Ως ομιλητές συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κ. Μάρτιν Σουλτς, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, και ο Πρόεδρος της Ευρωομάδας, κ. Γερούν Ντάισελμπλουμ, καθώς επίσης 137 βουλευτές από εθνικά κοινοβούλια και ευρωβουλευτές. Μεταξύ των θεμάτων που εξετάστηκαν ήταν η βελτίωση της οικονομικής διακυβέρνησης, η ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης, οι επενδυτικές πολιτικές για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, ο ευρωπαϊκός πυλώνας για τα κοινωνικά δικαιώματα και ο συντονισμός των δημοσιονομικών πολιτικών.
Οι Έλληνες βουλευτές στις παρεμβάσεις τους έθιξαν την αποτυχία των πολιτικών λιτότητας και του Συμφώνου Σταθερότητας, την προσφυγική κρίση, τη δυσχερή οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας λόγω της μακροχρόνιας ύφεσης, την αυξημένη ανάγκη για επενδύσεις, καθώς και την αδιαφάνεια και την έλλειψη δημοκρατικής νομιμότητας κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στην Ε.Ε. εξαιτίας της μειωμένης συμμετοχής των εκλεγμένων εκπροσώπων των ευρωπαίων πολιτών.
Πιο συγκεκριμένα,
Ο κ. Κουράκης μίλησε για την αναποτελεσματικότητα και την έλλειψη διαφάνειας των μηχανισμών οικονομικής διακυβέρνησης, καθώς και για την εκχώρηση μεγάλου μέρους της εθνικής κυριαρχίας σε κεντρικό επίπεδο. Αυτό, όπως είπε, σε συνδυασμό με την προσήλωση των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων στους κανόνες της αγοράς, έχει ως αποτέλεσμα έλλειμμα στον δημοκρατικό έλεγχο και τη νομιμοποίηση των διαδικασιών και των αποφάσεων που λαμβάνονται. Κλείνοντας, υπενθύμισε ότι η γνώμη των πολιτών δεν λήφθηκε υπόψη ούτε σε πρόσφατα δημοψηφίσματα που έλαβαν χώρα σε κράτη μέλη της Ε.Ε.
Ο κ. Μανιός συμμετείχε ως κεντρικός ομιλιτής στην ενότητα με θέμα «Ένας ευρωπαϊκός πυλώνας για τα κοινωνικά δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των μηχανισμών καθορισμού μισθών». Στην εισήγησή του σημείωσε ότι στο πλαίσιο της οικονομικής διακυβέρνησης και του ευρωπαϊκού εξαμήνου αποκρυσταλλώνονται οι πολιτικές λιτότητας και προωθείται σφικτή δημοσιονομική προσαρμογή, χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη. Υπογράμμισε την ανάγκη να υιοθετηθούν εργαλεία ανάπτυξης και αντιμετώπισης κρίσεων που θα διασφαλίζουν την αξιοπρεπή και σταθερή απασχόληση και πολιτικές που θα εξισορροπούν την κοινωνική και την οικονομική διάσταση. Έκανε επίσης ειδική μνεία στη σημασία της συλλογικής συνεννόησης για τον καθορισμό των μισθών και ζήτησε να υπάρξει ένας συνολικός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων που να εφαρμόζεται και να αφορά όλους τους πολίτες της Ε.Ε. Ο κ. Μανιός, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, επισήμανε ότι το συνταξιοδοτικό σύστημα στην Ελλάδα υπήρξε ανορθόδοξο, αποτελούμενο από πολλούς φορείς που ανάλογα με την πολιτική τους επιρροή εξασφάλιζαν ευνοϊκές ρυθμίσεις προς όφελός τους. Τόνισε ότι η παρούσα κυβέρνηση προχωρά στον εξορθολογισμό του συστήματος λαμβάνοντας μέτρα με πολιτικό κόστος, ωστόσο μια επιπρόσθετη μείωση των συντάξεων προς εξυπηρέτηση του χρέους θα αποδυνάμωνε την πραγματική οικονομία, τροφοδοτώντας περαιτέρω τον φαύλο κύκλο.
Ο κ. Μπαλαούρας επέκρινε την αποτυχημένη συνταγή πολιτικών λιτότητας που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα εκτινάσσοντας τον αριθμό των ανέργων και οδηγώντας σε εξαθλίωση τους πολίτες, ενώ παράλληλα διογκώνεται το χρέος της χώρας. Αναφέρθηκε στις παθογένειες του Συμφώνου Σταθερότητας και τόνισε την άμεση ανάγκη για στρατηγικές επενδύσεις. Αναφερόμενος στο προσφυγικό σχολίασε την έλλειψη συλλογικότητας και αλληλεγγύης στην Ε.Ε. η οποία ορθώνει τείχη σε ανθρώπους που χρήζουν διεθνούς προστασίας και έθεσε το ερώτημα εάν τα χρήματα που έχει διαθέσει η Ελλάδα στους πρόσφυγες θα αφαιρεθούν –όπως θα έπρεπε– από τις δημοσιονομικές υποχρεώσεις της.
Ο κ. Μπασιάκος στην παρέμβασή του έθιξε τις δυσμενείς επιπτώσεις των ιστορικά υψηλών ποσοστών ανεργίας των νέων στην οικονομική ανάπτυξη, την κοινωνική ευημερία, τη σταθερότητα και τη συνοχή της χώρας, ενώ επισήμανε ότι η εντεινόμενη προσφυγική κρίση αποτελεί μια περαιτέρω πρόκληση για τη δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία, αλλά και για την Ε.Ε. στο σύνολό της. Τόνισε επίσης ότι η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα της ευρωζώνης πλήττονται μακροπρόθεσμα από τη μείωση των επενδύσεων που σημειώθηκε σε μεγάλο βαθμό στα χρόνια της κρίσης, ιδιαίτερα στις χώρες του νότου. Εξήρε τέλος το «ευρωπαϊκό επενδυτικό ταμείο» και συμπλήρωσε ότι οι επενδύσεις, δημόσιες και ιδιωτικές, θα πρέπει να συνοδεύονται από διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων, ούτως ώστε να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη που μπορούν να αποκομισθούν από την ενιαία αγορά.
