Αυτός ο Πάνος Καμμένος δεν έκανε την εμφάνισή του χθες στο κοινοβούλιο, στην ερώτηση του Άδωνι Γεωργιάδη για την τηλεφωνική επικοινωνία με τον ισοβίτη.
Η εμφάνιση του υπουργού Άμυνας είχε τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά από όσα μέχρι σήμερα ξέραμε για τον ίδιο. Ήταν πολύ πιο προσεχτική, πιο ήρεμη, μακριά από τους υψηλούς τόνους, τους οποίους συνηθίζει να χρησιμοποιεί.
Ορισμένοι μπορεί την συγκεκριμένη τοποθέτηση να την χαρακτηρίσουν υποτονική, άλλοι πάλι αρκούντως προσεχτική που πιθανόν και να ταίριαζε στην περίσταση. Όποια εκδοχή και αν διαλέξει κάποιος, δεν μπορεί παρά να συμφωνήσει σε ένα συμπέρασμα. Ήταν μία ομιλία από την οποία κανείς δεν έγινε σοφότερος, από την οποία δε μάθαμε κάτι καινούργιο. Ενα συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουν τόσο οι υποστηριχτές του υπουργού Άμυνας όσο και αυτοί που δηλώνουν εναντίον του, ο καθένας όμως προερχόμενος από διαφορετική εκκίνηση.
Οι μεν υποστηριχτές του κ. Καμμένου εκτιμούν ότι ο υπουργός δεν είχε να πει κάτι καινούργιο, μια και δεν υπάρχει κάτι το μεμπτό στην υπόθεση της τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον ισοβίτη. Οι δε επικριτές του, ότι ο κ. Καμμένος δεν είπε κάτι καινούργιο, θέλοντας να ρίξει στάχτη στα μάτια των πολιτών, κρύβοντας την αλήθεια, αποφεύγοντας την ουσία.
Μία ακόμα ενδιαφέρουσα παράμετρο, η οποία δε θα πρέπει να αγνοηθεί είναι η επιλογή του υπουργού Άμυνας να διαβάζει από κειμένου την ομιλία του, «αφαιρώντας» κάθε ίχνος αυθορμητισμού. Δεν έγινε τυχαία αλλά και σε αυτό το σημείο οι ερμηνείες διίστανται για το λόγο της επιλογής αυτής.
Από την μία πλευρά υπάρχουν αυτοί που εξηγούν την κίνηση αυτή ως κάτι το φυσιολογικό, μια και η όλη υπόθεση απαιτεί λεπτούς και προσεχτικούς χειρισμούς. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν εκείνοι που το ερμηνεύουν ως απόδειξη της πολύ δύσκολης θέσης, στην οποία έχει περιέλθει ο υπουργός Άμυνας. Όποια εκδοχή και αν διαλέξει κάποιος, πάλι δε θα μπορέσει να μην παραδεχτεί ότι η εμφάνιση Καμμένου είχε έντονα τα σημάδια της πίεσης. Μια πίεση ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. Μια πίεση είτε από τον «επικοινωνιακό» ορυμαγδό των τελευταίων ημερών είτε από την σκληρή αλήθεια, όπως θεωρούν ορισμένοι.
Πίσω από την εμφάνιση του Πάνου Καμμένου κάποιοι διαπίστωσαν απόλυτη ένδεια επιχειρημάτων, η οποία μεγέθυνε τα ερωτηματικά γύρω από την υπόθεση. Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι που θεωρούν ότι ο κ.Καμμένος απάντησε στα όσα του καταμαρτυρούν με νηφαλιότητα. Ο,τι και αν πιστέψουμε, ένα είναι το δεδομένο. Οι απορίες δεν λύθηκαν:
- Για ποιο λόγο επικοινώνησε 12 φορές σε διάστημα λίγων ημερών με τον φυλακισμένο ισοβίτη και τι ακριβώς είπαν;
- Γνώριζε τον λιμενικό υπάλληλο, το όνομα του οποίου εμπλέκεται στην υπόθεση;
- Ο πρωθυπουργός ήταν ενήμερος για τον όλο χειρισμό;
Η κοινοβουλευτική διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν μία πρώτης τάξης ευκαιρία για τα κόμματα της αντιπολίτευσης να σταθούν το ένα δίπλα στο άλλο, σε ένα άτυπο κυβερνητικό συνασπισμό. Πρώτος ρώτησε ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης τον Πάνο Καμμένο και αμέσως μετά σειρά πήρε ο βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Θόδωρος Παπαθεοδώρου για να απευθυνθεί στον υπουργό Δικαιοσύνης Σταύρο Κοντονή.
«Η σημερινή άρνηση του κ. Καμμένου να απαντήσει στην ουσία των θεμάτων εκθέτει πλέον και τον κ. Τσίπρα, ο οποίος οφείλει να απαντήσει αν, και μετά από αυτό, στηρίζει τον κ. Καμμένο» ήταν το σχόλιο της ΝΔ, ταυτόσημο και με τις τοποθετήσεις των υπόλοιπων κομμάτων της αντιπολίτευσης. Όλοι μαζί μάλιστα στέλνουν μήνυμα προς τον υπουργό Άμυνας ότι το θέμα δεν τελείωσε χθες, ειδικά και μετά την χθεσινή κοινοβουλευτική διαδικασία.
Του Γιάννη Κ. Τρουπή
liberal.gr
