Δυστυχώς, μέσα από αυτήν την στείρα αντιπαράθεση δεν βγαίνει τίποτα απολύτως προς όφελος των πολιτών, αλλά αντίθετα όλοι καταλαβαίνουν πως οι πολιτικοί προστατεύουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα και τα συμφέροντα των κολλητών τους.

Το Κ.ΕΛ.ΔΑ επισημαίνει ότι τα δύο κόμματα εξουσίας, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ν.Δ, ακολουθούν αυτή την τακτική ενώ παραθέτει  τα παρακάτω χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Η εταιρεία των αδελφών του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα πέτυχε να ρυθμίσει δάνειο ύψους 250.000 ευρώ σε μηνιαίες δόσεις των 300 ευρώ. Παράλληλα, είναι γνωστή η υπόθεση της δανειοδότησης της εφημερίδας «Κήρυκας Χανίων», στην οποία είναι μέτοχος κατά το 60% ο νυν πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Η συγκεκριμένη εφημερίδα είχε πάρει δάνεια με ασυνήθιστα ευνοϊκούς όρους, ενώ δεν πλήρωνε ούτε ένα ευρώ επί έντεκα χρόνια, δίχως καμία ενόχληση από την τράπεζα.

Ο πολίτης βλέπει με αηδία και απογοήτευση να ρυθμίζονται με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους οι οφειλές των πολιτικών και των ατόμων του περιβάλλοντός τους  τη στιγμή που ο ίδιος χάνει το σπίτι του για χρέη πεντακοσίων ευρώ.

Οι τράπεζες μέρα με τη μέρα γίνονται περισσότερο επιθετικές και με μεγάλη ευκολία βγάζουν ακίνητα πρώτης κατοικίας σε πλειστηριασμό. Ο δανειολήπτης και ο κάθε πολίτης νιώθουν απροστάτευτοι, καθώς οι πολιτικοί στη Βουλή δεν νομοθετούν για να προστατεύσουν τους πολίτες από τις αυθαιρεσίες των τραπεζών, αλλά αντίθετα νομοθετούν για να προστατεύσουν τους εαυτούς τους και τους συνενόχους τους από ποινικές ευθύνες.

Μεγαλύτερη απόδειξη για αυτό, από το κατάπτυστο άρθρο 78 του αναπτυξιακού νόμου 4146/2013, δεν υπάρχει. 

Σύμφωνα με αυτό το άρθρο: Δεν συνιστά απιστία, κατά την έννοια των άρθρων 256 και 390 του Ποινικού Κώδικα , για τον Πρόεδρο, τα μέλη του Δ.Σ. και τα στελέχη των Τραπεζών, η σύναψη δανείων πάσης φύσεως με νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, του ευρύτερου δημοσίου τομέα, όπως αυτός οριοθετείται κατά νόμο, καθώς και η εν γένει παροχή πιστώσεων σε αυτά, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) υφίστανται αποφάσεις των θεσμοθετημένων εγκριτικών επιτροπών ή οργάνων κάθε τράπεζας και β) τηρήθηκαν, κατά τη χορήγηση τους, οι σχετικές κανονιστικές πράξεις της Τράπεζας της Ελλάδος (ΠΔΤΕ).

Μόνο η κατάργηση αυτού του άρθρου θα επιτρέψει να βγουν στο φως όλες οι παρανομίες και η διαπλοκή του πολιτικού συστήματος και θα αποκαλυφθεί ποιοι έδιναν τα “θαλασσοδάνεια” και ποιοι τα εισέπρατταν χωρίς εγγυήσεις και εξασφαλίσεις.