Αν σήμερα, με αφορμή την Ημέρα της Μητέρας, γίνομαι πιο προσωπική, αναρτώντας μια παλιά φωτογραφία με τη γιαγιά, τη μητέρα και την κόρη μου, είναι γιατί είχα την ευτυχία να γευτώ την ιδιαίτερη σχέση με κάθε μια απ’ αυτές και να συνειδητοποιήσω, μεγαλώνοντας, πόσο μας καθορίζει ο μητρικός δεσμός, πόσο σημαντικά επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο συνδεόμαστε με τον κόσμο.
Βιολογική ή θετή, η μητέρα είναι εκείνη που παρέχει προστασία, ασφάλεια, αγάπη, στοργή, αυθεντία, εκείνη που συνενώνει με τον μοναδικό της, κάθε φορά, τρόπο, το σωματικό, το ψυχικό και το κοινωνικό στοιχείο, τα οποία δομούν τον σύνθετο εαυτό μας. Είναι εκείνη στην οποία αναφερόμαστε, συνειδητά ή ασυνείδητα, σε κάθε στιγμή της ζωής μας, εκείνη που συνεχίζει να είναι δίπλα μας ακόμα κι όταν δεν υπάρχει πια.
Φέτος γιορτάζουμε την ημέρα της μητέρας στις πρωτοφανείς συνθήκες της πανδημίας, συνθήκες που καθιστούν ακόμα πιο σύνθετο τον ρόλο της. Εργαζόμενες μητέρες με μικρά παιδιά στο σπίτι και αυξημένες επαγγελματικές και οικιακές υποχρεώσεις, ηλικιωμένες ή ευπαθείς μητέρες και γιαγιάδες απομονωμένες από τα παιδιά και τα εγγόνια τους, μητέρες μονογονεϊκών οικογενειών, μητέρες παιδιών με σοβαρά προβλήματα υγείας, επωμίσθηκαν μεγάλο ψυχικό φορτίο αυτό το διάστημα.
Νιώθουμε τις αγωνίες και τους φόβους τους, συμμεριζόμαστε τις ελπίδες και τις προσδοκίες τους, σεβόμαστε και τιμάμε την αντοχή, το σθένος και την ανιδιοτελή τους προσφορά.
Αντλούμε δύναμη από την παρουσία τους και αισιοδοξία από το παράδειγμά τους. Κάθε μέρα είναι δική τους.
