Η Μεσογειακή Διατροφή, μισό αιώνα περίπου μετά τη διαμόρφωσή της ως διατροφικό και πολιτισμικό πρότυπο, επιστρέφει πιο σύγχρονη από ποτέ για να χτυπήσει την πόρτα κάθε ελληνικού σπιτιού και όχι μόνο. Εσείς θα της ανοίξετε;
Η «απαρχαιωμένη» και παραγκωνισμένη Μεσογειακή Διατροφή στο προσκήνιο; Γιατί;
Η ανάδειξη του μεσογειακού προτύπου διατροφής από την ανακάλυψή του το 1950 (μελέτη 7 χωρών) και έπειτα, πυροδότησε την επιστημονική κοινότητα και εν μέρει την πολιτεία για την ανάδειξή του. Ωστόσο ο μέσος Έλληνας λίγη σημασία φαίνεται πως έδωσε εφόσον για τον ίδιο η Μεσογειακή Διατροφή δεν αποτελούσε τίποτε παραπάνω από την καθημερινότητά του και τον τρόπο ζωής του. Μια καθημερινότητα που τον έκανε διάσημο παγκοσμίως.
Με το πέρασμα των χρόνων, ωστόσο τα δεδομένα άλλαξαν, όπως ακούσαμε στο στρογγυλό τραπέζι με θέμα τη Μεσογειακή Διατροφή. Οι Έλληνες αρχίσαμε να παραγκωνίζουμε και να εγκαταλείπουμε τόσο τη Μεσογειακή Διατροφή όσο και τον Μεσογειακό τρόπο ζωής και να δίνουμε τη θέση του στη «λαμπερή και απαστράπτουσα» δυτικού τύπου διατροφή και τον αντίστοιχο τρόπο ζωής? έτοιμα γεύματα, λιγότερο μαγείρεμα, περισσότερα επεξεργασμένα τρόφιμα, λιγότερη κίνηση και καθιστική ζωή.
Έτσι καταλήγουμε σήμερα η νέα γενιά Ελλήνων, τα παιδιά ηλικίας 10-12 ετών, να εμφανίζει ποσοστό υπέρβαρου 29,5%, 1 στα 10 παιδιά να είναι παχύσαρκα και μόνο το 4,3% αγγίζει το άριστο σκορ Μεσογειακής Διατροφής, σύμφωνα με την έρευνα GRECO που παρουσιάστηκε το Σαββατο 6-11.
Και ξαφνικά αρχίζουμε να παρατηρούμε πως το πρότυπο διατροφής που έχει συνδεθεί περισσότερο με την παράδοση στην Ελλάδα ?. επιστρέφει όχι απλώς ως κουλτούρα ή greek lifestyle αλλά ως υγειονομική, διατροφική, οικονομική, επιχειρηματική, πολιτισμική και οικολογική λύση!
Υγεία και διατροφή
Η Μεσογειακή Διατροφή, όπως παρουσιάσθηκε την Παρασκευή 25-11 στο 11ο Πανελλήνιο Συνέδριο Διαιτολογίας και Διατροφής, έχει συσχετισθεί πλέον με μειωμένη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες και συγκεκριμένα μείωση της θνησιμότητα από καρδιαγγειακά, καρκίνο και νευροεκφυλιστικά νοσήματα (Πάρκινσον, Αλτσχάιμερ κλπ). Επίσης, επιδημιολογικές μελέτες πλέον δείχνουν ότι η υιοθέτηση του Μεσογειακού προτύπου διατροφής μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο στεφανιαίων επεισοδίων, ενώ σχετίζεται και με τα μειωμένα ποσοστά οστεοπόρωσης, ρευματοειδούς αρθρίτιδας, κατάθλιψης και άσθματος. Αντίστοιχα, αποτελέσματα της μελέτης PANACEA που παρουσιάστηκαν από την κα Αρβανίτη, διαιτολόγο ? διατροφολόγο, την Κυριακή 27-11 έδειξαν πως η Μεσογειακή διατροφή αποτελεί έναν προστατευτικό παράγοντα είτε για την εμφάνιση άσθματος στα παιδιά είτε για την εμφάνιση διαφόρων συμπτωμάτων του.
Πολιτισμός και κουλτούρα
Η Μεσογειακή δίαιτα το 2010 αναδείχθηκε ως κομμάτι της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας από την για τις χώρες της Ιταλίας, της Ελλάδας και του Μαρόκου. Πρακτικά, με τον όρο Μεσογειακή δίαιτα η UNESCO δεν αναφέρεται άπλα στο μεσογειακό τρόπο διατροφής δηλαδή τις ομάδες τροφίμων και τη συχνότητα κατανάλωσής τους. Αντίθετα, αναφέρεται σε όλες τις δεξιότητες, τις γνώσεις, τις τεχνικές και τις παραδόσεις της μεσογειακής κουλτούρας οι οποίες χρησιμοποιούνται από την καλλιέργεια/ εκτροφή και παραγωγή του τροφίμου έως το μαγείρεμα, το σερβίρισμα και τον τρόπο κατανάλωσής του. Έτσι ο όρος μεσογειακή δίαιτα ξεφεύγει από τα στενά όρια ενός τροφίμου ή της δίαιτας και επεκτείνεται σε τομείς ανάπτυξης όπως είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία, η παραγωγή κρασιού και ΠΟΠ προϊόντων, η συσκευασία, η φύλαξη και η αγορά των τροφίμων, η μαγειρική και οι διατροφικές συνήθειες αλλά και η σωματική δραστηριότητα, δίνοντας ευκαιρίες ανάπτυξης της οικονομίας.
Οικολογία
Η Μεσογειακή δίαιτα όπως ορίστηκε προηγουμένως αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι του μεσογειακού οικοσυστήματος που σέβεται τόσο το φυσικό περιβάλλον, όσο και τους ανθρώπους του. Έτσι αποτελεί μια ιδανική «πράσινη» λύση για μειωμένη επιβάρυνση του περιβάλλοντος από την καλλιέργεια και την εκμετάλλευση ντόπιων προϊόντων, τη δημιουργία λιγότερων αποβλήτων, την κατανάλωση πιο θρεπτικών και γευστικών τροφίμων κοκ.
Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε τέλος πως το κλειδί που μπορεί να ανοίξει την πόρτα του σπιτικού μας στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής είμαστε εμείς οι ίδιοι. Οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας μπορούν να μας βοηθήσουν να επανέλθουμε σε ένα πιο μεσογειακό τρόπο διατροφής και ζωής αρκεί να τους επιτρέψουμε να μας διδάξουν από τις ιστορίες τους.
