«Η αίσθηση του μέτρου και η τήρηση της αναλογικότητας είναι σαφές ότι πρέπει να χαρακτηρίζει κάθε ανθρώπινη ενέργεια, δράση και αντίδραση. Κατά τη γνώμη μου συνιστούν υπέρβαση και του μέτρου και της αναλογικότητας οι κάθε είδους αρνητικές αντιδράσεις, που προκλήθηκαν με αφορμή δηλώσεις του υπουργού Επικρατείας κ. Φλαμπουράρη σε τηλεοπτική εκπομπή καναλιού πανελλαδικής εμβέλειας την Κυριακή 27-12-2015.
Τούτο διότι:
Κατά πρώτον δεν υπάρχει ειλημμένη κυβερνητική απόφαση για τη λειτουργία Κέντρου Ανοιχτής Προσωρινής Φιλοξενίας προσφύγων «γύρω από την Κατερίνη».
Κατά δεύτερον είναι προφανές ότι η λειτουργία ενός τέτοιου Κέντρου προϋποθέτει σχεδιασμό με τους αρμόδιους κρατικούς και αυτοδιοικητικούς φορείς, δεδομένου ότι δεν είναι δυνατή η λειτουργία του αυθωρεί και παραχρήμα.
Κατά τρίτον δεν νοείται η λήψη μιας τέτοιας απόφασης δίχως να έχει προηγηθεί ενημέρωση και διάλογος με τους εκπροσώπους κάθε τοπικής κοινωνίας.
Συνεπώς, είναι πρόωρο, άκαιρο και άδικο η κοινή γνώμη να διαμορφώνεται από φημολογίες άγνωστης προέλευσης, που, εκτός των άλλων, διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και την ουσία του ζητήματος, αναφερόμενες σε «λαθρομετανάστες», σε «ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα», σε «κέντρα κράτησης» κ.λ.π.
Αυτό είναι το ένα σκέλος του ζητήματος. Όμως και το άλλο σκέλος, αυτό της ουσίας, χρήζει σχολιασμού.
Η Ελλάδα είναι μέλος του Ο.Η.Ε. και της Ε.Ε. Αυτό συνεπάγεται ότι δεσμεύεται από Διεθνείς Συμβάσεις, που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, στο πλαίσιο των οποίων αντιμετωπίζονται και τα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών. Η χώρα μας, παρά την τραγική οικονομική της κατάσταση, σεβόμενη τις δεσμεύσεις της, παραδίδει καθημερινώς μαθήματα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς σε όλον τον πλανήτη. Θεωρώ ότι η στάση αυτή της χώρας μας απορρέει από το γεγονός ότι όλοι οι Έλληνες στεκόμαστε απέναντι στο προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα των τελευταίων μηνών, που το Αιγαίο έχει μετατραπεί σε υγρό τάφο ανθρώπων, με αισθήματα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς. Είμαι βέβαιος ότι στην τοπική μας κοινωνία τα αισθήματα αυτά είναι πολύ περισσότερο ανεπτυγμένα λόγω ακριβώς του γεγονότος ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μας έχει βιώσει στην πολύ πρόσφατη ιστορία και την προσφυγιά και τη μετανάστευση. Είμαι βέβαιος ότι εμείς που ζούμε σ’ αυτόν τον τόπο αν παραστεί ανάγκη θα σταθούμε αλληλέγγυοι, θα φερθούμε με ανθρωπιά, θα υποδεχθούμε και θα φιλοξενήσουμε με αγάπη τους ανθρώπους αυτούς σε αξιοπρεπείς χώρους και υπό αξιοπρεπείς συνθήκες.»
