Υπολογίζεται πως σήμερα οι 4 στους 10 κατοίκους της Γης (2,8 δισεκατομμύρια) αντιμετωπίζουν καθημερινά δυσεπίλυτα προβλήματα διαθεσιμότητας και ποιότητας νερού, την ίδια ώρα που οι διάφορες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής περιορίζουν τα αποθέματα των υδάτινων πόρων.

Μολονότι, δε, έχουν υιοθετηθεί ποικίλες πολιτικές για την εξοικονόμηση και την ποιοτική αναβάθμιση των υδάτινων πόρων, η κατάσταση,

 που καταγράφεται, παραμένει ζοφερή με το καθαρό νερό να εξελίσσεται σε είδος πολυτελείας και να προβλέπεται να καταστεί ακόμη σπανιότερο λόγω της κλιματικής αλλαγής, ιδιαίτερα σε ευάλωτες περιοχές όπως η μεσογειακή λεκάνη.

Αυτός είναι ο λόγος που ο ΟΗΕ καθιέρωσε την 22η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα του Νερού.

Σε ότι αφορά την χώρα μας, το βασικό πρόβλημα με το νερό αφορά την έλλειψη διαχειριστικών πρακτικών και την υπερκατανάλωση η οποία οφείλεται στην ανυπαρξία ορθολογικής χρήσης. Εκτιμάται πως η μέση ημερήσια κατανάλωση νερού ανά άτομο ανέρχεται στα 1.451, όταν με την χρήση αποτελεσματικών πρακτικών και την αλλαγή τεχνολογιών μέσα στις κατοικίες θα μπορούσε να μειωθεί στα 501.

Ο μεγάλος όγκος της κατανάλωσης στην Ελλάδα προέρχεται, βέβαια, από τη γεωργία (απορροφά το 80% του συνόλου), και τις υδροβόρες καλλιέργειες της. Επίσης, ο τουρισμός, χαρακτηρίζεται από μη βιώσιμες και ορθές πρακτικές, γεγονός που επιβαρύνει περισσότερο ήδη ευάλωτες περιοχές, όπως τα νησιά, που υποφέρουν από περιορισμένη διαθεσιμότητα υδατικών πόρων. Οι απώλειες, λόγω της παλαιότητας των δικτύων ανέρχονται έως και το 50% !

Οι κλιματικές αλλαγές με την αυξανόμενη ξηρασία και η πίεση που ασκείται στους υδατικούς πόρους δημιουργούν αυξημένες προκλήσεις στην ανάπτυξη και χρήση εναλλακτικών πόρων. Ως μη συμβατικοί υδατικοί πόροι αναφέρονται συνήθως το αφαλατωμένο νερό, οι εκροές των επεξεργασμένων αστικών υγρών αποβλήτων, τα υφάλμυρα νερά και τα νερά στράγγισης. Στη χρήση αυτών των πόρων θεωρείται αναγκαίο να προσφύγουμε προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι επαπειλούμενες ξηρασίες.