Η «διπλή πρωθυπουργική κυβίσθηση» της 3ης Νοεμβρίου θα μείνει αναμφίβολα στην ιστορία, ως ένα από τα θεαματικότερα πολιτικά κόλπα των τελευταίων δεκαετιών. Ο εμπνευστής της μπερδεύτηκε ο ίδιος, μπέρδεψε τους υπουργούς και τους βουλευτές του, τον Α.Σαμαρά και τη ΝΔ, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη με το διεθνές πολιτικο-οικονομικό σύστημα.

Για μερικές ώρες, άντε 24ωρα. Τώρα όλοι βλέπουμε τί έχει συμβεί:

• Ο Γ.Παπανδρέου πήγε στις Βρυξέλλες στις 26 Οκτωβρίου, όπου οι Ευρωπαίοι ηγέτες παζάρεψαν μέχρι τελικής πτώσεως με τους τραπεζίτες και, όχι μόνο χαμογέλασε συγκαταβατικά, αλλά ευχαρίστησε και δημόσια όταν του παρουσίασαν την συμφωνία για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Έδωσε τα χέρια με τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί.
• Γύρισε στην Αθήνα. Απεύθυνε διάγγελμα στον ελληνικό λαό και τον καθησύχασε, ότι τώρα μπορούμε απαλλαγμένοι από ένα μέρος του χρέους να το παλέψουμε και να ορθοποδήσουμε.
• Μετά άλλαξε γνώμη. Βγήκε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και άφησε άλαλους τους βουλευτές του, ανακοινώνοντας ότι θα πάει σε δημοψήφισμα για την έγκριση της δανειακής σύμβασης από τον λαό.
• Μετά σηκώθηκε και πήγε στις Κάννες. Η Μέρκελ, ο Σαρκοζί και το σύμπαν των Ευρωπαίων ηγετών και αξιωματούχων, που θεωρούσαν άπαντες εαυτόν εξαπατημένο από τον Ελληνα πρωθυπουργό, του το έδειξαν και του είπαν ότι κάπου εδώ τελειώνουν τα δίευρα και αρχίζουν τα δίφραγκα...
• Ο Γιώργος είπε «πάσο». Βγήκε σα να μην τρέχει τίποτα, στα όρθια γιατί δεν του επέτρεψαν καν να κάνει τις δηλώσεις του στην αίθουσα των συνεντεύξεων Τύπου, όπου μίλησαν οι κανονικοί ηγέτες. Και συμφώνησε, ότι θα γίνει δημοψήφισμα για το αν θα μείνουμε ή θα βγούμε από το ευρώ. Έκανε πολιτικό παιχνίδι με τις ζωές μας. Με το μέλλον των παιδιών μας, αλλά και με τα νεύρα των Ευρωπαίων συμπολιτών μας, που από εκείνη την ώρα κάνουν δεύτερες σκέψεις για την παρουσία μας στην ευρωζώνη. Έπαιξε και με τα νεύρα του Σόιμπλε, ο οποίος πληροφορούμαι έχει έτοιμο ένα ?contingency plan? (σχέδιο Β), που μπορεί να βγάλει από το συρτάρι του αν κρίνει σκόπιμο να εξηγήσει τη Μέρκελ τί θα γίνει σε μία πιθανή έξοδο (ή έξωση) της Ελλάδας από το ευρώ.
• Και μετά ο Πρωθυπουργός γύρισε στην Αθήνα και σήκωσε την παράσταση «απόψε αυτοσχεδιάζουμε». Άφησε ένα ολόκληρο πρωινό τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να μπαινοβγαίνουν στη Βουλή και να δηλώνουν στα κανάλια ότι δεν θα επιτρέψουν δημοψήφισμα για την έξοδο από το ευρώ και δε θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Πήγε στο υπουργικό συμβούλιο και μπλοφάρισε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι παραιτείται οσονούπω, δρομολογώντας μετάβαση σε κυβέρνηση συνεργασίας με ορίζοντα εκλογών. Το μετέδωσαν τα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά δίκτυα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Τον πίστεψαν οι δικοί του, τον πίστεψε κι ο Σαμαράς, που βγήκε να καθησυχάσει τον κόσμου και είπε ότι θα ψηφίσει την δανειακή σύμβαση, ως «αναπόφευκτη». «Τσίμπησε ? τσίμπησε», αναφώνησαν χασκογελώντας οι συνεργάτες (ή μήπως οι συμμαθητές του Γιώργου, στο νηπιαγωγείο του Μαξίμου;) και μετά ο Παπανδρέου πήγε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και την (ξανα)παγίδεψε, καμαρώνοντας επειδή είχε «εκθέσει» τον αρχηγό της ΝΔ. 

Νομίζει ο κύριος Παπανδρέου ότι είναι μόνος του; Oτι παίζει το παιχνιδάκι «ποιός θα τη φέρει πρώτος σε ποιόν», με αντίπαλο τον κύριο Σαμαρά; Μήπως φαντάζεται ότι εμείς οι υπόλοιποι είμαστε κουφοί, στραβοί, απόντες, ή θεατές σε θεατρική παράσταση; Αυτό καταλαβαίνει; Δεν του περνά από το μυαλό, ότι παίζει με τις ζωές των ανθρώπων, με τους κόπους και τις αγωνίες τους, με το αύριο των παιδιών τους;

Tα παιχνιδάκια μεταξύ των πολιτικών δεν αφορούν τους πολίτες. Ποτέ δεν τους αφορούσαν. Η κοινωνία είναι αγανακτισμένη με τα ψέματα, μπουχτισμένη με τα τερτίπια και τσακισμένη από τα λάθη επί λαθών, που καλείται πάντοτε να πληρώσει μία βουβή πλειοψηφία συναποτελούμενη από τους λιγότερο τεμπέληδες, λιγότερο ευνοημένους, λιγότερο βολεμένους και περισσότερο εξαπατημένους.

Για τον Παπανδρέου, αλλά και για τον Σαμαρά και για όλο το πολιτικό σύστημα, πλησιάζει μία αμείλικτη στιγμή ? σε ένα με δύο μήνες το πολύ, από σήμερα. Γιατί μετά από τα κόλπα, τις μπλόφες και τις κυβισθήσεις, θα έρθει η ώρα που θα πρέπει να εφαρμοστούν οι όροι της δανειακής σύμβασης.

Η Ευρώπη δεν συγχωρεί και δεν περιμένει άλλο. Ποιός θα κάνει αυτά που συνομολογούν οι Παπανδρέου ? Σαμαράς ως «αναποφευκτα» για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ;

Oι ίδιοι που εξετέθησαν;

Οι εξαπατημένοι και γελοιοποιημένοι υπουργοί και βουλευτές;

To ξοφλημένο πολιτικό προσωπικό της χώρας, στο οποίο μόλις δόθηκε η χαριστική βολή;

Ακόμη και αν λάβει ψήφο εμπιστοσύνης απόψε η κυβέρνηση, ακόμη και αν κάνει μέσα στις επόμενες ώρες ο Πρωθυπουργός την κίνηση που απαιτεί η βουβή πλειοψηφία της κοινωνίας, ανοίγοντας το δρόμο για κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, ίσως έχει κάψει ήδη και το τελευταίο του χαρτί. Το ξέρω ότι ακούγεται μακάβριο, αλλά αυτό που έκανε ο Γ. Παπανδρέου με την διπλή κυβίσθηση, ήταν μία σπασμωδική κίνηση: αντί να πιαστεί από τα μαλλιά του, προτίμησε να αρπαχτεί από τον Α. Σαμαρά. Αυτό που ακούστηκε, ίσως ήταν ένας επιθανάτιος ρόγχος.  

Του Αντώνη Φουρλή