και πάλι από τις αποφάσεις των Ευρωπαίων πολιτικών που θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες και δη από τις αποφάσεις της ευρωπαϊκής συνόδου της 9ης Δεκεμβρίου.Γιατί υπάρχει ένας φόβος και μια ελπίδα. Η ελπίδα είναι πως οι κεντρικές τράπεζες ανέλαβαν δράση επειδή θεωρούν ότι οι πολιτικοί είναι έτοιμοι για τη μεγάλη κίνηση επίλυσης της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους που ήδη σαρώνει θέσεις εργασίας και ανάπτυξη στην Ευρώπη και απειλεί να μεταδοθεί και στον υπόλοιπο κόσμο. Και ο φόβος είναι ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες ενέργησαν έτσι ακριβώς επειδή αντιλαμβάνονται ότι έπρεπε να δράσουν προληπτικά τώρα προκειμένου να μην σαρωθούν οι αγορές από την επερχόμενη και κρίσιμης σημασίας για τη ακεραιότητα της Ευρωζώνης μεγάλη απογοήτευση.