Μια έκθεση που είδε το φως της δημοσιότητας από ένα από τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του κόσμου έρχεται να βάλει τα πράγματα στην θέση τους και να εξηγήσει γιατί η ΕΕ έχει βυθιστεί τόσο μέσα στην κρίση.
Σύμφωνα με την έκθεση της Citi, η ΕΚΤ έχει «βαθιές τσέπες» και θα μπορούσε να ρίξει στη «μάχη» του χρέους περί τα 3 τρισεκατομμύρια ευρώ.

Ο υπογράφων την έκθεση, Willem Buiter, εμφανίζεται σίγουρος οτι η Ε.Ε. και η Ευρωζώνη διαθέτουν τα μέσα για να μην αφήσουν κάποια χώρα - βλέπε Ελλάδα - να χρεοκοπήσει αλλά και να στηρίξουν εκείνες που έχουν την ανάγκη της.

Οι μηχανισμοί στήριξης των κρατών-μελών και του τραπεζικού συστήματος της Ευρώπης είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Ευρωσύστημα (η ΕΚΤ και οι 17 Κεντρικές Τράπεζες-μέλη της), τα δημοσιονομικά «πακέτα» και μηχανισμοί όπως το EFSF, το ελληνικό «πακέτο» διάσωσης, το EFSM και, από τα μέσα του 2013 ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM).

Λέει χαρακτηριστικά, ότι όπως γίνεται παγκοσμίως, αν μια Κεντρική Τράπεζα, δεν θέλει να χρεοκοπήσει μια χώρα, δεν το επιτρέπει. Έτσι λοιπόν και η ΕΚΤ «δεν χρεοκοπεί αν δεν το θέλει», αφού μπορεί να λειτουργήσει ως έσχατος δανειστής τυπώνοντας χρήμα.

Εξηγεί επίσης ότι, θεωρητικά, η ΕΚΤ μπορεί να «απορροφήσει» απεριόριστες ζημίες στην προσπάθειά της να στηρίξει τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και τις τράπεζές τους, σημειώνει ωστόσο ότι πρόκειται για μία Κεντρική Τράπεζα με ισχυρή δέσμευση απέναντι στη διατήρηση του πληθωρισμού σε χαμηλά επίπεδα.

Ακόμη κι έτσι, η ΕΚΤ θα μπορούσε -χωρίς να ρισκάρει άνοδο του πληθωρισμού πάνω από το όριο του 2%- να ρίξει στη «μάχη» της κρίσης χρέους περί τα 3 τρισεκατομμύρια ευρώ, υποθέτοντας ότι η ανάπτυξη στην Ευρωζώνη μπορεί να διατηρηθεί στο μετριοπαθές επίπεδο του 1,5%.

Αυτό που τονίζει επίσης είναι οτι παρά την σκληρή της στάση μέχρι σήμερα η Γερμανία δεν είναι διατεθειμένη να διαλύσει το ευρώ ή την Ε.Ε.

Και καταλήγει: «Η Ευρώπη δεν ενεργεί ποτέ νοικοκυρεμένα, σπάνια βρίσκεται μπροστά από τις εξελίξεις και συνήθως κάνει το σωστό μόνο όταν όλες οι άλλες λύσεις έχουν δοκιμαστεί και αποτύχει».
Έτσι ο ίδιος εκτιμά ότι η σημερινή κρίση του κρατικού χρέους και του τραπεζικού συστήματος πιθανότατα θα οδηγήσει σε μία πιο ισχυρή Ευρωπαϊκή Ένωση και Ευρωζώνη.