ανακήρυξε το Διοικητικό Συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ κατά την συνεδρίασή του στις 17 Οκτωβρίου, ως Προτιμητέο Επενδυτή για την αξιοποίηση του ποσοστού συμμετοχής που διαθέτει το Ταμείο στην Αγορά Μοδιάνο στην Θεσσαλονίκη με συνολική οικονομική προσφορά 1,9 εκατ. ευρώ έναντι αποτίμησης 1,750 εκατ. ευρώ.
Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, το Ελληνικό Δημόσιο μέσω του ΤΑΙΠΕΔ κατέχει το 43,64% εξ αδιαιρέτου της κυριότητας αυτού του ιστορικού ακινήτου, ενώ υπάρχουν ακόμη 59 συνιδιοκτήτες. Στην πλειονότητά του το ακίνητο παραμένει κενό, ενώ υφίστανται και 32 μισθώσεις που υπο-εξυπηρετούνται.
Όπως αναφέρει το ΤΑΙΠΕΔ, με την ολοκλήρωση του διαγωνισμού εκτιμάται ότι γίνεται ένα σημαντικό βήμα για την αποκατάσταση και αναβίωση του ιστορικού αυτού οικοδομήματος με στόχο να ανακτήσει την αίγλη του και να συνεχίσει να αποτελεί ορόσημο για την πόλη της Θεσσαλονίκης.
Η Αγορά Μοδιάνο απαρτίζεται από 144 καταστήματα με μέση επιφάνεια από 5τμ-30τμ το καθένα, 2 περίπτερα, 2 υπόγεια και έναν εξώστη. Στο ισόγειο υπάρχουν εμπορικά καταστήματα πώλησης τροφίμων, τα οποία την τελευταία εικοσαετία χρησιμοποιούνται και ως χώροι εστίασης και διασκέδασης.
Το συγκρότημα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες στεγασμένες σύγχρονες αγορές της Θεσσαλονίκης, την πιο παραδοσιακή αγορά τροφίμων και ένα από τα ορόσημα της πόλης, ενώ συνδέεται στενά με την ιστορία της Εβραϊκής Κοινότητας.
Αποτελεί τμήμα του οικοδομικού τετραγώνου που περιβάλλεται από τις οδούς Αριστοτέλους, Ερμού, Κομνηνών και Βασιλέως Ηρακλείου. Ο αρχιτέκτονας και μηχανικός Ελί Μοδιάνο, ξεκίνησε την κατασκευή του κτιρίου το 1922. Ο θεμέλιος λίθος της Αγοράς μπήκε σε σημείο της πυρίκαυστης ζώνης της Θεσσαλονίκης (περιοχή που είχε καταστραφεί ολοσχερώς από την πυρκαγιά του 1917) στο οποίο προβλεπόταν να δημιουργηθούν παζάρια, με βάση τα σχέδια του αρχιτέκτονα – αρχαιολόγου Ερνέστ Εμπράρ. Παλαιότερα, στο συγκεκριμένο σημείο βρισκόταν η συναγωγή Ταλμούδ Τορά.
Τα εγκαίνια της Αγοράς πραγματοποιήθηκαν το 1930.
Το κτίριο είναι χαρακτηρισμένο ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο βάσει της υπουργικής απόφασης υπ. αρ. ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/3555/52585/26.10.1995 (ΦΕΚ τεύχος Β’ 946/16.11.1995).
