Ανάμεσα στα άλλα, ενδεικτικά τα μέλη της Τομεακής Οργάνωσης Πιερίας
ανέφεραν τα εξής:
-Το αρχικό μέγεθος του Αιολικού Πάρκου μπορεί εύκολα να αυξηθεί στην
πορεία, όπως δείχνει και το παράδειγμα άλλων περιοχών της χώρας μας, με
άδειες επέκτασης των επενδύσεων, με αντίστοιχη επιδείνωση των
περιβαλλοντικών και άλλων επιπτώσεων.
-Όταν αποσβεστεί η επένδυση θα απομείνουν τα κουφάρια των παλιών
ανεμογεννητριών μαζί με όγκους τσιμέντου στην περιοχή, σε πείσμα των
όποιων νομοθετικών προβλέψεων, όπως μέχρι σήμερα έχει αποδείξει η
συνεχιζόμενη ανοχή του αστικού κράτους στην ασύδοτη δράση του κεφαλαίου.
-Η θέση εγκατάστασης του Αιολικού Πάρκου βρίσκεται σε περιοχή που
χαρακτηρίζεται ως ειδική ζώνη διατήρησης και είναι ενταγμένη στο δίκτυο
Natura 2000.
Πρόβαλαν επίσης την απαίτηση:
-Να μην αδειοδοτηθεί η κατασκευή ιδιωτικού αιολικού Πάρκου στα Πιέρια
Όρη.
-Αναλυτική εξέταση των πολλαπλών επιπτώσεων από την εν λόγω επένδυση
στην οικονομία και στο περιβάλλον της περιοχής.
-Απαγόρευση εγκατάστασης ανεμογεννητριών κοντά σε περιοχές ιδιαίτερου
φυσικού κάλλους.
-Φθηνό ρεύμα για το λαό, κατάργηση των πράσινων τελών ΑΠΕ, άμεση μείωση
των τιμολογίων ηλεκτρικού ρεύματος κατά 30% για κάθε οικογένεια με
εισόδημα έως 40.000 Ευρώ.
-Κατάργηση της έμμεσης φορολογίας στα καύσιμα.
-Όχι στην πολιτική ιδιωτικοποίησης της ενέργειας - ενιαίος κρατικός
φορέας ενέργειας με κεντρικό σχεδιασμό.
Η μόνη λύση η οποία θα εξασφαλίζει ρεύμα φθηνό για το λαό με αξιοποίηση
των εγχώριων πηγών με προσανατολισμό στην εξοικονόμηση ενέργειας και
σεβασμό του περιβάλλοντος υπάρχει μόνο σε σύγκρουση με τα συμφέροντα των
μονοπωλίων. Προϋπόθεση τέτοιας λύσης είναι να γίνει ο τομέας της
ενέργειας δημόσια - λαϊκή περιουσία. Να αναπτύσσεται με κριτήριο τις
λαϊκές ανάγκες και όχι το καπιταλιστικό κέρδος. Μόνο σε αυτό το πλαίσιο
μπορεί να γίνει και ορθολογική αξιοποίηση των ΑΠΕ, σε αυστηρά
συγκεκριμένες χωροταξικές βιομηχανικές ζώνες.
