Η Εμπνεύστρια της Παγκόσμιας Ημέρας του Πατέρα ήταν η αμερικανίδα Σονόρα Σμαρτ Ντοντ, που θέλησε να καθιερώσει μια γιορτή ανάλογη με την Ημέρα της Μητέρας, προκειμένου να τιμήσει τον πατέρα της Γουίλιαμ Τζάκσον Σμαρτ, βετεράνο του Αμερικανικού Εμφυλίου, που ανέθρεψε μόνος του τα 6 παιδιά της οικογένειας.
Οι πράξεις ενός μπαμπά, όσο κι αν απέχουν καμιά φορά από τις παιδαγωγικές θεωρίες, εντούτοις μπορούν να φτάσουν και να ακουμπήσουν τη «ψυχή» ενός παιδιού»,
Είναι αυτοί που συνήθως προτρέπουν τα παιδιά τους να «παίξουν» με τα όρια τους, να σκαρφαλώσουν ένα επικίνδυνο τοίχο, να πηδήξουν ψηλά, όλο και πιο ψηλά, να τρέξουν και να χοροπηδήσουν και έστω για μια στιγμή να νιώσουν ελεύθερα από κάθε μορφή φόβου και συστολής.
Οι μπαμπάδες χτίζουν εμπιστοσύνη
Τη γιορτή αυτή λοιπόν έχουν το «δικαίωμα» να γιορτάζουν τα παιδιά που έχουν πατέρα, αλλά και αυτά που έχουν χάσει τον πατέρα τους και προσπαθούν να τον κρατήσουν ζωντανό μέσα τους.
Η ημέρα αυτή πρέπει να αποκτήσει ένα ρόλο απελευθέρωσης της έκφρασης αγάπης, μια ευκαιρία να ζητήσει όλες τις συγνώμες που δε πρόλαβε, να του πει πόσο πολύ τον θαυμάζει και πόσο ευγνώμων είναι για όλα αυτά τα ψυχικά και συναισθηματικά εφόδια που του χάρισε.
