Ρωτήστε οποιονδήποτε έχει υποσχεθεί πως θα κόψει τα γλυκά και μετά «λύγισε» μπροστά στην εικόνα ενός cookie: είναι δύσκολο να σταματήσει κανείς την κατανάλωση ζάχαρης. Τώρα , μια νέα μελέτη που έγινε σε ζώα δείχνει ότι ο λόγος που γίνεται αυτό ξεπερνάει την απλή λαχτάρα του εγκεφάλου για κάτι γλυκό. Η ζάχαρη ενεργοποιεί περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται τόσο με τη γλυκύτητα όσο και με την ανάγκη για θερμίδες . Ανεξάρτητα από την προσωπική σας σχέση με τις θερμίδες και αν τις αποφεύγετε ή όχι, το σώμα σας θεωρεί σημαντική την κατανάλωση τους.

Στην έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature Neuroscience, οι ερευνητές θέλησαν να μάθουν αν αυτές οι δύο παράμετροι που συνδέονται με την επιβράβευση – η γλυκύτητα και οι θερμίδες – κινούνται κατά μήκος του ίδιου κυκλώματος του εγκεφάλου. Για να το μάθουν, έτρεφαν ποντίκια με ένα διάλυμα ζάχαρης με θερμίδες και με ένα χωρίς θερμίδες φτιαγμένο με σουκραλόζη, μια τεχνητή γλυκαντική ουσία. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι στους εγκεφάλους των ποντικών, η γλυκιά γεύση επεξεργάζεται στο κοιλιακό ραβδωτό σώμα (που αποτελεί μέρος του συστήματος επιβράβευσης του εγκεφάλου). Αλλά η διατροφή, συμπεριλαμβανομένων θερμίδες – επεξεργάστηκε σε ένα άλλο μέρος του κέντρου ανταμοιβής του εγκεφάλου: στο ραχιαίο ραβδωτό σώμα, ένα μέρος του εγκεφάλου που ενεργοποιεί τη συμπεριφορά.

Παραδόξως , η επιθυμία του εγκεφάλου των ποντικών για τις θερμίδες αγνόησε ακόμη και την επιθυμία για κάτι γλυκό. Στην πραγματικότητα, όταν οι ερευνητές ανακάτευαν το γλυκό ποτό με ένα πικρό, (μια πολύ άσχημη γεύση) τα ποντίκια έγλειφαν περισσότερα από αυτό από ότι το μείγμα ζάχαρης χωρίς θερμίδες.

Με άλλα λόγια, όταν το τμήμα του εγκεφάλου που ανταποκρίνεται στις θερμίδες διεγείρεται, τα ζώα ενεργούν αναλόγως . «Δείχνουμε ότι η περιοχή αυτή του εγκεφάλου δίνει ουσιαστικά τις εντολές για τη συμπεριφορά του ζώου να συνεχίσει δηλαδή να τρώει παρά την άσχημη γεύση και επιτρέπει στο ζώο να μην λαμβάνει υπόψιν άσχημες γεύσεις αφού προτεραιότητα είναι να πάρουν την απαραίτητη ενέργεια», δήλωσαν οι ερευνητές.

Για την επιβεβαιώσουν το αποτέλεσμα, επανέλαβαν το πείραμα , αφού πρώτα αφαίρεσαν κύτταρα στο ραχιαίο ραβδωτό τμήμα των ποντικών. Η απουσία μέρους στην περιοχή του εγκεφάλου που ιεραρχεί τις θερμίδες, έκανε τα ποντίκια να επιλέξουν το μείγμα με τη σουκραλόζη και όχι το υψηλής θερμιδικής αξίας με την άσχημη όμως γεύση.

Πράγματι, δεδομένου ότι η ζάχαρη έρχεται με την ανταμοιβή τόσο της γλυκύτητας όσο και των θερμίδων, ίσως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δε μπορούμε να αντισταθούμε στα γλυκά!

«Οι τεχνητές γλυκαντικές ουσίες παράγουν ουσιαστικά μικρότερη ανταπόκριση σε αυτό το σύστημα ανταμοιβής σε σχέση με τα σάκχαρα» λένε οι ερευνητές, αλλά η ζάχαρη είναι ζάχαρη και το γεγονός πως η ανάγκη για θερμίδες και ενέργεια «νικάνε» την ανάγκη για κάτι πιθανότατα να έχει επιπτώσεις για τον άνθρωπο.

Fortunegreece.com