Συχνά όμως παρατηρείται και ένας “δισταγμός” εκ μέρους των επίσημων αρχών (κρατικών, ευρωπαϊκών κλπ) να χαρακτηρίσουν μια επίθεση “τρομοκρατική”, τουλάχιστον όχι προτού προχωρήσουν πολύ οι έρευνες για τα κίνητρα του δράστη ή των δραστών.
Επίσης, άπαξ και μια επίθεση χαρακτηριστεί τρομοκρατική, τότε επιλαμβάνονται άλλες αρχές ασφαλείας (οι Αντιτρομοκρατικές) και ακολουθούνται άλλα πρωτόκολλα έρευνας και αντιμετώπισης.
Πότε όμως μπορούμε να χαρακτηρίσουμε μια επίθεση τρομοκρατική
Ο όρος “τρομοκρατία” είναι γενικός και συχνά ασαφής, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιείται και καταχρηστικά πολλές φορές.
Σύμφωνα με τον επίσημο ορισμό του λεξικού του πανεπιστημίου του Cambridge, τρομοκράτης είναι “κάποιος που χρησιμοποιεί βίαιες ενέργειες, απειλές ή πράξεις βίας, για πολιτικούς σκοπούς”. Δηλαδή μια επίθεση μπορεί να χαρακτηριστεί τρομοκρατική, όταν ο δράστης/δράστες υποκινούνται από κάποια πολιτικά κίνητρα. Στον ευρύτερο όρο “πολιτικά” περιλαμβάνονται και έννοιες όπως η θρησκεία. Επομένως, τρομοκρατικές είναι οι επιθέσεις που υποκινούνται από ιδεολογικά κίνητρα, ακόμη και αν πίσω από αυτές, ως δράστες, είναι μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες, ακόμη και ολόκληροι κρατικοί ή παρακρατικοί μηχανισμοί.
Οι τρομοκρατικές επιθέσεις μπορεί να έχουν στόχο ανθρώπους αλλά και εγκαταστάσεις, υποδομές, περιουσίες κ.ό.κ.
Σκοπός είναι η επιβολή ενός συναισθήματος – κλίματος “τρόμου” ώστε οι δράστες και οι ομάδες που αυτοί εκπροσωπούν να ασκήσουν πίεση (επί το πλείστον ψυχολογική) προς εκπλήρωση των στόχων τους.
Παραδείγματα άσκησης τρομοκρατίας υπάρχουν ήδη από αρχαιοτάτων χρόνων στα ιστορικά κείμενα και τεκμήρια.
Επιμέλεια Λήδα Δεληγιάννη, με πληροφορίες από Oxford, Cambridge dictionaries
