Ζούμε αυτές τις ώρες σαν κοινωνία και σαν λαός το απόγειο της εκστρατείας ΣΟΚ και ΔΕΟΣ.
Ο Γιώργος Παπανδρέου και η ηγετική ομάδα του ταλαιπωρούν την ψυχή του Ελληνικού Λαού με μοναδικό όπλο τον φόβο.
Συνεχώς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (έντυπα και ηλεκτρονικά) βομβαρδίζουν την κοινή γνώμη με πληροφορίες
για τηλεδιασκέψεις μεταξύ του υπουργού οικονομίας και της τρόικας, με αντικείμενο τι παραπάνω θα χάσουν οι έλληνες για να πληρωθούν γρηγορότερα και με μεγαλύτερη ασφάλεια οι δανειστές.
Να πληρωθούν τι; Τα πανωτόκια των πανωτοκιών.
Για εμάς είναι σχεδόν βέβαιο ότι η περιβόητη 6η δόση θα δοθεί, ενώ το πρόγραμμα PSI (πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων) -υπό κάποια μορφή διαφορετική της αρχικής που είχε ανακοινωθεί ώστε να μην προστίθενται αξιόλογες ζημιές στις τράπεζες- φαίνεται ότι θα υλοποιηθεί τελικά.
Δηλαδή που βρισκόμαστε; Οι ξένοι δανειστές αντικαθιστούν τα παλαιά ομόλογα που έχουν σήμερα στην κατοχή τους με νέα, των οποίων το κεφάλαιο εγγυάται ο Μόνιμος Ευρωπαϊκός Μηχανισμός στήριξης (EFSF), ενώ οι τόκοι είναι εγγυημένοι από το Ελληνικό Δημόσιο. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι οι τόκοι θα πληρωθούν από το ευρύ πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων που...
συμπεριλαμβάνεται στο περιβόητο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ).
Άρα γιατί αυτή την κρίσιμη χρονική στιγμή για του διεθνείς ομολογιούχους να επιδιώξει ή να προκαλέσει η τρόικα χρεοκοπία έστω και ελεγχόμενη της Ελλάδας; Όλη η φασαρία γίνεται για να περάσουν με τους μικρότερους δυνατούς τριγμούς τα νέα πιο σκληρά και αντιλαϊκά μέτρα που μεθοδεύουν από κοινού Γιώργος Παπανδρέου και τρόικα.
Τα έχουμε πει και γράψει πάρα πολλές φορές και δεν θα κουραστούμε να το γράφουμε. Μία χώρα που ήταν μόλις 16η -ως προς το σύνολο του χρέους (δημόσιο και ιδιωτικό)- στην κατάταξη των 20 πιο πλούσιων χωρών και της οποίας οι κάτοικοι έχουν ακίνητη περιουσία 1 τρις ευρώ και ιδιωτικές καταθέσεις περίπου 280 δις ευρώ, δεν είναι δυνατόν να πτωχεύσει. Χρειάζεται είτε προσπάθεια είτε υπερβάλλουσα ανικανότητα.
Τα παραπάνω είναι όμως όλα μια παραειπωμένη κριτική. Το πρόβλημα είναι τι κάνουμε όλοι εμείς, τα θύματα της κρίσης. Όλοι εμείς που πληρώνουμε τα βιβλία των παιδιών μας, τα φάρμακα των γονιών μας και βλέπουμε τον αδερφό μας και τους φίλους μας να τους λειώνει το σαράκι της ανεργίας, ενώ ταυτόχρονα ο φόβος της απόλυσης και της συνεπακόλουθης οικογενειακής δυστυχίας μας τρώει την ψυχή.
Η μία λύση είναι να υποκύψουμε και να υπομείνουμε το μαρτύριο του οικονομικού καταναγκασμού στο οποίο μας υποβάλλουν καθημερινά κυβέρνηση και τρόικα. Θα αντέξουμε όμως και ως πότε; Γιατί είναι βέβαιο ότι κάθε δικός μας βήμα οπισθοχώρησης αποθρασύνει ακόμα περισσότερο τους διεθνείς τοκογλύφους που έχουν εγκατασταθεί πλέον στην χώρα μας.
Η άλλη λύση είναι να στραφούμε στο μέλλον. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να εξοφλήσουμε τα παλαιά δάνεια. Η Αργεντινή δείχνει τον δρόμο. Γρήγορο και αποτελεσματικό κούρεμα (haircut) των παλαιών ομολόγων και ξανά από την αρχή χτίσιμο της χώρας μας και της εθνικής οικονομίας. Στόχος πρώτος: να βρουν δουλειά οι άνεργοι.
Μα θα μου αντιπαραβάλουν οι οπαδοί του νεοφιλελευθερισμού, που θα βρεθούν τα κεφάλαια για να χτιστεί η νέα παραγωγική βάση της χώρας; Θα το ξαναπώ, οι Έλληνες έχουν 1 τρις ευρώ ακίνητη περιουσία. Αντί να πληρώνουμε το «χαράτσι» που επιβλήθηκε μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ στην ακίνητη περιουσία για να εξοφληθούν τόκοι θα πληρώνουμε, το ίδιο ποσό σαν φόρο ανοικοδόμησης για να κατασκευαστούν εργοστάσια κλπ. Έχουν απομείνει στις Ελληνικές Τράπεζες περίπου 180 δις ευρώ καταθέσεις. Όλοι θα δανείσουμε ένα μέρος των χρημάτων αυτών για να χρηματοδοτηθεί η νέα παραγωγική βάση της χώρας.
Μα πως θα αποδεχθούν οι Έλληνες μια τόσο γενναία μετακίνηση ιδιωτικού πλούτου σε κοινωφελείς σκοπούς, θα αντιτείνει κάποιος κακόπιστος. Κανένας δεν θέλει να χάσει αυτά που έφτιαξε με κόπο ζωής. Αλλά επίσης κανένας δεν θέλει να χαθεί η πατρίδα του. Και όλοι μαζί υπό την ηγεσία ενός παλλαϊκού πατριωτικού μετώπου θα ήταν διατεθειμένοι να συνεισφέρουν. Ενός παλλαϊκού πατριωτικού μετώπου στο οποίο θα είναι όλοι παρόντες: δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, πλην των φίλο-μνημονιακών και των κάθε λογής υπηρετών της τρόικας. Δεν χωρούν σε αυτή την εθνική προσπάθεια ριψάσπιδες και τρίτης κατηγορίας παγκοσμιοποιημένοι διεθνιστές.
Φυσικά όλοι όσοι συμμετάσχουν σε αυτό το νέο ξεκίνημα θα πρέπει να ξεχάσουν κακές συνήθειες του παρελθόντος, καθώς και τον καταναλωτικό μικροαστισμό. Θα δουλεύουμε όλοι σκληρά και με συνείδηση ότι ξανακτίζουμε πατρίδα.
Περιγράφουμε ένα νέο κόσμο. Θα γεννηθεί δύσκολα αφού προσκρούει σε συμφέροντα και κακές συνήθειες ετών. Αλλά τώρα είναι η ώρα, αν θέλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε σαν αξιοπρεπείς άνθρωποι. Αλλιώς θα συνεχίσουμε ανά δίμηνο και όταν είναι να καταβληθεί μία δόση, να ζούμε μία εκστρατεία ΣΟΚ και ΔΕΟΥΣ. Σήμερα λοιπόν είναι περισσότερο επίκαιρη από ποτέ η θέση: ?Ο Παλιός Κόσμος πεθαίνει και ο καινούργιος πασχίζει για να γεννηθεί. Ζούμε στην εποχή των τεράτων!? (Αντόνιο Γκράμσι)
Γράφει ο Δευκαλίωνας
πηγή : stoxasmos-politikh.blogspot.com/
