Οι άνθρωποι κατά την ψυχανάλυση περιστρέφονται πέριξ των τραυμάτων της παιδικής ηλικίας μέχρι να αποκτήσουν την συνείδηση του κάθε γεγονότος.
Κατανοώντας και συμφιλιούμενοι με μια απώθηση και την πραγματικότητα, έρχονται σε θέση να ελέγξουν καλύτερα τον εαυτό τους, να ισορροπήσουν και να προοδεύσουν.
Πολλοί το πετυχαίνουν αυτό με τη βοήθεια ενός ψυχαναλυτή, κάποιοι από μόνοι τους με εφόδια τις γνώσεις που έχουν αποκτήσει και την φιλοσοφία ζωής που συχνά αυτές προσδίδουν.
Για το πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν αρκεί ψυχαναλυτής. Φοβάμαι πως οι απανωτοί άστοχοι χειρισμοί και αδυναμία να αξιολογήσουν σωστά την κατάσταση, σε συνδυασμό με τις μικροκομματικές σκοπιμότητες, μας οδηγούν πάλι στην επανάληψη κάποιων από τις χειρότερες σελίδες της ιστορίας μας.
«Το εκτυλισσόμενο σενάριο ΓΑΠ προωθεί εθνικές αρμοδιότητες στους "ξένους που γνωρίζουν καλύτερα" όπως γινόταν κατά τις μεγαλύτερες περιόδους της νεώτερης ιστορίας.
Το σενάριο επικράτησης του Σαμαρά μυρίζει έντονα καταστροφή τύπου ΄97, ΄22, ΄74...
Το σενάριο της Αριστεράς μυρίζει εκτροπή τύπου ΄46 και ΄65.
Το σενάριο που λείπει θα ανήγαγε τους Έλληνες σε πρωταγωνιστές από κομπάρσους της ίδιας της Ιστορίας τους...»
Ποιο εύστοχη αποτύπωση της κατάστασης μέσα σε τρεις παραγράφους δεν έχω διαβάσει αυτή την περίοδο.
Τι εννοεί...
Όσο εμείς ήμασταν απασχολημένοι με τους εσωτερικούς εμφύλιους, ο Ιμπραήμ προχωρούσε και αν δεν είχε προκύψει η Ναυμαχία του Ναβαρίνου, θα φοράγαμε ακόμη φέσια και ίσως θα διδασκόμαστε τα αντικαπιταλιστικά και φιλοοθωμανικά πονήματα του κ. Κιτσίκη στα σχολεία μας.
Καθώς όμως μας ελευθέρωσαν και η εξουσία πέρασε στους κοτζαμπάσηδες, μας έστειλαν πρώτα τον Καποδίστρια, τον Όθωνα, τον Εδουάρδο Λω για να φτιάξουν κράτος κλπ. Εις μάτην όμως ο κοτζαμπασισμός ζει και βασιλεύει στον ιδιωτικό και κυρίως το δημόσιο τομέα σε βάρος της κοινωνίας των πολιτών.
Η αναδρομή...
Το 1897 μετά τη χρεοκοπία, ο Δηλιγιάννης που χρησιμοποιούσε το λαϊκίστικο λόγο με εθνικές και πατριωτικές κορώνες, οδήγησε στην κήρυξη του πολέμου στην Τουρκία. Χάσαμε, και αν δεν είχαν παρέμβει οι ξένες δυνάμεις, το ελληνικό ανεξάρτητο κράτος θα γινόταν παρελθόν. Οι ξένοι φυσικά επέβαλαν καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας με αυστηρό έλεγχο στα οικονομικά.
Το 1922 με σύνθημα το τέλος του πολέμου, η φιλοβασιλική συντηρητική παράταξη κέρδισε τις εκλογές και οι δυτικοί σύμμαχοι βρήκαν αφορμή να μας εγκαταλείψουν. Αντί να σταματήσει ο πόλεμος, το μέτωπο επεκτάθηκε μέχρι το Σαγγάριο και ακολούθησε η κατάρρευση με την μικρασιατική καταστροφή.
Το 1974 οι τριβές της Χούντας με τους δυτικούς συμμάχους νωρίτερα, κατά την περίοδο της έντασης στη Μέση Ανατολή, το πραξικόπημα του Σαμψών στα πλαίσια μιας «πατριωτικής» προσάρτησης οδήγησε στην κατοχή της Βόρειας Κύπρου.
Το δίδαγμα είναι πως οι κούφιες εξάρσεις δεν έχουν πάντα καλό τέλος...
Η αριστερά με την προδιάθεση να μην σέβεται δημοκρατικούς κανόνες βάσει του λενινιστικού μοντέλο της κατάληψης της εξουσίας με τη βία μας οδήγησε το ?46 στον αιματηρό εμφύλιο και το ?65 στην Χούντα...
Φαίνεται πως κατά το "κάθε λαός είχε την κυβέρνηση που του αξίζει", ισχύει και το "έχει την αριστερά που του αξίζει".
Η ιστορία της χώρας μοιάζει με θεατρική παράσταση που κάθε εποχή ανεβάζει το ίδιο έργο με διαφορετικούς πρωταγωνιστές...
Πότε επιτέλους θα αλλάξουμε παράσταση...
Απλά οι ενδείξεις συγκλίνουν πως αυξάνονται οι πιθανότητες για μια νέα εθνική τραγωδία. Μπροστά στην οποία αυτά που σήμερα θεωρούμε δικαίως ή αδίκως κεκτημένα και αδιαπραγμάτευτα, θα μοιάζουν με «ψίχουλα».
Μετά την έξοδο τα καλά νέα...
Από τις πλέον χαρακτηριστικές εκφράσεις της χθεσινής μέρας αυτή του Γουίλιαμ Μπίτερ της Citi στην αρμόδια επιτροπή του Βρετανικού Κοινοβουλίου, που παρομοιάζει το EFSF με «νεροπίστολο», αλλά και την ΕΚΤ με «μπαζούκα» που μπορεί να σβήσει τη φωτιά του χρέους...
Κατά τα λοιπά η αγορά δεν εμφανίζει κάποιο σημάδι αλλαγής των ποιοτικών χαρακτηριστικών της σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα. Πιστεύω πως μετά τη Δευτέρα και μετά τη σύνοδο G20 θα έχουμε μια πιο πλήρη εικόνα για την φάση που βρισκόμαστε.
Είναι σύνηθες πάντως όταν βρίσκεσαι στο μέσο μια κρίσης να μην βλέπει την έξοδο. Την έξοδο σε αυτές τις περιπτώσεις, λόγω της υποκειμενικής και ψυχολογικής διάστασης που αποκτούν τα πράγματα, την βλέπεις αφού έχεις εξέλθει...
Η συμφωνία της 21ης Ιουλίου και το Haircut
Από την αρχή ήταν γνωστό πως η συμφωνία ευνοεί τις τράπεζες και είναι φτιαγμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να εγγράψουν όσο τον δυνατό πιο διαχειρίσιμες ζημιές. Η συζήτηση ξεκίνησε από το γεγονός ότι η κατάσταση δεν είναι πια όπως την 21η Ιουλίου καθώς η Ελλάδα είναι εκτός στόχων στον προϋπολογισμό και τα ελλείμματα της αλλά και το κόστος του δεύτερου σχεδίου έχει αυξηθεί λόγω της μείωσης των επιτοκίων των μακροχρόνιων ομολόγων που θα χρησιμοποιηθούν για την εξασφάλιση των υφιστάμενων ομολόγων.
Ανοιχτή επιστολή στη Μέρκελ...
Παρ? όλα αυτά η Ελλάδα μπορεί να μεγαλουργήσει, όπως το έχουν κάνει χιλιάδες Έλληνες μετανάστες, σε χώρες όπως η δική σας, όπως το έχει καταφέρει η ελληνική ναυτιλία. Μόλις το κράτος - αγχόνη σταματήσει να πνίγει όσους έχουν και ιδέες και διάθεση και παραγωγικό σφρίγος, η Ελλάδα θα ανθίσει. Βοηθήστε μας να το πετύχουμε. Απαγορέψτε στους διεφθαρμένους και ανίκανους πολιτικούς μας εσάς να εξαπατούν, εμάς να εξευτελίζουν και να στερούν από τον κόσμο του αύριο τον πλούτο που μπορεί να προσφέρει το αληθινό Ελληνικό πνεύμα ? αυτό που ποτέ δεν έσβησε σ΄αυτόν τον τόπο.
