Πράγματι μετά από εννέα χρόνια ύφεσης και με όλους τους αυτόματους σταθεροποιητές της οικονομίας σαν υπερσυμπιεσμένα ελατήρια, η ανάκαμψη είναι μια σχεδόν αυτόματη διαδικασία. Αλλά ανάκαμψη με 2-3% για την σημερινή Ελλάδα ισοδυναμεί με ύφεση ή στασιμότητα. Για έναν πολύ απλό λόγο. Γιατί η χώρα πρέπει να αρχίσει να πληρώνει πίσω τόκους και (αργότερα) χρεολύσια. Το πρωτογενές πλεόνασμα του 2015 (που είναι κι αυτό τεχνητό, αφού βασίζεται στην απάτη του μη υπολογισμού στο έλλειμμα των συντάξεων που καθυστερούν επίτηδες οι κυβερνήσεις να δώσουν και που κακώς καλύπτει η Eurostat), είναι ελάχιστο μπροστά στο πραγματικό πλεόνασμα που χρειάζεται για να εξυπηρετηθεί το χρέος.
Μην απελπίζεστε όμως. Αντίθετα με ό,τι νομίζουν πολλοί απογοητευμένοι συμπολίτες μας, η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να πετύχει άμεσα ρυθμούς ανάπτυξης 5-6% του ΑΕΠ. Με μια απλή προϋπόθεση. Επενδυτική ανάκαμψη. Να ανεβάσει τις επενδύσεις από το τραγικό 10-11% του ΑΕΠ (τελευταίοι στην ΕΕ και από τους τελευταίους στον κόσμο), στο 20%, κοντά στον μέσο όρο της ΕΕ δηλαδή, μέσα σε μια τετραετία. Αν αυτό γίνει σε συνδυασμό με τον υψηλό πολλαπλασιαστή των επενδύσεων και τους άλλους αυτόματους σταθεροποιητές η οικονομία θα φύγει άμεσα μπροστά.
Προϋπόθεση για επενδυτική ανάκαμψη είναι η απομάκρυνση του ΣΥΡΙΖΑ και η αντικατάστασή του από μια σοβαρή μεταρρυθμιστική κυβέρνηση που θα θέσει ως κεντρικό στόχο της την προσέλκυση επενδύσεων.
Όσο γρηγορότερα τόσο καλύτερα. Για να έχουν απομείνει εντός της χώρας αρεκτές επιχειρήσεις για να επενδύσουν και αρκετά ικανά στελέχη για να υλοποιήσουν τις επενδύσεις. Πριν πάρουν κι άλλοι το δρομο της εξορίας κυνηγημένοι από το μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ, βασικός πυλώνας του οποίου είναι το κομπλεξικό μίσος κατά των επενδύσεων, της επιχειρηματικοτητας και των ικανών και εργατικών ανθρώπων γενικότερα.
